لیورکر Liver care

لیورکر چیست؟

لیورکر مکمل گیاهی جهت حفظ سلامت کبد محسوب میشود که به کمک ترکیبات گیاهی مانند خار مریم، قاصدک، زرشک، زردچوبه، کنگرفرنگی، و ترکیبات لیپوتروپیک شامل کولین، اینوزیتول، تائورین و متیونین منجر به کاهش اثرات مخرب ناشی از رادیکال های آزاد، استرس اکسیداتیو و  همچنین بهبود کبد چرب میشود.

MILK THISTLE (خار مریم)

خار مریم چه فوایدی برای کبد دارد؟

گفته می‌شود سیلیمارین از چسبیدن سموم به سلول‌های کبدی جلوگیری می‌کند. همچنین رادیکال‌های آزاد را خنثی میکنند؛ رادیکال های آزاد می‌توانند به سلول‌های سالم آسیب رسانده و منجر به مشکلات سلامتی شوند.

مطالعات نشان می‌دهند که سیلیمارین ممکن است به کاهش التهاب و ترمیم سلول‌ها کمک کند. این امر می‌تواند به بهبود علائم بیماری‌های کبدی مانند زردی، سیروز، سرطان کبد و کبد چرب بینجامد.

اگرچه در این زمینه به تحقیقات بیشتری نیاز است، اما سیلیمارین سابقه خوبی در درمان نوع خاصی از مسمومیت قارچی دارد. Amanita phalloides با نام متداول “کلاه مرگ” به خوبی شناخته می‌شود. این قارچ مسئول بیشتر موارد مرگ‌ومیر ناشی از مصرف قارچ‌های سمی در سراسر جهان در هر سال است. مصرف آن می‌تواند منجر به آسیب کبدی و حتی نارسایی کبد شود. چندین مطالعه نشان می‌دهند که سیلیمارین در درمان این سموم مفید بوده است.

نحوه ی مصرف

روزی 3 مرتبه قبل از غذا مصرف شود.

عوارض جانبی

به طور کلی، مصرف خار مریم در دوزهای توصیه شده بی‌خطر است. برخی افراد حالت تهوع، گاز معده، اسهال یا از دست دادن اشتها را گزارش داده‌اند. سایرین نیز سردرد یا احساس خارش پس از مصرف آن را گزارش کرده‌اند.

خار مریم می‌تواند باعث یک واکنش آلرژیک شود، به خصوص اگر به سایر گیاهان در همین خانواده حساسیت داشته باشید. این گیاهان شامل اَمبروسیا (خار غلتان)، گل‌های داودی، همیشه‌بهار و کریزانتموم (داوودی) می باشند.
افرادی که دیابت دارند، قبل از مصرف خار مریم باید با پزشک خود مشورت کنند، زیرا ممکن است قند خون را کاهش دهد.
در صورت ابتلا به سرطان پستان، رحم یا تخمدان؛ اندومتریوز؛ یا فیبروم رحمی از مصرف آن خودداری کنید، زیرا می‌تواند اثرات استروژن را تقلید کند. اگر باردار هستید یا شیر می‌دهید، قبل از مصرف خار مریم یا هر مکمل گیاهی دیگر با پزشک خود صحبت کنید.

 تداخلات دارویی

خار مریم ممکن است بر عملکرد برخی داروها تأثیر بگذارد، از جمله:

· داروهای دیابت
· داروهای هپاتیت C
· مترونیدازول
· دیازپام
· وارفارین
· سیرولیموس

Dandelion ‌(گل قاصدک)

برگ‌ ها، ریشه‌ ها، دانه‌ ها و گل‌ های قاصدک فواید زیادی برای سلامت بدن دارند، از جمله تقویت سلامت کبد، مبارزه با التهاب و کنترل سطح قند خون.

قاصدک به عنوان یک درمان طبیعی برای پشتیبانی از مدیریت قند خون و تقویت سلامت پوست، کبد و قلب استفاده میشود.

