قرص اکتی ایمیون

قرص اکتی ایمیون چیست؟

اکتی ایمیون حاوی ویتامین ها، مواد معدنی و ترکیبات گیاهی می باشد که دارای خاصیت آنتی اکسیدانی، ضد ویروسی، آنتی میکروبیال، ضد قارچی و ضد انگل می باشد و به پیشگیری از سرماخوردگی، آنفولانزا، بیماری های عفونی و کاهش دوره ی نقاهت بیماری ها کمک می کند.

ویتامین D

ویتامین D یک ویتامین ضروری است که به تنظیم کلسیم و فسفر در بدن کمک میکند. همچنین در حفظ تراکم استخوان نقش دارد. ویتامین D در ماهی، تخم مرغ و شیر غنی شده یافت می‌شود. همچنین هنگامی که پوست در معرض نور خورشید قرار میگیرد، در پوست ساخته میشود.

مکمل‌های ویتامین D معمولاً برای درمان و پیشگیری از کمبود ویتامین D، برای استخوان‌ های ضعیف و شکننده، پوسیدگی دندان، پسوریازیس و تب یونجه استفاده میشوند.

حفظ سطح ویتامین D بسیار مهم است. این کار را میتوان با مصرف روزانه ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ واحد ویتامین D یا سپری کردن ۱۵ تا ۳۰ دقیقه در روز زیر نور آفتاب انجام داد. افرادی که به اندازه کافی نور خورشید دریافت نمیکنند و افراد ۶۵ سال به بالا در معرض خطر بیشتری برای کمبود ویتامین D هستند.

عوارض جانبی

· ویتامین D در مقادیر توصیه شده بی خطر است.
· برخی عوارض مصرف بیش از حد ویتامین D شامل ضعف، خشکی دهان، حالت تهوع و استفراغ است.
· مصرف ویتامین D در طولانی مدت به مقدار بیش از ۴۰۰۰ واحد (۱۰۰ میکروگرم) در روز ممکن است موجب سمیت شود.

هشدارها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی: ویتامین D در دوران بارداری و شیردهی در صورت استفاده کمتر از ۴۰۰۰ واحد (۱۰۰ میکروگرم) در روز بی خطر است.

تداخلات دارویی

· کلسیپوترین
· دیگوکسین
· دیلیتیازم
· وراپامیل
· داروهای ادرارآور (تیازید)

· داروهای متابولیزه شونده توسط کبد
· آتورواستاتین
· آلومینیوم

دوز مصرفی

· RDA برای افراد ۱-۷۰ ساله، ۶۰۰ واحد (۱۵ میکروگرم) در روز و برای افراد ۷۱ سال به بالا، ۸۰۰ واحد (۲۰ میکروگرم) در روز است.
· در دوران بارداری و شیردهی، RDA معادل ۶۰۰ واحد (۱۵ میکروگرم) در روز است.

ویتامین D همچنین پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب در پوست ساخته می‌شود. سپری کردن ۱۵-۳۰ دقیقه در روز زیر نور آفتاب برای حفظ سطح طبیعی ویتامین D در بیشتر افراد کافی است.

ویتامین E

ویتامین E یک ویتامین محلول در چربی است. این ویتامین در بسیاری از مواد غذایی از جمله روغن‌ های گیاهی، غلات، گوشت، مرغ، تخم مرغ و میوه‌ها یافت می شود.

ویتامین E یک ویتامین مهم برای عملکرد صحیح بسیاری از اندام های بدن است. همچنین یک آنتی اکسیدان نیز محسوب می شود.

عوارض جانبی

· ویتامین E در دوزهای کمتر از ۱۰۰۰ میلی گرم در روز بی خطر است. این مقدار معادل ۱۱۰۰ IU از نوع مصنوعی یا ۱۵۰۰ IU از نوع طبیعی است. خطر عوارض جانبی با دوزهای بالاتر افزایش می یابد. عوارض جانبی شامل حالت تهوع، خستگی، سردرد و خونریزی است.

هشدارها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری:

ویتامین E هنگامی که به مقدار توصیه شده روزانه مصرف شود، در دوران بارداری بی خطر است. بدون مشورت با پزشک خود در ۸ هفته اول بارداری مکمل ویتامین E مصرف نکنید. در مراحل بعدی بارداری، حداکثر مقدار توصیه شده ویتامین E برای افراد ۱۴-۱۸ سال ۸۰۰ میلی گرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میلی گرم است.

· شیردهی:

ویتامین E هنگامی که به مقدار توصیه شده روزانه مصرف شود، در دوران شیردهی بی خطر است. حداکثر مقدار توصیه شده در دوران شیردهی برای افراد ۱۴-۱۸ سال ۸۰۰ میلی گرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میلی گرم است.

