هیر بیوتی چیست؟

هیر بیوتی حاوی ترکیبات مورد نیاز جهت تقویت، تثبیت رنگ، بهبود رشد مو ها و همچنین درمان ریزش مو می باشد.

ویتامین آ

ویتامین A یک ویتامین محلول در چربی است و بدن برای رشد و عملکرد صحیح بسیاری از اعضا مانند چشم ها، پوست و سیستم ایمنی به آن نیاز دارد.

این ویتامین در بسیاری از مواد غذایی مانند جگر، تخم مرغ، شیر، کره، مارگارین، گوشت و ماهی های چرب آب شور یافت می شود.

از ویتامین A برای درمان کمبود این ویتامین استفاده میشود. همچنین از آن برای درمان پیری پوست، آکنه، ایدز، آب مروارید، رشد کودکان و عفونت ها استفاده می شود.

عوارض جانبی

· ویتامین A در مقادیر کمتر از ۱۰۰۰۰ واحد (۳۰۰۰ میکروگرم) در روز، به احتمال زیاد بی خطر است اما در دوزهای بالاتر ممکن است خطر عوارض جانبی جدی مانند تغییرات خلقی و آسیب کبدی را افزایش دهد.

هشدارها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ویتامین A در مقادیر توصیه شده کمتر از ۱۰۰۰۰ واحد (۳۰۰۰ میکروگرم) در روز برای افراد ۱۹ سال به بالا و ۲۸۰۰ میکروگرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ سال، بی خطر است. مقادیر بیشتر می تواند باعث نقص مادرزادی شود. مصرف ویتامین A از تمام منابع در سه ماهه اول بارداری باید کنترل شود.

· کودکان:

ویتامین A در مقادیر توصیه شده بی خطر است. مصرف دوزهای بالا می تواند باعث عوارضی از جمله تحریک پذیری، خواب آلودگی و اسهال شود.

· مصرف بیش از حد الکل:

نوشیدن الکل ممکن است اثرات مضر احتمالی ویتامین A بر کبد را افزایش دهد.

· اختلال در جذب چربی:

افرادی که نمی توانند ویتامین A را به خوبی جذب کنند مانند بیماری سلیاک، سندرم روده کوتاه، زردی، فیبروز کیستیک، بیماری لوزالمعده و سیروز کبدی باید به جای ویتامین آ از فرم های محلول در آب آن به نام کاروتنوئید ها استفاده کنند.

· کمبود آهن:

کمبود آهن ممکن است بر توانایی بدن در استفاده از ویتامین A تاثیر بگذارد.

· بیماری کبدی:

مقدار زیاد ویتامین A ممکن است بیماری کبدی را بدتر کند.

· کمبود روی:

کمبود روی ممکن است باعث بروز علائم کمبود ویتامین A شود.

تداخلات دارویی

· آنتی بیوتیک های تتراسایکلین
· رتینوئید ها
· وارفارین

دوز مصرفی

· بزرگسالان: ۹۰۰ میکروگرم در روز برای مردان و ۷۰۰ میکروگرم در روز برای زنان است.
· دوران بارداری: برای افراد ۱۸ سال به بالا ۷۷۰ میکروگرم در روز است.
· دوران شیردهی، این مقدار برای افراد ۱۸ سال به بالا ۱۳۰۰ میکروگرم در روز است.

 

ویتامین ث

ویتامین سی یک ویتامین ضروری  است که باید از طریق رژیم غذایی تامین شود. منابع آن شامل میوه‌ ها و سبزیجات تازه و مرکبات است.

بدن برای رشد و عملکرد صحیح به ویتامین سی نیاز دارد. این ویتامین نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی بدن ایفا می‌کند. معمولا از ویتامین سی برای پیشگیری و درمان سرما خوردگی معمولی استفاده میشود.

عوارض جانبی

ویتامین سی برای بیشتر افراد بی‌ خطر است. در برخی افراد، ممکن است باعث عوارضی مانند گرفتگی معده، حالت تهوع، سوزش سر دل و سردرد شود. احتمال بروز این عوارض در دوز های بالاتر افزایش مییابد. مصرف بیش از ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز احتمالا ناامن است و ممکن است باعث سنگ کلیه و اسهال شدید شود.

هشدار ها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ویتامین سی به صورت خوراکی در دوران بارداری در مقادیر حداکثر ۲۰۰۰ میلی‌ گرم در روز برای افراد ۱۹ سال به بالا و ۱۸۰۰ میلی‌گرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ سال، بی خطر است.