این مقاله به بررسی فواید بالقوه قاصدک برای سلامتی، به همراه خطرات و عوارض جانبی رایج آن می‌پردازد.

گیاه قاصدک

گل قاصدک بسیار مغذی است و سرشار از ویتامین‌ ها، مواد معدنی و فیبر می‌ باشد.

برگ قاصدک

برگ‌ های قاصدک منبع عالی ویتامین های A، C و K هستند. آن‌ها همچنین حاوی ویتامین E، فولات و مقادیر کمی از سایر ویتامین‌های گروه B میباشند. همچنین چندین ماده معدنی از جمله آهن، کلسیم، منیزیم و پتاسیم را تأمین می‌ کنند.

ریشه قاصدک

ریشه قاصدک سرشار از کربوهیدرات اینولین است که نوعی فیبر محلول موجود در گیاهان می‌ باشد و از رشد و حفظ باکتری‌ های سالم روده در دستگاه گوارش شما پشتیبانی می‌کند.

آنتی اکسیدان های قاصدک

قاصدک حاوی آنتی‌ اکسیدان‌ های قوی است که ممکن است بسیاری از خواص دارویی آن را توضیح دهد. آنتی‌اکسیدان‌ ها ترکیباتی هستند که به خنثی کردن رادیکال‌های آزاد کمک می‌ کنند ( مولکو ل‌هایی که حاصل متابولیسم بدن شما هستند اما در صورت افزایش بیش از حد سطح آن در بدن، به خطر ابتلا به بیماری‌ های مزمن دامن می‌ زنند) بنابراین، آنتی‌ اکسیدان‌ها برای سلامت کلی بدن شما حیاتی هستند.

قاصدک‌ ها حاوی سطوح بالایی از آنتی‌ اکسیدان بتاکاروتن هستند که میتواند در برابر آسیب سلولی و استرس اکسیداتیو محافظت ایجاد کند.

همچنین سرشار از نوع دیگری از آنتی‌ اکسیدان به نام پلی‌ فنول هستند که عمدتاً در گل‌ ها یافت می‌ شوند اما در ریشه، برگ‌ ها و ساقه‌ ها نیز وجود دارند.

قاصدک ممکن است به لطف ترکیباتی مانند پلی‌فنول‌ ها، التهاب را کاهش دهد. التهاب یک پاسخ طبیعی سیستم ایمنی به آسیب یا عفونت است. با این حال، التهاب طولانی‌ مدت ممکن است به طور دائمی به بافت‌ها و DNA بدن آسیب برساند.

عوارض جانبی قاصدک

گیاه قاصدک سمیت کمی دارد و احتمالاً برای بیشتر افراد بی‌خطر است، به‌ویژه وقتی که به عنوان خوراکی مصرف شود. با این حال، تحقیقات هنوز محدود است و مصرف قاصدک کاملاً بدون خطر نیست.

این گیاه در برخی افراد ممکن است باعث واکنش‌های آلرژیک شود، به‌ویژه در افرادی که به گیاهان مرتبط مانند ابروسیا حساسیت دارند. درماتیت تماسی نیز ممکن است در افراد با پوست حساس رخ دهد.

تداخلات دارویی قاصدک

بر اساس مطالعات قاصدک با برخی داروها از جمله برخی آنتی‌بیوتیک‌ها، ضد انعقادها و داروهای قند خون تداخل دارد. بنابراین قبل از مصرف قاصدک با یک پزشک و یا داروساز مشورت کنید.

(زرشک) Barberry

بر اساس مطالعات ثابت شده است که زرشک قند خون را کاهش می‌دهد، روند کاهش وزن را تسریع میکند، سلامت قلب را بهبود می‌بخشد و به بهبود افسردگی و بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) کمک میکند.

این مقاله نگاه عمیقی به زرشک، نحوه عملکرد آن و تأثیرش بر سلامتی شما می‌اندازد.

بر اساس برخی مطالعات روی حیوانات، یکی از اصلی‌ترین عملکردهای آن، فعال کردن آنزیمی در داخل سلول‌ها به نام (AMPK) است.