· اختلالات خونریزی:

ویتامین E ممکن است اختلالات خونریزی را بدتر کند.

· بیماری قلبی:

ویتامین E ممکن است خطر مرگ را در افراد با سابقه بیماری قلبی افزایش دهد. افراد با سابقه بیماری قلبی باید از مصرف دوز های بالاتر از ۴۰۰ IU در روز خودداری کنند.

تداخلات دارویی

· سیکلوسپورین
· داروهای متابولیزه شونده توسط کبد
· دارو های شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· داروهای ضد انعقاد خون
· نیاسین
· وارفارین

دوز مصرفی

مقدار مجاز توصیه شده روزانه (RDA) برای ویتامین E طبیعی در بزرگسالان ۱۵ میلی گرم (۲۲ IU)، در دوران بارداری ۱۵ میلی گرم (۲۲ IU) و در دوران شیردهی ۱۹ میلی گرم (۲۸ IU) است.

ویتامین ث

ویتامین سی یک ویتامین ضروری  است که باید از طریق رژیم غذایی تامین شود. منابع آن شامل میوه‌ ها و سبزیجات تازه و مرکبات است.

بدن برای رشد و عملکرد صحیح به ویتامین سی نیاز دارد. این ویتامین نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی بدن ایفا می‌کند. معمولا از ویتامین سی برای پیشگیری و درمان سرما خوردگی معمولی استفاده میشود.

عوارض جانبی

ویتامین سی برای بیشتر افراد بی‌ خطر است. در برخی افراد، ممکن است باعث عوارضی مانند گرفتگی معده، حالت تهوع، سوزش سر دل و سردرد شود. احتمال بروز این عوارض در دوز های بالاتر افزایش مییابد. مصرف بیش از ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز احتمالا ناامن است و ممکن است باعث سنگ کلیه و اسهال شدید شود.

هشدار ها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ویتامین سی به صورت خوراکی در دوران بارداری در مقادیر حداکثر ۲۰۰۰ میلی‌ گرم در روز برای افراد ۱۹ سال به بالا و ۱۸۰۰ میلی‌گرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ سال، بی خطر است.

· مصرف الکل:

افرادی که به طور منظم الکل مصرف میکنند، به ویژه افرادی که بیماری‌ های دیگری دارند، اغلب دچار کمبود ویتامین سی هستند.

· سرطان:

سلول‌ های سرطانی غلظت بالایی از ویتامین سی را جمع میکنند. بنابراین از مصرف ویتامین ث باید خودداری شود.

· بیماری مزمن کلیوی:

بیماری مزمن کلیه ممکن است خطر کمبود ویتامین سی را افزایش دهد. مکمل‌ های ویتامین سی همچنین ممکن است میزان اگزالات در ادرار برخی افراد را افزایش دهند. مقدار زیاد اگزالات در ادرار میتواند خطر نارسایی کلیه را در افراد مبتلا به بیماری کلیوی افزایش دهد.

· کمبود آنزیم G6PD:

مقادیر زیاد ویتامین سی میتواند باعث تخریب گلبول‌ های قرمز خون در افراد مبتلا به فاویسم شود. بنابراین از مصرف مقادیر بیش از حد ویتامین سی خودداری کنید.

· مصرف سیگار و تنباکو:

سیگار کشیدن و جویدن تنباکو سطح ویتامین سی را کاهش میدهد. بنابراین این افراد باید ویتامین سی بیشتری در رژیم غذایی خود مصرف کنند.

تداخلات دارویی

· استروژن‌ ها
· فلوفنازین
· داروهای شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· نیاسین
· وارفارین
· لووتیروکسین

· سالسیلات
· استامینوفن
· آلومینیوم
· آسپرین
· ایندیناویر

دوز مصرفی

· برای مردان ۱۹ سال به بالا: ۹۰ میلیگرم در روز
· برای زنان ۱۹ سال به بالا: ۷۵ میلی‌گرم در روز
· دوران بارداری: برای افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۸۵ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۸۰ میلیگرم در روز
· دوران شیردهی: افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۱۲۰ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۱۱۵ میلیگرم در روز

ویتامین B کمپلکس

ویتامین B کمپلکس محلول در آب است و معمولاً برای پیشگیری یا درمان سطح پایین ویتامین‌ های گروه B در بدن استفاده میشود. این ویتامین‌ ها به بدن در تولید انرژی و رشد و عملکرد سلول‌ ها کمک میکنند.

عوارض جانبی

B کمپلکس معمولاً به خوبی تحمل میشود. در صورت مشاهده علائم زیر، مصرف را آن قطع کنید.