· مصرف الکل:

افرادی که به طور منظم الکل مصرف میکنند، به ویژه افرادی که بیماری‌ های دیگری دارند، اغلب دچار کمبود ویتامین سی هستند.

· سرطان:

سلول‌ های سرطانی غلظت بالایی از ویتامین سی را جمع میکنند. بنابراین از مصرف ویتامین ث باید خودداری شود.

· بیماری مزمن کلیوی:

بیماری مزمن کلیه ممکن است خطر کمبود ویتامین سی را افزایش دهد. مکمل‌ های ویتامین سی همچنین ممکن است میزان اگزالات در ادرار برخی افراد را افزایش دهند. مقدار زیاد اگزالات در ادرار میتواند خطر نارسایی کلیه را در افراد مبتلا به بیماری کلیوی افزایش دهد.

· کمبود آنزیم G6PD:

مقادیر زیاد ویتامین سی میتواند باعث تخریب گلبول‌ های قرمز خون در افراد مبتلا به فاویسم شود. بنابراین از مصرف مقادیر بیش از حد ویتامین سی خودداری کنید.

· مصرف سیگار و تنباکو:

سیگار کشیدن و جویدن تنباکو سطح ویتامین سی را کاهش میدهد. بنابراین این افراد باید ویتامین سی بیشتری در رژیم غذایی خود مصرف کنند.

تداخلات دارویی

· استروژن‌ ها
· فلوفنازین
· داروهای شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· نیاسین
· وارفارین
· لووتیروکسین

· سالسیلات
· استامینوفن
· آلومینیوم
· آسپرین
· ایندیناویر

دوز مصرفی

· برای مردان ۱۹ سال به بالا: ۹۰ میلیگرم در روز
· برای زنان ۱۹ سال به بالا: ۷۵ میلی‌گرم در روز
· دوران بارداری: برای افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۸۵ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۸۰ میلیگرم در روز
· دوران شیردهی: افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۱۲۰ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۱۱۵ میلیگرم در روز

ویتامین B9 ( فولیک اسید)

فولات و اسید فولیک اشکال مختلف ویتامین B9 هستند که برای درمان کمبود این ویتامین و پیشگیری از برخی ناهنجاری ها در جنین استفاده می‌شوند.

غذاهایی که به طور طبیعی فولات بالایی دارند شامل سبزیجات برگ‌دار، بامیه، مارچوبه، برخی میوه‌ ها، لوبیا، مخمر، قارچ، جگر و کلیه حیوانات، آب پرتقال و آب گوجه فرنگی می باشند. اسید فولیک به صورت مکمل نیز موجود است و اغلب همراه با سایر ویتامین‌های گروه B استفاده می‌شود.

اسید فولیک برای پیشگیری و درمان سطح پایین فولات خون (کمبود فولات) و سطح بالای هموسیستئین خون (هیپرهموسیستئینمی) استفاده می‌شود. همچنین در دوران بارداری برای جلوگیری از نقص‌ های مادرزادی جدی مانند اسپینا بیفیدا و همچنین افسردگی، سکته مغزی، کاهش حافظه و مهارت‌ های تفکر نیز کاربرد دارد.

موارد استفاده و اثربخشی

· کمبود فولات:

مصرف اسید فولیک، کمبود فولات را بهبود می‌ بخشد.

· سطوح بالای هموسیستئین خون (هیپرهموسیستئینمی):

این حالت با بیماری قلبی و سکته مرتبط است. مصرف خوراکی اسید فولیک، سطح هموسیستئین را در افراد با سطح طبیعی یا بالای هموسیستئین و افراد مبتلا به نارسایی کلیه کاهش می‌دهد.

· سمیت ناشی از داروی متوترکسات:

مصرف خوراکی اسید فولیک به نظر می‌رسد حالت تهوع و استفراغ ناشی از درمان با متوترکسات را کاهش می‌دهد.

· نقص‌ های مادرزادی مغز و ستون فقرات (نقص لوله عصبی):

مصرف روزانه ۶۰۰ تا ۸۰۰ میکروگرم اسید فولیک به صورت خوراکی در دوران بارداری، خطر این نقص‌ های مادرزادی را کاهش می‌دهد. این اسید فولیک می‌ تواند از رژیم غذایی یا مکمل‌ها تأمین شود. برخی افراد پرخطر باید روزانه ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ میکروگرم دریافت کنند.

· کاهش حافظه و مهارت‌ های تفکر در افراد مسن:

مصرف خوراکی اسید فولیک، ممکن است حافظه تفکر را در افراد مسنی که در معرض آلزایمر هستند بهبود بخشد.

