کپسول اوژن

کپسول اوژن چیست؟

اوژن حاوی برخی ویتامین ها و مواد معدنی به همراه لوتئین می باشد که به حفظ سلامت سیستم بینایی، محافظت از سلول های چشم در برابر رادیکال‌ های آزاد، حفظ عملکرد طبیعی سیستم عصبی و حفظ یکپارچگی غشاء موکوزی کمک می کنند.

نیاسین

نیاسین نوعی از ویتامین B3 است که در بدن از تریپتوفان ساخته می‌شود. این ویتامین در بسیاری از مواد غذایی از جمله گوشت، ماهی، شیر، تخم مرغ، سبزیجات سبز و غلات یافت می‌شود.

نیاسین برای عملکرد و متابولیسم صحیح چربی‌ها و قندها در بدن و حفظ سلول‌های سالم ضروری است. در دوزهای بالا، نیاسین ممکن است به دلیل تأثیراتش روی لخته شدن خون، به افراد مبتلا به بیماری قلبی کمک کند. همچنین ممکن است سطح  تری گلیسیرید را در خون بهبود بخشد.
اشکال تجویزی نیاسین توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای سطح کلسترول غیرطبیعی و برای پیشگیری از کمبود ویتامین B3 و بیماری‌ پلاگر تأیید شده است. افراد از مکمل‌های نیاسین برای سندرم متابولیک، بیماری قلبی، آب مروارید، فشار خون بالا و بسیاری شرایط دیگر نیز استفاده می‌کنند.

نیاسین را با NADH، نیاسینامید، اینوزیتول نیکوتینات، IP-6 یا تریپتوفان اشتباه نگیرید. اینها یکسان نیستند.

دوز

نیاسین در بسیاری از مواد غذایی از جمله گوشت، ماهی، شیر، تخم مرغ، سبزیجات و غلات نیز یافت می‌شود. مقدار مورد نیاز برای مصرف روزانه، «مقدار مجاز توصیه شده رژیمی» (RDA) نامیده می‌شود. این مقدار برای مردان ۱۴ سال و بالاتر، ۱۶ میلی‌گرم  است. برای زنان ۱۴ سال و بالاتر، مقدار ۱۴ میلی‌گرم  است. در دوران بارداری، این مقدار ۱۸ میلی‌گرم و در دوران شیردهی، ۱۷ میلی‌گرم  است. برای کودکان، این مقدار بستگی به سن دارد. برای اطلاع از دوز مناسب برای یک شرایط خاص، با پزشک خود صحبت کنید.

عوارض جانبی:

نیاسین در صورت استفاده مناسب برای اکثر افراد بی‌خطر است. محصولات تجویزی حاوی نیاسین در صورت مصرف طبق دستورپزشک، ایمن هستند. غذاهای حاوی نیاسین یا مکمل‌های نیاسین در صورت مصرف با دوزهای کمتر از ۳۵ میلی‌گرم در روز بی‌خطر هستند.

یک عارضه جانبی رایج نیاسین، واکنش قرمزی پوست (گرگرفتگی) است. این حالت ممکن است باعث سوزش، خارش و قرمزی در صورت، بازوها و قفسه سینه و همچنین سردرد شود. شروع کردن با دوزهای کم و مصرف ۳۲۵ میلی‌گرم آسپرین قبل از هر دوز نیاسین ممکن است کمک کننده باشد. این واکنش معمولاً با عادت کردن بدن به نیاسین از بین می‌رود.

هشدارها:

بارداری و شیردهی:

نیاسین در دوران بارداری و شیردهی احتمالاً در صورت مصرف خوراکی بی‌خطر است. حداکثر مقدار توصیه شده نیاسین در دوران بارداری یا شیردهی برای افراد زیر ۱۸ سال، ۳۰ میلی‌گرم در روز و برای افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۳۵ میلی‌گرم در روز است.

کودکان:

نیاسین در صورت مصرف خوراکی در دوزهای کمتر از حد بالای مجاز مصرف (UL) برای هر گروه سنی، احتمالاً بی‌خطر است. این حد مجاز به شرح زیر است:

۱۰ میلی‌گرم برای کودکان ۱ تا ۳ سال
۱۵ میلی‌گرم برای کودکان ۴ تا ۸ سال
۲۰ میلی‌گرم برای کودکان ۹ تا ۱۳ سال
۳۰ میلی‌گرم برای نوجوانان ۱۴ تا ۱۸ سال

آلرژی‌ها:

نیاسین ممکن است با تحریک آزادسازی هیستامین، آلرژی‌ها را تشدید کند. هیستامین ماده‌ای شیمیایی است که مسئول بروز علائم آلرژی است.