· مشکلات تنفسی یا خس خس سینه
· تپش قلب
· تب یا احساس ناخوشی عمومی
· تورم غدد لنفاوی
· تورم صورت، لب‌ ها، دهان، زبان یا گلو
· مشکل در بلع
· خارش یا بثورات پوستی
· کهیر
· حالت تهوع یا استفراغ
· سرگیجه، احساس سبکی سر
· کرامپ معده
· درد مفاصل

هشدار ها و موارد احتیاط

در صورت شرایط زیر قبل از مصرف به پزشک خود اطلاع دهید

· بیماری سلیاک
· مصرف الکل
· رژیم غذایی گیاهخواری
· رژیم غذایی فاقد لبنیات
· جراحی کاهش وزن
· مشکلات کلیوی یا کبدی
· بیماری التهابی روده

منیزیوم

منیزیم یک ماده معدنی است که بدن شما برای عملکرد صحیح عضلانی به آن نیاز دارد. این ماده به صد ها فرآیند مهم بدن از جمله عملکرد عضلات و اعصاب کمک میکند همچنین به استحکام استخوان‌ها، سلامت قلب و تنظیم قند خون کمک می‌کند و در بالا نگه داشتن سطح انرژی بدن نقش دارد.

دوز مصرفی:

مقادیر مجاز توصیه شده روزانه (RDA) برای منیزیم به این شرح است:
۱۹-۳۰ سال: ۴۰۰ میلی‌ گرم (مردان) و ۳۱۰ میلی‌ گرم (زنان)
۳۱ سال و بالاتر: ۴۲۰ میلی‌ گرم (مردان) و ۳۲۰ میلی‌ گرم (زنان)
بارداری: ۱۴-۱۸ سال:۴۰۰ میلی‌ گرم  ۱۹-۳۰ سال:۳۵۰ میلی‌ گرم ۳۱-۵۰ سال:۳۶۰ میلی‌ گرم
شیردهی: ۱۴-۱۸ سال: ۳۶۰ میلی‌ گرم ۱۹-۳۰ سال: ۳۱۰ میلی‌ گرم ۳۱-۵۰ سال: ۳۲۰ میلی‌ گرم
حداکثر سطح مصرف روزانه (UL) برای منیزیم برای افراد بالای ۸ سال و افراد باردار و شیرده، ۳۵۰ میلی‌ گرم است.

عوارض جانبی:

منیزیم برای بیشتر افراد در صورت مصرف در محدوده ی مجاز، بیخطر است. دوز های کمتر از ۳۵۰ میلی‌ گرم در روز برای بیشتر بزرگسالان ایمن است. در برخی افراد، منیزیم ممکن است باعث ناراحتی معده، حالت تهوع، استفراغ، اسهال و عوارض جانبی دیگر شود. در صورت مصرف در مقادیر بسیار زیاد (بیشتر از ۳۵۰ میلی‌گرم در روز)، منیزیم ایمن نیست. دوزهای بالا ممکن است باعث تجمع بیش از حد منیزیم در بدن شود و عوارض جانبی جدی از جمله ضربان قلب نامنظم، فشار خون پایین، گیجی، کاهش سرعت تنفس، کما و مرگ را به دنبال داشته باشد.

هشدارها و احتیاط‌ های ویژه:

بارداری و شیردهی:

منیزیم برای افراد باردار یا شیرده در صورتیکه که به صورت خوراکی در دوز های کمتر از ۳۵۰ میلیگرم در روز مصرف شود، ایمن است. مصرف خوراکی منیزیم در دوز های بالا میتواند باعث اسهال و افزایش سطح منیزیم در خون شود.

اعتیاد به الکل:

سوء مصرف الکل خطر کمبود منیزیم را افزایش میدهد.

اختلالات خون‌ ریزی:

به نظر میرسد منیزیم باعث کاهش سرعت لخته شدن خون می‌شود.

دیابت:

دیابت خطر کمبود منیزیم را افزایش میدهد.

بلوک قلبی:

مصرف دوز های بالای منیزیم در افراد مبتلا به بلوک قلبی خطرناک است.

تداخلات دارویی:

لوودوپا/کاربیدوپا

 آمینوگلیکوزیدها

 کینولون‌ ها

 آنتی‌بیوتیک‌ تتراسایکلین

 بیس‌فسفونات‌ها

 دارو های فشار خون (مسدودکننده‌ های کانال کلسیم)

شل‌کننده‌ های عضلانی

 دارو های ادرارآور (دیورتیک‌های نگهدارنده پتاسیم)

داروهای ضد انعقاد/ضد پلاکت

 دیگوکسین (لانوکسین)

 دارو های دیابت (سولفونیل اوره‌ ها)

تداخل آنتی‌اسید ها

 گاباپنتین (نورونتین)

 کتامین

 سوولامر

زینک:

روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت می‌شود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمیکند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و موارد بسیار دیگر مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثراتی ضد ویروس داشته باشد. مردم معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده میکنند. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بی‌اشتهایی، سوختگی‌ ها و بسیاری اهداف دیگر به کار میرود.