· افسردگی:

مصرف خوراکی اسید فولیک همراه با داروهای ضدافسردگی، به نظر می‌ رسد علائم را در برخی افراد مبتلا به افسردگی بهبود می‌بخشد.

· فشار خون بالا:

مصرف روزانه اسید فولیک به مدت حداقل ۶ هفته، فشار خون را در برخی افراد مبتلا به فشار خون بالا کاهش می‌دهد.

· درگیری لثه ناشی از داروی فنی توئین:

استفاده موضعی از اسید فولیک روی لثه به نظر می‌رسد از این مشکل جلوگیری می‌کند. اما مصرف خوراکی آن مؤثر به نظر نمی‌رسد.

· سکته مغزی:

مصرف مکمل‌ های اسید فولیک می‌ تواند خطر سکته مغزی را کاهش دهد.

· ویتیلیگو یا پیسی:

مصرف خوراکی اسید فولیک به نظر می‌ رسد علائم این بیماری را بهبود می‌بخشد.

عوارض جانبی

مصرف اسید فولیک در دوزهای حداکثر ۱ میلی‌گرم در روز به احتمال زیاد برای اکثر افراد ایمن است. دوزهای بالاتر از ۱ میلی‌گرم در روز ممکن است ایمن نباشد. این دوزها می‌توانند باعث ناراحتی معده، حالت تهوع، اسهال، تحریک‌پذیری، گیجی، تغییرات رفتاری، واکنش‌ های پوستی، تشنج و سایر عوارض جانبی شوند.

شکل دیگری از اسید فولیک به نام L-5-متیل‌تتراهیدروفولات (L-5-MTHF) نیز در مکمل‌ ها یافت می‌شود. این نوع اسید فولیک ممکن است در دوزهای حداکثر حدود ۴۰۰ میکروگرم روزانه برای اکثر افراد ایمن باشد.

نگرانی‌هایی وجود دارد که مصرف بیش از حد اسید فولیک در طولانی مدت ممکن است باعث عوارض جانبی جدی شود. برخی تحقیقات نشان می‌دهند که مصرف اسید فولیک در دوزهای ۰.۸ تا ۱.۲ میلی‌گرم روزانه ممکن است خطر سرطان را افزایش دهد یا خطر حمله قلبی را در افراد مبتلا به مشکلات قلبی بالا ببرد.

احتیاط‌ ها و هشدارهای ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ۳۰۰ تا ۴۰۰ میکروگرم اسید فولیک روزانه در دوران بارداری برای جلوگیری از نقایص خاص مادرزادی توصیه می‌شود. حداکثر مقدار توصیه شده اسید فولیک در دوران بارداری یا شیردهی برای افراد زیر ۱۸ سال ۸۰۰ میکروگرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میکروگرم در روز است. مگر با دستور متخصص، از مصرف بیشتر خودداری کنید.

· کودکان:

مصرف اسید فولیک به صورت خوراکی در مقادیر توصیه شده متناسب با سن کودکان به احتمال زیاد ایمن است. اما کودکان باید از مصرف دوزهای بالاتر از حد مجاز روزانه خودداری کنند. این محدودیت‌ ها عبارتند از:

۳۰۰ میکروگرم برای سن ۱-۳ سال

۴۰۰ میکروگرم برای سن ۴-۸ سال

۶۰۰ میکروگرم برای سن ۹-۱۳ سال

۸۰۰ میکروگرم برای سن ۱۴-۱۸ سال

· آنژیوپلاستی

استفاده از اسید فولیک، ویتامین B6 و ویتامین B12 ممکن است تنگی عروق را بدتر کند. افراد در حال بهبودی از این روش نباید از اسید فولیک استفاده کنند.

· سرطان:

تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که مصرف ۰.۸ تا ۱ میلی‌گرم اسید فولیک روزانه ممکن است خطر سرطان را افزایش دهد. تا زمانی که اطلاعات بیشتری به دست آید، افراد با سابقه سرطان باید از دوزهای بالای اسید فولیک اجتناب کنند.

· اختلال تشنج:

مصرف مکمل‌ های اسید فولیک، به ویژه در دوزهای بالا، ممکن است تشنج را در افراد مبتلا به اختلالات تشنج بدتر کند.

· کمبود ویتامین B12:

مصرف مکمل‌ های اسید فولیک ممکن است برخی آزمایشات آزمایشگاهی را در افراد با سطح پایین ویتامین B12 بهبود بخشد. این ممکن است به نظر برسد که کمبود ویتامین B12 بهبود یافته است در حالی که اینطور نیست. اگر درمان نشود، این امر می‌تواند باعث آسیب دائمی عصبی شود.