AMPK نقش کلیدی در تنظیم متابولیسم و سطح انرژی ایفا می‌کند و در سلول‌های سراسر بدن یافت می‌شود.

کاربردهای زرشک

· افسردگی: مطالعات روی حیوانات نشان می‌دهد که ممکن است به کاهش علائم افسردگی کمک کند.
· سرطان: مطالعات در محیط آزمایشگاه و روی حیوانات نشان می‌دهند که می‌تواند رشد و گسترش انواع مختلف سرطان را کاهش دهد.
· استرس اکسیداتیو و التهاب: در برخی مطالعات آزمایشگاهی و روی حیوانات نشان داده شده که دارای اثرات قوی آنتی‌اکسیدانی و ضد التهابی است.
· عفونت‌ها: مطالعات آزمایشگاهی نشان می‌دهند که می‌تواند رشد میکروارگانیسم‌های مضر از جمله انواع خاصی از باکتری‌ها، ویروس‌ها و قارچ‌ها را کاهش دهد.
· کبد چرب: ممکن است تجمع چربی در کبد را کاهش دهد، که از نظر تئوری می‌تواند در برابر بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) محافظت ایجاد کند.
· نارسایی قلبی: زرشک میتواند علائم را بهبود بخشیده و خطر مرگ را در افراد مبتلا به نارسایی قلبی کاهش دهد.

دوز مصرفی

در بسیاری از مطالعات ذکر شده در این مقاله، دوزهای مصرفی در محدوده ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ میلی‌گرم در روز بوده است.

معمولاً ۵۰۰ میلی‌گرم سه بار در روز و قبل از غذا مصرف می‌شود که در مجموع ۱۵۰۰ میلی‌گرم در روز می‌شود.

تداخلات

سیکلوسپورین

هشدار

اگر بیماری خاصی دارید یا داروی خاصی مصرف می‌کنید، قبل از مصرف این فراورده با پزشک و یا داروساز مشورت کنید. این موضوع به ویژه در صورتی که در حال حاضر داروهای کاهش‌دهنده قند خون مصرف می‌کنید، بسیار مهم است.

عوارض جانبی

عوارض جانبی اصلی آن مرتبط با گوارش است و گزارش‌هایی از اسهال، یبوست و نفخ وجود دارد.

CURCUMIN ( زرد چوبه)

زردچوبه یک ادویه رایج است که از ریشه گیاه کورکوما لونگا به دست می‌آید. این ادویه حاوی ماده‌ای به نام کورکومین است که میتواند باعث کاهش تورم شود.

از آنجا که کورکومین و سایر ترکیبات زردچوبه ممکن است باعث کاهش تورم شوند، این ادویه اغلب برای درمان شرایط مرتبط با درد و التهاب استفاده می‌شود.

کاربرد زردچوبه برای کبد

بیماری کبد چرب غیرالکلی یا NAFLD: مصرف خوراکی عصاره زردچوبه، شاخص‌های آسیب کبدی را در افراد مبتلا به این بیماری کاهش می‌دهد. همچنین به نظر می‌رسد که از تجمع چربی بیشتر در کبد جلوگیری می‌کند.

عوارض جانبی زردچوبه

در صورت مصرف خوراکی:
زردچوبه در صورت استفاده کوتاه‌مدت، به احتمال زیاد بی‌خطر است. به نظر می‌رسد محصولات حاوی زردچوبه که حاوی تا ۸ گرم کورکومین در روز هستند، هنگامی که تا ۲ ماه استفاده شوند ایمن باشند. زردچوبه معمولاً باعث عوارض جانبی جدی نمی‌شود. برخی افراد ممکن است عوارض جانبی خفیفی مانند ناراحتی معده، حالت تهوع، سرگیجه یا اسهال را تجربه کنند. این عوارض جانبی در دوزهای بالاتر شایع‌تر هستند.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه

در صورت مصرف خوراکی: زردچوبه در صورت استفاده کوتاه‌مدت، به احتمال زیاد بی‌خطر است. محصولات زردچوبه که تا ۸ گرم کورکومین در روز تأمین می‌کنند، در صورت استفاده تا ۲ ماه ایمن به نظر می‌رسند. زردچوبه معمولاً باعث عوارض جانبی جدی نمی‌شود. برخی افراد ممکن است عوارض جانبی خفیفی مانند ناراحتی معده، حالت تهوع، سرگیجه یا اسهال را تجربه کنند. این عوارض جانبی در دوزهای بالاتر شایع‌تر هستند.