عوارض جانبی:

هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلی‌گرم در روز بی خطر است. مصرف دوز های بیشتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.

هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب‌ دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه:

بارداری:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.

شیردهی:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.

اختلال مصرف الکل:

مصرف طولانی‌ مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.

جراحی کاهش وزن: 

این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.

کمبود مس:

مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.

بیماری کلیوی:

مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل‌ های روی داشته باشند.

گیاهخواری:

رژیم‌های گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.

تداخلات دارویی:

1- آنتی‌بیوتیک‌ های کینولون با روی:

مصرف همزمان روی با آنتی‌ بیوتیک‌ های کینولون ممکن است اثرات این آنتی‌ بیوتیک‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی‌ بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل‌ های روی مصرف کنید.

2- آنتی‌بیوتیک‌ های تتراسایکلین با روی:

مصرف روی به همراه تتراسایکلین‌ ها ممکن است اثرات تتراسایکلین‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین‌ ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل‌ های روی مصرف کنید.

3- سیس‌ پلاتین

4- سفالکسین

5- دارو های AIDS (مهارکننده‌های اینتگراز)

6- آمی‌لوراید

دوز مصرفی:

روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت می‌شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌شود.

RDA  به شرح زیر است:

زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم

زنان بالای ۱۹ سال: ۸ میلیگرم

مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم

بارداری: افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم

شیردهی: افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم

در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.

 

مس

مس یک ماده معدنی است که در غذا هایی مانند گوشت جگر و قلوه، غذا های دریایی، آجیل و غلات یافت می‌ شود و در بسیاری از فرآیند های طبیعی بدن نقش دارد. این ماده عمدتاً در استخوان‌ ها و ماهیچه‌ ها ذخیره می‌ شود. کبد مقدار مس موجود در خون را تنظیم می‌ کند.

عوارض جانبی

· مس زمانی که به مقدار حداکثر ۱۰ میلی‌ گرم در روز مصرف شود، احتمالاً بی‌ خطر است.
· مس زمانی که به مقدار بیشتر مصرف شود، ایمن نیست.
· نارسایی کلیه و مرگ می‌ تواند با مصرف ۱ گرم سولفات مس رخ دهد.
· علائم اور دوز مس شامل تهوع، استفراغ، اسهال خونی، تب، درد معده، فشار خون پایین، کم‌خونی و مشکلات قلبی است.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

بارداری و شیردهی:

· مس زمانی که به میزان مناسب مصرف شود، بی‌ خطر است. افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۸ میلی‌گرم و افراد ۱۹ سال به بالا نباید بیش از ۱۰ میلی‌گرم مس در روز مصرف کنند.
· مصرف خوراکی مس در دوز های بالاتر ممکن است خطرناک باشد.

بیماری ویلسون:

مصرف مکمل‌ های مس می‌ تواند این بیماری را بدتر کند و ممکن است در روند درمان اختلال ایجاد کند.

تداخلات دارویی

پنیسیلامین

قرص‌های پیشگیری از بارداری

دوز مصرفی

مس یک ماده معدنی ضروری است که در غذا هایی مانند گوشت جگر، غذا های دریایی، آجیل، دانه‌ ها، غلات سبوس‌ دار، محصولات غلات و محصولات کاکائو یافت می‌ شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، “مقدار مجاز توصیه شده روزانه” (RDA) نامیده می‌ شود.

· برای بزرگسالان ۱۹ سال و بالاتر: RDA برابر ۹۰۰ میکروگرم در روز است.
· در دوران بارداری: RDA برابر ۱۰۰۰ میکروگرم در روز است.
· در دوران شیردهی: RDA برابر ۱۳۰۰ میکروگرم در روز است.
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.

سلنیوم

سلنیوم یک ماده معدنی کمیاب ضروری است که در خاک، آب و برخی مواد غذایی یافت می‌ شود. این ماده نقش مهمی در بسیاری از فرآیند های بدن ایفا می‌ کند.

سلنیوم اثرات آنتی‌ اکسیدانی را در بدن افزایش می‌ دهد. گوشت خرچنگ، ماهی، مرغ و گندم معمولاً منابع غذایی خوبی هستند.

معمولاً از سلنیوم برای کمبود سلنیوم و کاهش خطر فشار خون بالا در دوران بارداری استفاده می‌ شود. همچنین برای سرطان پروستات، عوارض ناشی از دارو های استاتین، سطح کلسترول غیرطبیعی، آب مروارید و بسیاری شرایط دیگر نیز کاربرد دارد.