تداخلات دارویی

· فوسفنی‌توئین
· فنوباربیتال
· فنی‌توئین
· پریمیدون
· پیریمتامین

· ۵-فلورواوراسیل
· کاپسیتابین

دوز مصرفی

اسید فولیک یک ماده مغذی مهم است. مقداری که باید روزانه مصرف شود، مقدار توصیه شده رژیمی (RDA) نامیده می‌شود. RDA برای اسید فولیک به صورت معادل فولات غذایی (DFE) ارائه می‌شود. دلیل این امر این است که بدن اسید فولیک موجود در مکمل‌ها را بهتر از فولات موجود در غذا جذب می‌کند. ۱ میکروگرم DFE معادل ۱ میکروگرم فولات موجود در غذاست. اما ۱ میکروگرم DFE معادل ۰.۶ میکروگرم اسید فولیک مکمل است.

RDA برای بزرگسالان ۴۰۰ میکروگرم DFE روزانه است. در بارداری، RDA 600 میکروگرم DFE روزانه و در دوران شیردهی، ۵۰۰ میکروگرم DFE روزانه است. در کودکان، RDA به سن بستگی دارد. برای تعیین دوز مناسب برای یک شرایط خاص، با پزشک مشورت کنید.

بیوتین

بیوتین (ویتامین B۷) ویتامینی است که در مواد غذایی مانند تخم‌ مرغ، شیر و موز یافت می‌ شود. کمبود بیوتین می‌ تواند موجب نازک شدن مو ها و بروز جوش‌ های صورت شود.

بیوتین بخش مهمی از آنزیم‌ های بدن است که مواد مختلفی مانند چربی‌ ها، کربوهیدرات‌ ها و دیگر مواد را تجزیه می‌ کنند.

بیوتین برای ریزش مو، ناخن‌ های شکننده و سایر موارد به کار می‌رود.

مکمل‌ های بیوتین ممکن است با نتایج برخی آزمایش‌ های خون تداخل ایجاد کنند. در صورت مصرف مکمل بیوتین و نیاز به انجام آزمایش خون، با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض جانبی

بیوتین برای اکثر افراد تا دوز ۳۰۰ میلی‌ گرم در روز به مدت حداکثر ۶ ماه بی‌ خطر است. اما معمولاً در دوز های پایین‌تر (مانند ۲.۵ میلی‌گرم روزانه) استفاده می‌ شود.

ملاحظات و هشدارهای ویژه

· بارداری و شیردهی:

بیوتین در صورت استفاده به مقدار توصیه‌ شده در دوران بارداری و شیردهی، بی‌ خطر است.

· کودکان:

مصرف خوراکی بیوتین برای کودکان بی‌ خطر است. دوزهای ۵ تا ۲۵ میکروگرم روزانه به‌ طور ایمن استفاده می شوند.

· بیماری ارثی بیوتینیداز (ناتوانی بدن در پردازش بیوتین):

افراد مبتلا به این بیماری ممکن است سطح بیوتین پایینی داشته باشند و نیاز به مکمل بیوتین داشته باشند.

· دیالیز کلیه:

افرادی که دیالیز کلیوی می‌ شوند ممکن است سطح بیوتین پایینی داشته باشند و نیاز به مکمل بیوتین داشته باشند.

· سیگار:

افراد سیگاری ممکن است سطح بیوتین پایینی داشته باشند و نیاز به مکمل بیوتین داشته باشند.

· آزمایش‌ های خون:

مصرف مکمل‌ های بیوتین ممکن است با نتایج بسیاری از آزمایش‌ های خون تداخل ایجاد کند. بیوتین می‌ تواند باعث نتایج کاذب شود. در صورت مصرف مکمل بیوتین، به‌ویژه اگر آزمایش خون دارید، به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است لازم باشد قبل از آزمایش خون، مصرف بیوتین را قطع کنید.

دوز مصرفی

· توصیه می‌ شود بزرگسالان روزانه ۳۰ میکروگرم بیوتین مصرف کنند.
· این مقدار در دوران بارداری نیز باید مصرف شود.
· در دوران شیردهی، روزانه ۳۵ میکروگرم باید مصرف شود.
· مقادیر توصیه‌ شده برای کودکان بسته به سن متفاوت است.

 

پانتوتنیک اسید

اسید پانتوتنیک ویتامین B5 است. این ویتامین به‌ طور گسترده درگوشت، سبزیجات، غلات، حبوبات، تخم‌مرغ و شیر یافت می‌ شود.