بارداری:

زردچوبه معمولاً به مقدار کم به عنوان ادویه در غذاها استفاده می‌شود. اما استفاده از مقادیر بیشتر زردچوبه به عنوان دارو در دوران بارداری به احتمال زیاد ناامن است. ممکن است باعث قاعدگی یا تحریک رحم شود و بارداری را در معرض خطر قرار دهد. اگر باردار هستید، از مصرف زردچوبه به مقادیر دارویی خودداری کنید.

شیردهی:

زردچوبه معمولاً به مقدار کم به عنوان ادویه در غذاها استفاده می‌شود. اما اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطمینان از بی‌خطری مصرف مقادیر دارویی زردچوبه در دوران شیردهی وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کرده و از مصرف آن خودداری کنید.

تداخلات

تداخل داروهای کاهنده سرعت لخته شدن خون (رقیق‌کننده‌های خون/داروهای ضدپلاکت) با زردچوبه: زردچوبه ممکن است سرعت لخته شدن خون را کاهش دهد. مصرف همزمان زردچوبه با داروهایی که همین اثر را دارند ممکن است خطر کبودی و خونریزی را افزایش دهد.

تداخل داروهای ضد دیابت با زردچوبه: زردچوبه ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. مصرف همزمان زردچوبه با داروهای دیابت ممکن است باعث افت بیش از حد قند خون شود. بنابراین سطح قند خون خود را به دقت کنترل کنید.

(کنگر فرنگی) Artichoke

کنگر فرنگی ( CYNARA SCOLYMUS ) گیاهی بومی منطقه مدیترانه است. از برگ، ساقه و ریشه آن برای تهیه عصاره‌های دارویی استفاده می‌شود.

کنگر فرنگی معمولاً به عنوان غذا نیز مصرف می‌شود. این گیاه حاوی موادی است که می‌توانند حالت تهوع و استفراغ، اسپاسم و گاز معده را کاهش دهند. همچنین نشان داده شده که این مواد شیمیایی کلسترول را کاهش داده و از کبد محافظت می‌کنند.

دوز مصرفی

عصاره برگ کنگر فرنگی معمولاً توسط بزرگسالان به میزان ۳۲۰ تا ۶۴۰ میلی‌گرم و سه بار در روز به صورت خوراکی مصرف می‌شود. برای تعیین دوز مناسب برای شرایط خاص خود با پزشک مشورت کنید.

عوارض جانبی

هنگام مصرف خوراکی: کنگر فرنگی معمولاً به عنوان غذا مصرف می‌شود. مصرف آن به عنوان دارو تا ۱۲ هفته احتمالاً بی‌خطر است. کنگر فرنگی می‌تواند باعث عوارض جانبی مانند گاز معده، ناراحتی معده و اسهال شود. همچنین کنگر فرنگی ممکن است باعث واکنش‌های آلرژیک شود.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه

بارداری و شیردهی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطمینان از بی‌خطری مصرف کنگر فرنگی به عنوان دارو در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کنید و فقط به مقادیر غذایی بسنده کنید.

انسداد مجاری صفراوی:

کنگر فرنگی ممکن است این وضعیت را تشدید کند. اگر به این بیماری مبتلا هستید، قبل از استفاده از کنگر فرنگی با پزشک خود مشورت کنید.