عوارض جانبی

· سلنیوم زمانی که به‌صورت کوتاه‌ مدت و در دوز های کمتر از ۴۰۰ میکرو گرم در روز مصرف شود، بی‌ خطر است.
· اما سلنیوم زمانی که در دوز های بالا یا برای مدت طولانی مصرف شود، ممکن است ایمن نباشد.
· مصرف دوز های بالای ۴۰۰ میکروگرم در روز می‌ تواند خطر ابتلا به مسمومیت با سلنیوم را افزایش دهد.
· مصرف دوز های پایین‌تر برای مدت طولانی می‌ تواند خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد.
· سلنیوم می‌ت واند باعث ناراحتی معده، سردرد و بثورات پوستی شود.
· دوزهای بالا می‌ توانند باعث ریزش مو، خستگی، حالت تهوع، استفراغ و کاهش وزن شوند.
· دوزهای بسیار بالا می‌ توانند منجر به نارسایی اندام و مرگ شوند.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

بارداری و شیردهی:

· سلنیوم زمانی که به‌صورت کوتاه‌ مدت و کمتر از ۴۰۰ میکروگرم در روز استفاده شود، بی‌خطر است.
· سلنیوم زمانی که به صورت خوراکی در دوز های بالای ۴۰۰ میکروگرم در روز مصرف شود، ایمن نیست. این دوز ممکن است باعث مسمومیت شود.

بیماری‌ های خود ایمنی:

سلنیوم ممکن است سیستم ایمنی را تحریک کند. افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی مانند ام اس (MS)، لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، آرتریت روماتوئید (RA) و سایرین باید از مصرف مکمل‌ های سلنیوم خودداری کنند.

همودیالیز:

سطح سلنیوم خون در افراد تحت همودیالیز ممکن است پایین باشد. برخی افراد ممکن است نیاز به مکمل سلنیوم داشته باشند.

کم‌کاری تیروئید (هیپوتیروئیدی):

مصرف سلنیوم می‌تواند کم‌ کاری تیروئید را به ویژه در افراد مبتلا به کمبود ید بدتر کند. در این صورت، باید ید را همراه با سلنیوم مصرف کنید.

سرطان پوست:

در افرادی که سابقه سرطان پوست غیرملانوما داشته‌ اند، استفاده طولانی‌ مدت از مکمل‌ های سلنیوم ممکن است خطر عود سرطان را کمی افزایش دهد. اگر سابقه سرطان پوست دارید، از مصرف طولانی‌ مدت مکمل‌ های سلنیوم خودداری کنید.

عمل جراحی:

سلنیوم ممکن است خطر خونریزی در حین و بعد از عمل را افزایش دهد. مصرف سلنیوم را حداقل ۲ هفته قبل از یک عمل برنامه‌ ریزی شده متوقف کنید.

تداخلات دارویی

داروهای آرام‌ بخش (باربیتورات‌ها)

وارفارین (کومادین)

داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت

نیاسین

داروهای سرکوب‌ کننده سیستم ایمنی

قرص‌ های پیشگیری از بارداری

دوز مصرفی

سلنیوم یک ماده معدنی کمیاب ضروری است که در مواد غذایی از جمله گوشت خرچنگ، ماهی، مرغ و گندم یافت می‌شود.

· RDA برای همه افراد ۱۹ سال و بالاتر: ۵۵ میکروگرم در روز
· در دوران بارداری: ۶۰ میکروگرم در روز
· در دوران شیردهی: ۷۰ میکروگرم در روز
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.

 

کروم

کروم یک ماده معدنی کمیاب ضروری است و دو نوع می‌باشد که سه‌ ظرفیتی آن برای سلامت انسان ها ضروری است و در مواد غذایی و مکمل‌ ها یافت می‌ شود. این ماده با بهینه سازی استفاده بدن از انسولین، به طبیعی نگه داشتن سطح قند خون کمک می کند.

مردم از کروم برای کمبود کروم استفاده می‌کنند. همچنین برای دیابت، کلسترول بالا، بهبود عملکرد ورزشی، اختلال دو قطبی و بسیاری اهداف دیگر مورد استفاده قرار می گیرد.

موارد استفاده و اثربخشی

کمبود کروم: مصرف خوراکی کروم برای پیشگیری و درمان کمبود کروم مؤثر است.
دیابت: مصرف خوراکی کروم می‌تواند کنترل قند خون را در برخی از افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ بهبود بخشد. مشخص نیست که آیا در پیشگیری از دیابت یا بهبود چربی‌ خون یا فشار خون در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ موثر است یا خیر.