اسید پانتوتنیک به بدن در استفاده از کربوهیدرات‌ ها، پروتئین‌ ها و چربی‌ ها کمک می‌ کند. همچنین برای حفظ سلامت پوست مهم است. ویتامین B5 به شکل D-اسید پانتوتنیک و همچنین به شکل دکسپانتِنول و کلسیم پانتوتنات در دسترس است.

عوارض جانبی

اسید پانتوتنیک برای اکثر افراد بی‌ خطر است. مقدار توصیه‌ شده برای بزرگسالان ۵ میلی‌ گرم در روز است. مقادیر بیشتر (تا ۱ گرم) برای اکثر افراد بی‌خطر به نظر می‌رسد. اما مصرف مقادیر بیشتر، احتمال عوارضی مانند اسهال را افزایش می‌ دهد.

ملاحظات و هشدارهای ویژه

· بارداری:

مصرف خوراکی اسید پانتوتنیک در این دوران بی‌ خطر است. مقدار توصیه‌ شده در دوران بارداری ۶ میلی‌ گرم روزانه است.

· شیردهی:

مصرف خوراکی اسید پانتوتنیک در این دوران بی‌ خطر است. مقدار توصیه‌ شده در دوران شیردهی ۷ میلی‌ گرم روزانه است.

· کودکان:

مصرف خوراکی و موضعی اسید پانتوتنیک برای کودکان بی‌ خطر است.

تداخل‌ های دارویی

در حال حاضر اطلاعاتی در مورد تداخل‌ های دارویی اسید پانتوتنیک در دسترس نیست.

دوز مصرفی

· توصیه می‌ شود بزرگسالان روزانه ۵ میلی‌ گرم اسید پانتوتنیک مصرف کنند.
· در دوران بارداری باید روزانه ۶ میلی‌ گرم مصرف شود.
· در دوران شیردهی باید روزانه ۷ میلی‌ گرم مصرف شود.
· مقادیر توصیه‌ شده برای کودکان بسته به سن متفاوت است.

زینک:

روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت می‌شود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمیکند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و موارد بسیار دیگر مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثراتی ضد ویروس داشته باشد. مردم معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده میکنند. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بی‌اشتهایی، سوختگی‌ ها و بسیاری اهداف دیگر به کار میرود.

عوارض جانبی:

هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلی‌گرم در روز بی خطر است. مصرف دوز های بیشتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.

هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب‌ دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه:

بارداری:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.

شیردهی:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.

اختلال مصرف الکل:

مصرف طولانی‌ مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.

جراحی کاهش وزن: 

این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.

کمبود مس:

مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.

بیماری کلیوی:

مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل‌ های روی داشته باشند.

گیاهخواری:

رژیم‌های گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.

تداخلات دارویی:

1- آنتی‌بیوتیک‌ های کینولون با روی:

مصرف همزمان روی با آنتی‌ بیوتیک‌ های کینولون ممکن است اثرات این آنتی‌ بیوتیک‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی‌ بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل‌ های روی مصرف کنید.

2- آنتی‌بیوتیک‌ های تتراسایکلین با روی:

مصرف روی به همراه تتراسایکلین‌ ها ممکن است اثرات تتراسایکلین‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین‌ ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل‌ های روی مصرف کنید.

3- سیس‌ پلاتین

4- سفالکسین

5- دارو های AIDS (مهارکننده‌های اینتگراز)

6- آمی‌لوراید

دوز مصرفی:

روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت می‌شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌شود.

RDA  به شرح زیر است:

زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم

زنان بالای ۱۹ سال: ۸ میلیگرم

مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم

بارداری: افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم

شیردهی: افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم

در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.

 

مس

مس یک ماده معدنی است که در غذا هایی مانند گوشت جگر و قلوه، غذا های دریایی، آجیل و غلات یافت می‌ شود و در بسیاری از فرآیند های طبیعی بدن نقش دارد. این ماده عمدتاً در استخوان‌ ها و ماهیچه‌ ها ذخیره می‌ شود. کبد مقدار مس موجود در خون را تنظیم می‌ کند.

عوارض جانبی

· مس زمانی که به مقدار حداکثر ۱۰ میلی‌ گرم در روز مصرف شود، احتمالاً بی‌ خطر است.
· مس زمانی که به مقدار بیشتر مصرف شود، ایمن نیست.
· نارسایی کلیه و مرگ می‌ تواند با مصرف ۱ گرم سولفات مس رخ دهد.
· علائم اور دوز مس شامل تهوع، استفراغ، اسهال خونی، تب، درد معده، فشار خون پایین، کم‌خونی و مشکلات قلبی است.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

بارداری و شیردهی:

· مس زمانی که به میزان مناسب مصرف شود، بی‌ خطر است. افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۸ میلی‌گرم و افراد ۱۹ سال به بالا نباید بیش از ۱۰ میلی‌گرم مس در روز مصرف کنند.
· مصرف خوراکی مس در دوز های بالاتر ممکن است خطرناک باشد.