درد قفسه سینه (آنژین):

نیاسین باید در افراد مبتلا به آنژین با احتیاط مصرف شود.

دیابت:

نیاسین ممکن است قند خون را افزایش دهد. افراد مبتلا به دیابت که نیاسین مصرف می‌کنند باید قند خون خود را به دقت کنترل کنند.

بیماری کیسه صفرا:

نیاسین ممکن است بیماری کیسه صفرا را تشدید کند.

نقرس:

مصرف مقادیر زیاد نیاسین ممکن است خطر ابتلا به نقرس را افزایش دهد.

بیماری کلیوی:

نیاسین ممکن است در افراد مبتلا به بیماری کلیوی تجمع یابد. این امر ممکن است باعث آسیب شود.

بیماری کبدی:

مصرف دوزهای بالای نیاسین ممکن است آسیب کبدی را افزایش دهد. در صورت داشتن بیماری کبدی، از مقادیر زیاد استفاده نکنید.

فشار خون پایین:

مصرف نیاسین در دوزهای بالا ممکن است فشار خون را کاهش داده و این وضعیت را بدتر کند.

زخم‌های معده یا روده:

نیاسین ممکن است زخم‌ها را بدتر کند. در صورت داشتن زخم، از مقادیر زیاد استفاده نکنید.

عمل جراحی:

نیاسین ممکن است با کنترل قند خون در حین و پس از عمل جراحی تداخل داشته باشد. در مورد لزوم قطع مصرف نیاسین قبل از عمل جراحی برنامه‌ریزی شده با پزشک خود صحبت کنید.

اختلالات تیروئید:

تیروکسین هورمونی است که توسط غده تیروئید تولید می‌شود. نیاسین ممکن است سطح خونی تیروکسین را کاهش دهد. این امر ممکن است علائم برخی اختلالات تیروئید را بدتر کند.

تداخلات:

الکل (اتانول)

آلوپورینول

داروهای دیابت

مهارکننده‌های جذب اسیدهای صفراوی

استاتین ها

پروبنسید

سولفینپیرازون

داروهای ضد فشار خون

داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت

هورمون تیروئید

جمفیبروزیل

نیکوتین

آسپرین

ویتامین ث

ویتامین سی یک ویتامین ضروری  است که باید از طریق رژیم غذایی تامین شود. منابع آن شامل میوه‌ ها و سبزیجات تازه و مرکبات است.

بدن برای رشد و عملکرد صحیح به ویتامین سی نیاز دارد. این ویتامین نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی بدن ایفا می‌کند. معمولا از ویتامین سی برای پیشگیری و درمان سرما خوردگی معمولی استفاده میشود.

عوارض جانبی

ویتامین سی برای بیشتر افراد بی‌ خطر است. در برخی افراد، ممکن است باعث عوارضی مانند گرفتگی معده، حالت تهوع، سوزش سر دل و سردرد شود. احتمال بروز این عوارض در دوز های بالاتر افزایش مییابد. مصرف بیش از ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز احتمالا ناامن است و ممکن است باعث سنگ کلیه و اسهال شدید شود.

هشدار ها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ویتامین سی به صورت خوراکی در دوران بارداری در مقادیر حداکثر ۲۰۰۰ میلی‌ گرم در روز برای افراد ۱۹ سال به بالا و ۱۸۰۰ میلی‌گرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ سال، بی خطر است.

· مصرف الکل:

افرادی که به طور منظم الکل مصرف میکنند، به ویژه افرادی که بیماری‌ های دیگری دارند، اغلب دچار کمبود ویتامین سی هستند.

· سرطان:

سلول‌ های سرطانی غلظت بالایی از ویتامین سی را جمع میکنند. بنابراین از مصرف ویتامین ث باید خودداری شود.

