سیستین ب6 زینک رازک Cystine B6 Zinc

سیستین ب6 زینک رازک چیست؟

قرص سیستین ب6 حاوی آمینواسید های سیستین، آرژنین و ویتامین ب6 و زینک می باشد و به بهبود ریزش مو و افزایش رشد و استحکام مو و ناخن کمک می کند.

ال-سیستئین

ال-سیستئین نوعی اسید آمینه است. اسید های آمینه واحد های سازنده پروتئین‌ ها هستند و بدن آن را از اسید آمینه‌ ای دیگر به نام متیونین می‌ سازد.

این اسید آمینه به‌ طور طبیعی در مواد غذایی یافت می‌ شود، اما از آنجا که در بدن تولید می‌شود، دریافت آن از طریق رژیم غذایی ضروری نیست. ال-سیستئین اثرات آنتی‌ اکسیدانی دارد و در ساخت آنتی‌ اکسیدان‌ هایی مانند گلوتاتیون نقش دارد.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

· بارداری و شیردهی:

ال-سیستئین معمولاً از طریق غذا دریافت می‌ شود. اما اطلاعات کافی درباره ایمنی مصرف مقادیر دارویی آن در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جهت احتیاط، از مصرف آن به عنوان مکمل خودداری کنید.

· جراحی:

ال-سیستئین ممکن است با کنترل قند خون در حین جراحی تداخل داشته باشد. مصرف آن را حداقل دو هفته قبل از عمل جراحی برنامه‌ ریزی شده متوقف کنید.

تداخل‌ ها

دارو ذهای ضد دیابت:

ال-سیستئین ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. مصرف همزمان آن با دارو های دیابت می‌ تواند باعث افت بیش از حد قند خون شود. در این صورت، سطح قند خون خود را به دقت پایش کنید.

آرژنین

ال-آرژینین یک اسید آمینه است که به طور طبیعی در گوشت قرمز، ماکیان، ماهی و لبنیات یافت می‌شود. این ماده برای ساخت پروتئین‌ ها ضروری است و به گردش خون کمک می کند. ال-آرژینین در بدن به نیتریک اکسید تبدیل می‌ شود. نیتریک اکسید باعث گشادتر شدن رگ‌ های خونی برای بهبود جریان خون می‌ شود. ال-آرژینین همچنین ترشح هورمون رشد، انسولین و سایر مواد در بدن را تحریک می‌ کند.

عوارض جانبی

ال-آرژینین در صورت مصرف کوتاه‌ مدت برای اکثر افراد بی‌ خطر است ولی می‌ تواند باعث عوارض جانبی مانند درد معده، نفخ، اسهال و کاهش فشار خون شود.

موارد احتیاط و هشدارهای ویژه

کودکان:

ال-آرژینین در کودکان بی خطر است.

کمبود گوانیدینواستات متیل ترانسفراز (GAMT):

افراد مبتلا به این بیماری ارثی قادر به تبدیل آرژینین و سایر مواد شیمیایی مشابه به کراتین نیستند. برای جلوگیری از عوارض این بیماری، از مصرف مکمل‌های ال-آرژینین خودداری کنید.

سکته قلبی اخیر:

ال-آرژینین ممکن است خطر مرگ پس از سکته قلبی را افزایش دهد. اگر به تازگی سکته قلبی داشته‌اید، ال-آرژینین مصرف نکنید.

بیماری کلیوی:

ال-آرژینین در صورت استفاده توسط افراد مبتلا به بیماری کلیوی، باعث افزایش سطح پتاسیم خون شده است. در برخی موارد، این امر منجر به ضربان قلب نامنظم می شود.

جراحی:

ال-آرژینین ممکن است در کنترل فشار خون در حین و پس از جراحی اختلال ایجاد کند. مصرف ال-آرژینین را حداقل ۲ هفته قبل از عمل جراحی برنامه‌ ریزی شده متوقف کنید.