بیماری ویلسون:

مصرف مکمل‌ های مس می‌ تواند این بیماری را بدتر کند و ممکن است در روند درمان اختلال ایجاد کند.

تداخلات دارویی

پنیسیلامین

قرص‌های پیشگیری از بارداری

دوز مصرفی

مس یک ماده معدنی ضروری است که در غذا هایی مانند گوشت جگر، غذا های دریایی، آجیل، دانه‌ ها، غلات سبوس‌ دار، محصولات غلات و محصولات کاکائو یافت می‌ شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، “مقدار مجاز توصیه شده روزانه” (RDA) نامیده می‌ شود.

· برای بزرگسالان ۱۹ سال و بالاتر: RDA برابر ۹۰۰ میکروگرم در روز است.
· در دوران بارداری: RDA برابر ۱۰۰۰ میکروگرم در روز است.
· در دوران شیردهی: RDA برابر ۱۳۰۰ میکروگرم در روز است.
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.

 

سلنیوم

سلنیوم یک ماده معدنی کمیاب ضروری است که در خاک، آب و برخی مواد غذایی یافت می‌ شود. این ماده نقش مهمی در بسیاری از فرآیند های بدن ایفا می‌ کند.

سلنیوم اثرات آنتی‌ اکسیدانی را در بدن افزایش می‌ دهد. گوشت خرچنگ، ماهی، مرغ و گندم معمولاً منابع غذایی خوبی هستند.

معمولاً از سلنیوم برای کمبود سلنیوم و کاهش خطر فشار خون بالا در دوران بارداری استفاده می‌ شود. همچنین برای سرطان پروستات، عوارض ناشی از دارو های استاتین، سطح کلسترول غیرطبیعی، آب مروارید و بسیاری شرایط دیگر نیز کاربرد دارد.

عوارض جانبی

· سلنیوم زمانی که به‌صورت کوتاه‌ مدت و در دوز های کمتر از ۴۰۰ میکرو گرم در روز مصرف شود، بی‌ خطر است.
· اما سلنیوم زمانی که در دوز های بالا یا برای مدت طولانی مصرف شود، ممکن است ایمن نباشد.
· مصرف دوز های بالای ۴۰۰ میکروگرم در روز می‌ تواند خطر ابتلا به مسمومیت با سلنیوم را افزایش دهد.
· مصرف دوز های پایین‌تر برای مدت طولانی می‌ تواند خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد.
· سلنیوم می‌ت واند باعث ناراحتی معده، سردرد و بثورات پوستی شود.
· دوزهای بالا می‌ توانند باعث ریزش مو، خستگی، حالت تهوع، استفراغ و کاهش وزن شوند.
· دوزهای بسیار بالا می‌ توانند منجر به نارسایی اندام و مرگ شوند.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

بارداری و شیردهی:

· سلنیوم زمانی که به‌صورت کوتاه‌ مدت و کمتر از ۴۰۰ میکروگرم در روز استفاده شود، بی‌خطر است.
· سلنیوم زمانی که به صورت خوراکی در دوز های بالای ۴۰۰ میکروگرم در روز مصرف شود، ایمن نیست. این دوز ممکن است باعث مسمومیت شود.

کودکان:

· سلنیوم زمانی که به صورت خوراکی و به میزان مناسب مصرف شود، بی خطر است.
· به نظر می‌ رسد سلنیوم در صورت استفاده کوتاه‌ مدت در دوزهای زیر بی‌ خطر باشد:
· نوزادان تا ۶ ماه: کمتر از ۴۵ میکروگرم روزانه
· نوزادان ۷-۱۲ ماه: کمتر از ۶۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۱-۳ سال: کمتر از ۹۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۴-۸ سال: کمتر از ۱۵۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۹-۱۳ سال: کمتر از ۲۸۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۱۴ سال به بالا: کمتر از ۴۰۰ میکروگرم روزانه

بیماری‌ های خود ایمنی:

سلنیوم ممکن است سیستم ایمنی را تحریک کند. افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی مانند ام اس (MS)، لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، آرتریت روماتوئید (RA) و سایرین باید از مصرف مکمل‌ های سلنیوم خودداری کنند.