· بیماری مزمن کلیوی:

بیماری مزمن کلیه ممکن است خطر کمبود ویتامین سی را افزایش دهد. مکمل‌ های ویتامین سی همچنین ممکن است میزان اگزالات در ادرار برخی افراد را افزایش دهند. مقدار زیاد اگزالات در ادرار میتواند خطر نارسایی کلیه را در افراد مبتلا به بیماری کلیوی افزایش دهد.

· کمبود آنزیم G6PD:

مقادیر زیاد ویتامین سی میتواند باعث تخریب گلبول‌ های قرمز خون در افراد مبتلا به فاویسم شود. بنابراین از مصرف مقادیر بیش از حد ویتامین سی خودداری کنید.

· مصرف سیگار و تنباکو:

سیگار کشیدن و جویدن تنباکو سطح ویتامین سی را کاهش میدهد. بنابراین این افراد باید ویتامین سی بیشتری در رژیم غذایی خود مصرف کنند.

تداخلات دارویی

· استروژن‌ ها
· فلوفنازین
· داروهای شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· نیاسین
· وارفارین
· لووتیروکسین

· سالسیلات
· استامینوفن
· آلومینیوم
· آسپرین
· ایندیناویر

دوز مصرفی

· برای مردان ۱۹ سال به بالا: ۹۰ میلیگرم در روز
· برای زنان ۱۹ سال به بالا: ۷۵ میلی‌گرم در روز
· دوران بارداری: برای افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۸۵ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۸۰ میلیگرم در روز
· دوران شیردهی: افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۱۲۰ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۱۱۵ میلیگرم در روز

ویتامین E

ویتامین E یک ویتامین محلول در چربی است. این ویتامین در بسیاری از مواد غذایی از جمله روغن‌ های گیاهی، غلات، گوشت، مرغ، تخم مرغ و میوه‌ها یافت می شود.

ویتامین E یک ویتامین مهم برای عملکرد صحیح بسیاری از اندام های بدن است. همچنین یک آنتی اکسیدان نیز محسوب می شود.

عوارض جانبی

· ویتامین E در دوزهای کمتر از ۱۰۰۰ میلی گرم در روز بی خطر است. این مقدار معادل ۱۱۰۰ IU از نوع مصنوعی یا ۱۵۰۰ IU از نوع طبیعی است. خطر عوارض جانبی با دوزهای بالاتر افزایش می یابد. عوارض جانبی شامل حالت تهوع، خستگی، سردرد و خونریزی است.

هشدارها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری:

ویتامین E هنگامی که به مقدار توصیه شده روزانه مصرف شود، در دوران بارداری بی خطر است. بدون مشورت با پزشک خود در ۸ هفته اول بارداری مکمل ویتامین E مصرف نکنید. در مراحل بعدی بارداری، حداکثر مقدار توصیه شده ویتامین E برای افراد ۱۴-۱۸ سال ۸۰۰ میلی گرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میلی گرم است.

· شیردهی:

ویتامین E هنگامی که به مقدار توصیه شده روزانه مصرف شود، در دوران شیردهی بی خطر است. حداکثر مقدار توصیه شده در دوران شیردهی برای افراد ۱۴-۱۸ سال ۸۰۰ میلی گرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میلی گرم است.

تداخلات دارویی

· سیکلوسپورین
· داروهای متابولیزه شونده توسط کبد
· دارو های شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· داروهای ضد انعقاد خون
· نیاسین
· وارفارین

دوز مصرفی

مقدار مجاز توصیه شده روزانه (RDA) برای ویتامین E طبیعی در بزرگسالان ۱۵ میلی گرم (۲۲ IU)، در دوران بارداری ۱۵ میلی گرم (۲۲ IU) و در دوران شیردهی ۱۹ میلی گرم (۲۸ IU) است.

زینک:

روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت می‌شود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمیکند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و موارد بسیار دیگر مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثراتی ضد ویروس داشته باشد. مردم معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده میکنند. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بی‌اشتهایی، سوختگی‌ ها و بسیاری اهداف دیگر به کار میرود.

عوارض جانبی:

هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلی‌گرم در روز بی خطر است. مصرف دوز های بیشتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.

هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب‌ دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه:

بارداری:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.

شیردهی:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.

اختلال مصرف الکل:

مصرف طولانی‌ مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.

جراحی کاهش وزن: 

این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.

کمبود مس:

مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.

بیماری کلیوی:

مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل‌ های روی داشته باشند.