دوز مصرفی

کروم یک ماده معدنی کمیاب ضروری است. دوز توصیه شده روزانه به شرح زیر است:

مردان ۵۰-۱۹ سال ۳۵ میکروگرم در روز

مردان۵۱ سال و بالاتر ۳۰ میکروگرم در روز

زنان۵۰-۱۹ سال ۲۵ میکروگرم در روز

زنان۵۱ سال و بالاتر ۲۰ میکروگرم در روز

مقادیر توصیه شده برای کودکان بسته به سن متفاوت است. برای تعیین بهترین دوز برای یک بیماری خاص، با پزشک و یا داروساز مشورت کنید.

عوارض جانبی

کروم در صورت استفاده کوتاه‌ مدت احتمالاً بی‌خطر است. مصرف روزانه تا ۱۰۰۰ میکروگرم کروم تا ۶ ماه بی‌خطر  است. کروم به‌صورت روزانه در دوزهای ۲۰۰ تا ۱۰۰۰ میکروگرم تا ۲ سال نیز بی‌ خطر در نظر گرفته شده است.

برخی افراد عوارض جانبی مانند ناراحتی معده، سردرد، بی‌خوابی و تغییرات خلق و خو را تجربه می‌کنند. دوزهای بالا با عوارض جانبی جدی‌ از جمله آسیب کبدی یا کلیوی مرتبط شده است.

هشدار

بارداری:

مصرف خوراکی کروم در مقادیر مجاز، احتمالاً بی‌خطر است. میزان مجاز برای افراد ۱۸-۱۴ سال، ۲۸ میکروگرم در روز و برای افراد ۵۰-۱۹ سال، ۳۰ میکروگرم در روز است. اما حتما در دوران بارداری مکمل‌های کروم را طبق نظر پزشک متخصص مصرف کنید.

شیردهی:

مصرف خوراکی کروم در مقادیری که از سطح دریافت کافی (AI) تجاوز نکند، احتمالاً بی‌خطر است.
سطح دریافت کافی برای افراد ۱۸-۱۴ سال، ۴۴ میکروگرم در روز و برای افراد ۵۰-۱۹ سال، ۴۵ میکروگرم در روز است. اطلاعات قابل اطمینان کافی وجود ندارد که بدانیم مصرف مقادیر بالاتر کروم در دوران شیردهی بی‌خطر است یا خیر بنابراین جانب احتیاط را رعایت کنید.

کودکان:

مصرف خوراکی کروم در مقادیری که از سطح دریافت کافی (AI) تجاوز نکند، بی‌خطر است و به شرح زیر می باشد:

۰ تا ۶ ماه: ۰.۲ میکروگرم

۷ تا ۱۲ ماه: ۵.۵ میکروگرم

۱ تا ۳ سال: ۱۱ میکروگرم

۴ تا ۸ سال: ۱۵ میکروگرم
 پسران ۹ تا ۱۳ سال: ۲۵ میکروگرم

پسران ۱۴ تا ۱۸ سال: ۳۵ میکروگرم
دختران ۹ تا ۱۳ سال: ۲۱ میکروگرم

دختران ۱۴ تا ۱۸ سال: ۲۴ میکروگرم
مصرف کروم در مقادیر بالاتر از سطح دریافت کافی برای اکثر کودکان بی‌خطر است.

بیماری کلیوی:

مکمل‌ های کروم ممکن است موجب آسیب کلیوی شوند. اگر بیماری کلیوی دارید، مکمل‌ های کروم را مصرف نکنید.

بیماری کبدی:

مکمل‌ های کروم ممکن است موجب آسیب کبدی شوند. اگر بیماری کبدی دارید، مکمل‌ های کروم را مصرف نکنید.

آلرژی تماسی:

مکمل‌ های کروم می‌ توانند در افراد دارای سابقه  آلرژی تماسی باعث واکنش‌ های آلرژیک شوند. علائم شامل قرمزی، تورم و پوسته‌ریزی پوست است.

تداخلات

انسولین

لووتیروکسین

داروهای دیابت

داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)

آسپرین

 

اِلدربری

اِلدربری سابقه طولانی برای درمان سرماخوردگی و آنفلوآنزا دارد و بر سیستم ایمنی تأثیر میگذارد. همچنین به نظر می‌ رسد فعالیت ضدویروسی، از جمله علیه ویروس آنفلوآنزا، داشته باشد.

عوارض جانبی

· عصاره میوه تا حداکثر ۱۲ هفته بی‌ خطر است. اطلاعاتی درباره ایمنی مصرف طولانی‌تر از ۱۲ هفته در دسترس نیست.
· مصرف برگ‌ ها، ساقه‌ ها یا میوه‌ های نارس یا خام اِلدربری ایمن نیست و می‌ تواند باعث تهوع، استفراغ یا اسهال شدید شود.