همودیالیز:

سطح سلنیوم خون در افراد تحت همودیالیز ممکن است پایین باشد. برخی افراد ممکن است نیاز به مکمل سلنیوم داشته باشند.

کم‌کاری تیروئید (هیپوتیروئیدی):

مصرف سلنیوم می‌تواند کم‌ کاری تیروئید را به ویژه در افراد مبتلا به کمبود ید بدتر کند. در این صورت، باید ید را همراه با سلنیوم مصرف کنید.

سرطان پوست:

در افرادی که سابقه سرطان پوست غیرملانوما داشته‌ اند، استفاده طولانی‌ مدت از مکمل‌ های سلنیوم ممکن است خطر عود سرطان را کمی افزایش دهد. اگر سابقه سرطان پوست دارید، از مصرف طولانی‌ مدت مکمل‌ های سلنیوم خودداری کنید.

عمل جراحی:

سلنیوم ممکن است خطر خونریزی در حین و بعد از عمل را افزایش دهد. مصرف سلنیوم را حداقل ۲ هفته قبل از یک عمل برنامه‌ ریزی شده متوقف کنید.

تداخلات دارویی

داروهای آرام‌ بخش (باربیتورات‌ها)

وارفارین (کومادین)

داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت

نیاسین

داروهای سرکوب‌ کننده سیستم ایمنی

قرص‌ های پیشگیری از بارداری

دوز مصرفی

سلنیوم یک ماده معدنی کمیاب ضروری است که در مواد غذایی از جمله گوشت خرچنگ، ماهی، مرغ و گندم یافت می‌شود.

· RDA برای همه افراد ۱۹ سال و بالاتر: ۵۵ میکروگرم در روز
· در دوران بارداری: ۶۰ میکروگرم در روز
· در دوران شیردهی: ۷۰ میکروگرم در روز
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.

 

ال-سیستئین

ال-سیستئین نوعی اسید آمینه است. اسید های آمینه واحد های سازنده پروتئین‌ ها هستند و بدن آن را از اسید آمینه‌ ای دیگر به نام متیونین می‌ سازد.

این اسید آمینه به‌ طور طبیعی در مواد غذایی یافت می‌ شود، اما از آنجا که در بدن تولید می‌شود، دریافت آن از طریق رژیم غذایی ضروری نیست. ال-سیستئین اثرات آنتی‌ اکسیدانی دارد و در ساخت آنتی‌ اکسیدان‌ هایی مانند گلوتاتیون نقش دارد.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

· بارداری و شیردهی:

ال-سیستئین معمولاً از طریق غذا دریافت می‌ شود. اما اطلاعات کافی درباره ایمنی مصرف مقادیر دارویی آن در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جهت احتیاط، از مصرف آن به عنوان مکمل خودداری کنید.

· جراحی:

ال-سیستئین ممکن است با کنترل قند خون در حین جراحی تداخل داشته باشد. مصرف آن را حداقل دو هفته قبل از عمل جراحی برنامه‌ ریزی شده متوقف کنید.

تداخل‌ ها

دارو ذهای ضد دیابت:

ال-سیستئین ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. مصرف همزمان آن با دارو های دیابت می‌ تواند باعث افت بیش از حد قند خون شود. در این صورت، سطح قند خون خود را به دقت پایش (کنترل) کنید.

دم اسب (Horsetail )

مواد شیمیایی موجود در دم اسب اثرات آنتی‌ اکسیدانی و ضد التهابی داشته دارند. همچنین ممکن است مانند «قرص‌ های ادرارآور» (دیورتیک‌ ها) عمل کرده و دفع ادرار را افزایش دهند.

عوارض جانبی

مصرف محصولات حاوی دم اسب که حاوی آنزیم تیامیناز هستند، ویتامین تیامین (B1) را تجزیه می‌کند و این امر می‌تواند منجر به کمبود تیامین شود.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

· بارداری و شیردهی:

اطلاعات کافی برای تعیین ایمنی مصرف دم اسب در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جهت احتیاط، از مصرف آن خودداری کنید.

· مصرف الکل:

افراد الکلی معمولاً دچار کمبود تیامین نیز هستند. مصرف دم اسب ممکن است کمبود تیامین را تشدید کند.

· حساسیت به نیکوتین:

دم اسب حاوی مقادیر کمی نیکوتین است. افراد دارای حساسیت به نیکوتین ممکن است واکنش آلرژیک به دم اسب نشان دهند.

· سطح پتاسیم پایین (هیپوکالمی):

دم اسب ممکن است سطح پتاسیم خون را کاهش دهد.

· کمبود تیامین:

مصرف دم اسب کمبود تیامین را تشدید می کند.