گیاهخواری:

رژیم‌های گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.

تداخلات دارویی:

1- آنتی‌بیوتیک‌ های کینولون با روی:

مصرف همزمان روی با آنتی‌ بیوتیک‌ های کینولون ممکن است اثرات این آنتی‌ بیوتیک‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی‌ بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل‌ های روی مصرف کنید.

2- آنتی‌بیوتیک‌ های تتراسایکلین با روی:

مصرف روی به همراه تتراسایکلین‌ ها ممکن است اثرات تتراسایکلین‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین‌ ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل‌ های روی مصرف کنید.

3- سیس‌ پلاتین

4- سفالکسین

5- دارو های AIDS (مهارکننده‌های اینتگراز)

6- آمی‌لوراید

دوز مصرفی:

روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت می‌شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌شود.

RDA  به شرح زیر است:

زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم

زنان بالای ۱۹ سال: ۸ میلیگرم

مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم

بارداری: افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم

شیردهی: افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم

در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.

ویتامین آ

ویتامین A یک ویتامین محلول در چربی است و بدن برای رشد و عملکرد صحیح بسیاری از اعضا مانند چشم ها، پوست و سیستم ایمنی به آن نیاز دارد.

این ویتامین در بسیاری از مواد غذایی مانند جگر، تخم مرغ، شیر، کره، مارگارین، گوشت و ماهی های چرب آب شور یافت می شود.

از ویتامین A برای درمان کمبود این ویتامین استفاده میشود. همچنین از آن برای درمان پیری پوست، آکنه، ایدز، آب مروارید، رشد کودکان و عفونت ها استفاده می شود.

عوارض جانبی

· ویتامین A در مقادیر کمتر از ۱۰۰۰۰ واحد (۳۰۰۰ میکروگرم) در روز، به احتمال زیاد بی خطر است اما در دوزهای بالاتر ممکن است خطر عوارض جانبی جدی مانند تغییرات خلقی و آسیب کبدی را افزایش دهد.

هشدارها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ویتامین A در مقادیر توصیه شده کمتر از ۱۰۰۰۰ واحد (۳۰۰۰ میکروگرم) در روز برای افراد ۱۹ سال به بالا و ۲۸۰۰ میکروگرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ سال، بی خطر است. مقادیر بیشتر می تواند باعث نقص مادرزادی شود. مصرف ویتامین A از تمام منابع در سه ماهه اول بارداری باید کنترل شود.

تداخلات دارویی

· آنتی بیوتیک های تتراسایکلین
· رتینوئید ها
· وارفارین

دوز مصرفی

· بزرگسالان: ۹۰۰ میکروگرم در روز برای مردان و ۷۰۰ میکروگرم در روز برای زنان است.
· دوران بارداری: برای افراد ۱۸ سال به بالا ۷۷۰ میکروگرم در روز است.
· دوران شیردهی، این مقدار برای افراد ۱۸ سال به بالا ۱۳۰۰ میکروگرم در روز است.

مس

مس یک ماده معدنی است که در غذا هایی مانند گوشت جگر و قلوه، غذا های دریایی، آجیل و غلات یافت می‌ شود و در بسیاری از فرآیند های طبیعی بدن نقش دارد. این ماده عمدتاً در استخوان‌ ها و ماهیچه‌ ها ذخیره می‌ شود. کبد مقدار مس موجود در خون را تنظیم می‌ کند.

عوارض جانبی

· مس زمانی که به مقدار حداکثر ۱۰ میلی‌ گرم در روز مصرف شود، احتمالاً بی‌ خطر است.
· مس زمانی که به مقدار بیشتر مصرف شود، ایمن نیست.
· نارسایی کلیه و مرگ می‌ تواند با مصرف ۱ گرم سولفات مس رخ دهد.
· علائم اور دوز مس شامل تهوع، استفراغ، اسهال خونی، تب، درد معده، فشار خون پایین، کم‌خونی و مشکلات قلبی است.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

بارداری و شیردهی:

· مس زمانی که به میزان مناسب مصرف شود، بی‌ خطر است. افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۸ میلی‌گرم و افراد ۱۹ سال به بالا نباید بیش از ۱۰ میلی‌گرم مس در روز مصرف کنند.
· مصرف خوراکی مس در دوز های بالاتر ممکن است خطرناک باشد.