هشدار ها و موارد احتیاط ویژه

· کودکان:

عصاره اِلدربری برای کودکان ۵ سال و بالاتر به مدت حداکثر ۳ روز بی‌ خطر است. اطلاعات کافی درباره ایمنی آن برای کودکان زیر ۵ سال وجود ندارد.

· بارداری و شیردهی:

اطلاعات کافی برای تعیین ایمنی عصاره اِلدربری در این دوران وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کرده و تنها به مقادیر موجود در غذاها بسنده کنید.

· بیماری‌های خودایمنی (مانند ام اس، لوپوس، آرتریت روماتوئید):

اِلدربری ممکن است باعث فعال‌ تر شدن سیستم ایمنی شود و این امر می‌ تواند علائم بیماری‌ های خودایمنی را تشدید کند. در صورت داشتن چنین شرایطی، بهتر است از مصرف اِلدربری خودداری کنید.

تداخلات دارویی

· داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی (مانند دارو های پس از پیوند)
· پازوپانیب

دوز مصرفی

عصاره میوه اِلدربری معمولاً توسط بزرگسالان در دوزهای حداکثر ۱۲۰۰ میلی‌ گرم به صورت خوراکی و روزانه به مدت ۲ هفته قابل استفاده است.

 

کولین

کولین یک ماده مغذی شبیه به ویتامین‌ های گروه B است. این ماده می‌ تواند در کبد ساخته شود و همچنین در غذا هایی مانند گوشت، ماهی، آجیل، حبوبات، سبزیجات و تخم‌ مرغ یافت می‌شود.

کولین در بسیاری از واکنش‌ های شیمیایی بدن استفاده می‌شود. این ماده برای سیستم عصبی و عملکرد طبیعی مغز اهمیت بالایی دارد. کولین همچنین ممکن است به کاهش تورم و التهاب مرتبط با آسم کمک کند.

عوارض جانبی

کولین در دوز های کمتر از ۳.۵ گرم در روز برای اکثر افراد بی‌ خطر است. مصرف دوزهای بالا ایمن نیست و عوارضی مانند تعریق، بوی ماهی در بدن، اسهال و استفراغ ایجاد می کند.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف کولین در دوز های حداکثر ۳ گرم روزانه برای افراد تا ۱۸ سال و ۳.۵ گرم روزانه برای افراد ۱۹ سال به بالا، بی‌ خطر است. اطلاعات کافی درباره ایمنی مصرف دوز های بالاتر در این دوران وجود ندارد و بهتر است به دوزهای توصیه شده پایبند باشید.

· بی‌اختیاری ادرار:

مصرف کولین با دوز ۹ گرم در روز یا بیشتر ممکن است این وضعیت را تشدید کند.

تداخلات دارویی

· آتروپین (Atropine): مصرف همزمان کولین با آتروپین ممکن است اثرات آتروپین را کاهش دهد.

دوز مصرفی

کولین یک ماده مغذی ضروری است که در غذا هایی مانند گوشت، ماهی، آجیل، حبوبات، سبزیجات و تخم‌ مرغ یافت می‌ شود.

· مقدار توصیه شده روزانه: ۴۲۵ میلی‌ گرم در روز برای زنان و ۵۵۰ میلی‌ گرم برای مردان بالغ توصیه می‌ شود. این مقدار در دوران بارداری ۴۵۰ میلی‌ گرم و در دوران شیردهی ۵۵۰ میلی‌ گرم است. مقادیر توصیه شده برای کودکان بر اساس سن متفاوت است.

در قالب مکمل، برای بزرگسالان معمولاً دوز ۱ تا ۳ گرم به صورت خوراکی و روزانه به مدت حداکثر ۴ ماه قابل استفاده است.

 

زنجبیل (Zingiber officinale)

زنجبیل گیاهی بومی آسیا است و حاوی مواد شیمیایی است که حالت تهوع و تورم را کاهش میدهند.

معمولاً از زنجبیل برای کرامپ‌ های قاعدگی، استئوآرتریت (آرتروز) و تهوع صبحگاهی استفاده می‌ شود. همچنین برای دیابت، بیماری حرکت (ماشین‌گرفتگی) و بسیاری موارد دیگر استفاده می‌شود.

عوارض جانبی

زنجبیل به‌ طور کلی بی‌خطر محسوب می‌شود. می‌تواند عوارض جانبی خفیفی از جمله سوزش سر دل، اسهال، آروغ زدن و ناراحتی عمومی معده ایجاد کند. مصرف دوزهای بالاتر (۵ گرم روزانه) خطر عوارض جانبی را افزایش می‌دهد.

احتیاط‌ ها و هشدارهای ویژه

· بارداری:

مصرف آن به عنوان دارو در دوران بارداری بی‌ خطر است. ولی ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهد، بنابراین برخی کارشناسان استفاده از آن را نزدیک به تاریخ زایمان توصیه نمی‌کنند. اما به نظر می‌رسد استفاده از آن برای تهوع صبحگاهی بدون آسیب به نوزاد بی‌خطر باشد.