تداخلات دارویی

لیتیوم

دارو های ایدز/HIV (بازدارنده‌های نوکلئوزیدی ترانس‌کریپتاز معکوس یا NRTIs)

ضد دیابت ها

قرص‌ های ادرارآور (دارو های دیورتیک)

 

متیونین (Methionine)

متیونین یک اسید آمینه ضروری است که در گوشت، ماهی و محصولات لبنی یافت می‌شود. اسیدهای آمینه بلوک‌های سازنده‌ای هستند که برای ساخت پروتئین‌ها استفاده می‌شوند.

متیونین نمی‌تواند توسط بدن ساخته شود، بنابراین باید از طریق رژیم غذایی مصرف شود. این اسید آمینه نقش مهمی در بسیاری از عملکردهای بدن ایفا می‌کند. همچنین به عنوان یک آنتی‌ اکسیدان عمل کرده و به محافظت از بافت‌ های آسیب‌ دیده کمک می کند.

از متیونین برای اختلالات کبدی، عفونت‌ های ویروسی، سرطان پستان و تقویت مو نیز استفاده میشود.

دوز مصرفی

توصیه می‌شود بزرگسالان روزانه ۱۹ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن از طریق رژیم غذایی مصرف کنند. مقادیر توصیه شده برای کودکان بر اساس سن متفاوت است. بنابراین قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض جانبی

هنگام مصرف خوراکی: متیونین معمولاً از طریق غذا مصرف می‌شود. مصرف آن به عنوان دارو تحت نظارت پزشک، احتمالاً بی‌خطر است. اما مصرف متیونین به صورت خوددرمانی احتمالاً ناامن است. مقادیر بیش از حد متیونین می‌تواند باعث آسیب مغزی و مرگ شود. متیونین می‌تواند سطح هوموسیستئین خون را افزایش دهد؛ ماده‌ای شیمیایی که ممکن است باعث بیماری قلبی شود و همچنین می‌تواند رشد برخی تومورها را تقویت کند.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه

هنگام مصرف خوراکی:
متیونین معمولاً از طریق مواد غذایی مصرف می‌شود. مصرف آن به عنوان دارو تحت نظارت پزشک احتمالاً بی‌خطر است. اما مصرف خودسرانه متیونین به عنوان دارو احتمالاً ناامن است. مقادیر بیش از حد متیونین می‌تواند باعث آسیب مغزی و مرگ شود. متیونین می‌تواند سطح خونی هوموسیستئین (یک ماده شیمیایی که ممکن است باعث بیماری قلبی شود) را افزایش داده و همچنین ممکن است رشد برخی تومورها را تقویت کند.

بارداری و شیردهی:
متیونین معمولاً از طریق مواد غذایی مصرف می‌شود. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای تعیین بی‌خطری مصرف مقادیر بیشتر متیونین به عنوان دارو در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کنید و تنها به مقادیر موجود در مواد غذایی بسنده کنید.

پارا امینو بنزوئیک اسید ( PABA )

پارا آمینوبنزوئیک (PABA) یک ترکیب شیمیایی است که به دلیل کاربرد های بالقوه درمانی، به‌ویژه در درمان بیماری‌ های پوستی و بافت همبند، مورد توجه قرار گرفته است. کاربرد های بالقوه PABA شامل ناباروری مردان، اسکلرودرمی، ویتیلیگو (برص)، سلامت موها و مشکلات پوستی مانند پمفیگوس است.

عوارض جانبی

مصرف PABA تا دوز ۴۰۰ میلی‌گرم در روز ایمن در نظر گرفته می‌ شود. عوارض جانبی احتمالی در این دوز جزئی است و شامل بثورات پوستی و کاهش اشتها می‌باشد. دوزهای بالاتر خطرناک‌ است و ممکن است باعث سمیت کبدی شود.همچنین مطالعات نشان می دهند مصرف ۸ گرم در روز PABA می‌تواند باعث ایجاد ویتیلیگو شود.

تداخلات دارویی

PABA می‌ تواند با برخی دارو ها، به‌ویژه آنتی‌ بیوتیک‌ های سولفا، تداخل منفی ایجاد کند و مصرف آن برای افرادی که تحت درمان‌ هستند نیاز به احتیاط دارد.

دوز های درمانی

دوز درمانی معمولا ، ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلی‌ گرم در روز است.

هشدار

ایمنی استفاده از پابا برای کودکان خردسال، زنان باردار یا شیرده و افراد مبتلا به بیماری جدی کبد یا کلیه تعیین نشده است بنابراین جانب احتیاط را رعایت کرده و از مصرف آن خودداری کنید.