بیماری ویلسون:

مصرف مکمل‌ های مس می‌ تواند این بیماری را بدتر کند و ممکن است در روند درمان اختلال ایجاد کند.

تداخلات دارویی

پنیسیلامین

قرص‌های پیشگیری از بارداری

دوز مصرفی

مس یک ماده معدنی ضروری است که در غذا هایی مانند گوشت جگر، غذا های دریایی، آجیل، دانه‌ ها، غلات سبوس‌ دار، محصولات غلات و محصولات کاکائو یافت می‌ شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، “مقدار مجاز توصیه شده روزانه” (RDA) نامیده می‌ شود.

· برای بزرگسالان ۱۹ سال و بالاتر: RDA برابر ۹۰۰ میکروگرم در روز است.
· در دوران بارداری: RDA برابر ۱۰۰۰ میکروگرم در روز است.
· در دوران شیردهی: RDA برابر ۱۳۰۰ میکروگرم در روز است.
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.

لوتئین

لوتئین نوعی رنگدانه آلی از دسته کاروتنوئیدها است که با بتاکاروتن و ویتامین A مرتبط می‌باشد. بسیاری از افراد لوتئین را “ویتامین چشم” می‌نامند.

لوتئین یکی از دو کاروتنوئید اصلی موجود در چشم انسان است. تصور می‌شود که عملکردی مشابه فیلتر نور داشته و بافت‌ های چشم را از آسیب‌ های نور خورشید محافظت می‌ کند. از منابع غذایی غنی از لوتئین می‌توان به زرده تخم‌ مرغ، اسفناج، کلم‌برگ، ذرت، فلفل دلمه‌ ای نارنجی، کیوی، انگور، کدو سبز و کدوی حلوایی اشاره کرد.

افراد عموماً از لوتئین برای پیشگیری از بیماری‌ های چشمی مانند آب‌مروارید و دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) – که منجر به از دست دادن بینایی در سالمندی می‌ شود – استفاده می‌کنند. از لوتئین برای بیماری‌های قلبی، بهبود مهارت‌ های حافظه و تفکر (عملکرد شناختی) و بسیاری شرایط دیگر نیز استفاده می‌شود.

موارد استفاده و اثربخشی

· دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD):

مصرف مکمل‌ های خوراکی لوتئین تا ۳۶ ماه می‌تواند برخی از علائم AMD را بهبود بخشد. مزایای بیشتر ممکن است با مصرف دوزهای بالاتر از ۵ میلی‌گرم به مدت حداقل ۳ ماه و در ترکیب با سایر ویتامین‌های کاروتنوئیدی مشاهده شود.

· آب‌مروارید (کاتاراکت):

مصرف مقادیر بیشتر لوتئین در رژیم غذایی با کاهش خطر ابتلا به آب‌مروارید مرتبط است.

عوارض جانبی

مصرف روزانه تا ۲۰ میلی‌گرم لوتئین به عنوان بخشی از رژیم غذایی یا مکمل، بی‌خطر به نظر می‌رسد.

احتیاط‌ های ویژه و هشدارها

· بارداری و شیردهی:

مصرف لوتئین به میزانی که در غذاها یافت می‌شود، بی‌خطر است.

· کودکان:

مصرف خوراکی لوتئین در مقادیر مناسب بی‌خطر است و به مدت ۳۶ هفته در نوزادان با ایمنی استفاده شده است.

تداخل‌های دارویی

در حال حاضر اطلاعاتی درباره تداخل‌های دارویی لوتئین در دسترس نیست.

دوز مصرفی

لوتئین در بسیاری از غذاها یافت می‌شود. در بزرگسالان اغلب دوز ۱۰ تا ۲۰ میلی‌گرم به صورت خوراکی و روزانه تا ۳ سال قابل استفاده است. بسیاری از مولتی‌ ویتامین‌ ها حاوی لوتئین هستند که معمولاً مقدار کمی (مانند ۰.۲۵ میلی‌گرم در هر قرص) فراهم می‌کنند. جذب لوتئین هنگامی که همراه با یک وعده غذایی پرچرب مصرف شود، به حداکثر می‌رسد. برای تعیین مناسب‌ترین نوع محصول و دوز برای شرایط خاص، با پزشک مشورت کنید.