حساسیت به اَبروسیم و گیاهان مرتبط:

کنگر فرنگی ممکن است در افرادی که به خانواده‌ی کاسنیان/مرکبان حساسیت دارند، باعث واکنش آلرژیک شود. اعضای این خانواده شامل اَبروسیم، گل‌های داودی، گل جعفری، گل‌های مروارید و بسیاری دیگر هستند. اگر آلرژی دارید، قبل از مصرف کنگر فرنگی حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

سنگ کیسه صفرا: کنگر فرنگی ممکن است با افزایش جریان صفرا، سنگ کیسه صفرا را تشدید کند.

اینوزیتول و کولین

اثرات لیپوتروپیک اینوزیتول و کولین در کبد به خوبی شناخته شده است. عملکرد کولین بر چربی‌های کبدی به متابولیسم فسفولیپیدها مرتبط شده است. اگرچه هنوز توضیح مشخصی برای اثر لیپوتروپیک اینوزیتول وجود ندارد، مطالعات نشان میدهند که اینوزیتول ممکن است به عنوان کاتالیزور در فرآیند فسفریلاسیون عمل کند.

تائورین

تائورین یک اسید آمینه حاوی گوگرد است و برای هموستاز اسید صفراوی اهمیت دارد. مطالعات پیشین نشان دادند که تائورین بیماری کبدی مرتبط با الکل (ALD) را کاهش می‌دهد. با این حال، رژیم درمانی و مکانیسم اساسی آن هنوز نامشخص است.

Methionine

متیونین یک اسید آمینه ضروری است که در گوشت، ماهی و محصولات لبنی یافت می‌شود. اسیدهای آمینه بلوک‌های سازنده‌ای هستند که برای ساخت پروتئین‌ها استفاده می‌شوند.

متیونین نمی‌تواند توسط بدن ساخته شود، بنابراین باید از طریق رژیم غذایی مصرف شود. این اسید آمینه نقش مهمی در بسیاری از عملکردهای بدن ایفا می‌کند. همچنین ممکن است به عنوان یک آنتی‌اکسیدان عمل کرده و به محافظت از بافت‌های آسیب‌دیده کمک کند.

مردم از متیونین برای اختلالات کبدی، عفونت‌های ویروسی، سرطان پستان و بسیاری شرایط دیگر استفاده میکنند.

دوز مصرفی

توصیه می‌شود بزرگسالان روزانه ۱۹ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن از طریق رژیم غذایی مصرف کنند. مقادیر توصیه شده برای کودکان بر اساس سن متفاوت است. بنابراین قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض جانبی

هنگام مصرف خوراکی: متیونین معمولاً از طریق غذا مصرف می‌شود. مصرف آن به عنوان دارو تحت نظارت پزشک، احتمالاً بی‌خطر است. اما مصرف متیونین به صورت خوددرمانی احتمالاً ناامن است. مقادیر بیش از حد متیونین می‌تواند باعث آسیب مغزی و مرگ شود. متیونین می‌تواند سطح هوموسیستئین خون را افزایش دهد؛ ماده‌ای شیمیایی که ممکن است باعث بیماری قلبی شود و همچنین می‌تواند رشد برخی تومورها را تقویت کند.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه

هنگام مصرف خوراکی:
متیونین معمولاً از طریق مواد غذایی مصرف می‌شود. مصرف آن به عنوان دارو تحت نظارت پزشک احتمالاً بی‌خطر است. اما مصرف خودسرانه متیونین به عنوان دارو احتمالاً ناامن است. مقادیر بیش از حد متیونین می‌تواند باعث آسیب مغزی و مرگ شود. متیونین می‌تواند سطح خونی هوموسیستئین (یک ماده شیمیایی که ممکن است باعث بیماری قلبی شود) را افزایش داده و همچنین ممکن است رشد برخی تومورها را تقویت کند.

بارداری و شیردهی:
متیونین معمولاً از طریق مواد غذایی مصرف می‌شود. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای تعیین بی‌خطری مصرف مقادیر بیشتر متیونین به عنوان دارو در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کنید و تنها به مقادیر موجود در مواد غذایی بسنده کنید.