· شیردهی:

مصرف زنجبیل در غذا ها به‌طور کلی بی‌ خطر است. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطمینان از بی‌خطری مصرف مقادیر بیشتر زنجبیل در دوران شیردهی وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کرده و از مصرف دارویی آن خودداری کنید.

· کودکان:

مصرف خوراکی زنجبیل برای نوجوانان هنگام شروع قاعدگی به مدت حداکثر ۴ روز، بی‌ خطر است.

· اختلالات خونریزی:

مصرف زنجبیل ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهد.

· بیماری‌ های قلبی:

دوزهای بالای زنجبیل ممکن است برخی بیماری‌ های قلبی را تشدید کند.

· جراحی:

زنجبیل ممکن است لخته شدن خون را کند کند و باعث خونریزی اضافی در حین و بعد از عمل شود. حداقل ۲ هفته قبل از یک عمل برنامه‌ ریزی شده، مصرف زنجبیل را قطع کنید.

تداخلات دارویی

· داروهای دیابت
· داروهای فشار خون بالا (مسدودکننده‌های کانال کلسیم)
· داروهای ضد انعقاد/ضد پلاکت
· فن پروکومون

نیاز به تغییر دوز فن پروکومون شما باشد.
· وارفارین
· نیفیدیپین
· لوزارتان

· سیکلوسپورین
· مترونیدازول
· داروهای متابولیزه شونده توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450)
· داروهای انتقال‌ یافته توسط پمپ‌ های سلولی (سوبستراهای P-گلیکوپروتئین)

دوز مصرفی

در بزرگسالان دوز ۰.۵ تا ۳ گرم به صورت خوراکی روزانه و حداکثر تا ۱۲ هفته قابل استفاده است.

 

اکیناسه

گونه‌ های اکیناسه بومی مناطق شرقی رشته کوه راکی در ایالات متحده هستند. به نظر می‌رسد اکیناسه مواد شیمیایی در بدن را فعال می‌کند که التهاب را کاهش می‌دهند. همچنین  سیستم ایمنی بدن را تقویت می کند.

اکیناسه بیشتر برای سرما خوردگی معمولی و سایر عفونت‌ ها استفاده می‌شود.

عوارض جانبی

اکیناسه در کوتاه‌ مدت برای اکثر افراد به‌طور کلی بی‌ خطر است. محصولات مختلف اکیناسه تا ۱۰ روز با ایمنی استفاده شده‌اند. برخی محصولات تا ۶ ماه با ایمنی مصرف شده‌ اند.
شایع‌ ترین عوارض جانبی شامل درد معده، یبوست، اسهال، سوزش سر دل، استفراغ و راش پوستی است. ممکن است در برخی افراد واکنش‌ های آلرژیک رخ دهد.

احتیاط‌ ها و هشدارهای ویژه

· کودکان:

مصرف خوراکی اکیناسه در اکثر کودکان ۱ تا ۱۲ ساله بی‌ خطر است، اما راش‌ های ناشی از واکنش آلرژیک می‌تواند رخ دهد.

· بارداری:

مصرف خوراکی اکیناسه تا ۷ روز در دوران بارداری بی‌ خطر است. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطمینان از بی‌ خطری استفاده از آن بیش از ۷ روز وجود ندارد.

· شیردهی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطمینان از بی‌ خطری اکیناسه در دوران شیردهی وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کرده و از مصرف آن خودداری کنید.

· اختلالات خودایمنی مانند ام‌اس (مالتیپل اسکلروزیس)، لوپوس (SLE)، آرتریت روماتوئید (RA)، پمفیگوس ولگاریس:

اکیناسه ممکن است تأثیری بر سیستم ایمنی داشته باشد که این شرایط را بدتر کند. اگر اختلال خودایمنی دارید، اکیناسه مصرف نکنید.

· آتوپی:

افراد با این شرایط بیشتر در معرض ابتلا به واکنش آلرژیک به اکیناسه هستند. در صورت داشتن این شرایط، بهتر است از مواجهه با اکیناسه اجتناب کنید.

تداخلات دارویی

• دارو های متابولیزه شونده توسط کبد (سوبستراهای سیتوکروم P450)
• داروهای سرکوب‌کننده سیستم ایمنی (ایمونوساپرسیوها)
• اتوپوزید
• داروهای ضد ویروسی خاص مانند داروناویر (Prezista)، اتوراویرین (Intelence) و لوپیناویر/ریتوناویر (Kaletra)
• داروهای شیمی‌درمانی خاص مانند دوستاکسل (Taxotere)
• کافئین
• میدازولام
• وارفارین