تداخلات دارویی

داروهای فشار خون بالا

سیلدنافیل (ویاگرا)

داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت

داروهای دیابت

ایزوپروترنول

داروهای ادرارآور (مدرهای نگهدارنده پتاسیم)

تستوسترون

ویتامین B6:

ویتامین B6 نوعی از ویتامین‌های گروه B است. پیریدوکسین، پیریدوکسال و پیریدوکسامین همگی اشکال ویتامین B6 هستند. ویتامین B6 برای عملکرد صحیح قندها، چربی‌ها و پروتئین‌ها در بدن مورد نیاز است. همچنین برای رشد مغز، اعصاب، پوست و بسیاری از بخش‌ های دیگر بدن ضروری است. این ویتامین در غلات، حبوبات و تخم مرغ یافت می‌شود و اغلب در ترکیب با سایر ویتامین‌ های گروه B در محصولات کمپلکس B استفاده می‌ شود.

افراد معمولاً از ویتامین B6 برای پیشگیری و درمان کمبود این ویتامین استفاده می‌ کنند. همچنین برای بیماری قلبی، سندرم پیش از قاعدگی (PMS)، افسردگی، تهوع صبحگاهی، بیماری آلزایمر، کرامپ‌ های قاعدگی، دیابت و بسیاری شرایط دیگر نیز کاربرد دارد.

دوز مصرفی:

«مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌ شود و به شرح زیر است:
· برای مردان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلی‌گرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۷ میلی‌گرم در روز است.
· برای زنان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلی‌گرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۵ میلی‌گرم در روز است.
· در دوران بارداری: RDA معادل ۱.۹ میلی‌گرم در روز است.
· در دوران شیردهی: RDA معادل ۲ میلی‌گرم در روز است.
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.

عوارض جانبی:

ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی‌ خطر است. مصرف ویتامین B6 در دوز های ۱۰۰ میلی‌گرم در روز یا کمتر، عموماً بی‌ خطر در نظر گرفته می‌ شود.

ویتامین B6 در دوزهای ۱۰۱ تا ۲۰۰ میلی‌گرم در روز ممکن است بی‌ خطر باشد. در برخی افراد، ویتامین B6 ممکن است باعث حالت تهوع، درد معده، کاهش اشتها، سردرد و سایر عوارض جانبی شود. ویتامین B6 در دوزهای ۵۰۰ میلی‌ گرم یا بیشتر در روز ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالای ویتامین B6، به ویژه ۱۰۰۰ میلی‌گرم یا بیشتر در روز، ممکن است باعث مشکلات مغزی و عصبی شود.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه:

بارداری:

مصرف ویتامین B6، در صورت استفاده مناسب، بی‌ خطر است. گاهی اوقات برای کنترل تهوع صبحگاهی استفاده می‌ شود، اما این کار فقط باید تحت نظارت پزشک انجام شود. مصرف دوز های بالا ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالا ممکن است باعث تشنج در نوزادان شود.

شیردهی:

مصرف ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، بی‌ خطر است. مقدار توصیه شده در دوران شیردهی ۲ میلی‌گرم در روز است. از مصرف مقادیر زیاد خودداری کنید. اطلاعات قابل اعتماد کافی در مورد بی‌ خطر بودن مصرف دوز های بالای ویتامین B6 در دوران شیردهی وجود ندارد.

استنت :

پس از دریافت استنت کرونری، از مصرف ترکیب ویتامین B6، فولات و ویتامین B12 خودداری کنید. این ترکیب ممکن است خطر تنگ شدن رگ‌ های خونی را افزایش دهد.

جراحی کاهش وزن:

برای افرادی که جراحی کاهش وزن انجام داده‌اند، مصرف مکمل ویتامین B6 لازم نیست. مصرف بیش از حد ممکن است احتمال عوارض جانبی مانند حالت تهوع، استفراغ و تیره شدن پوست را افزایش دهد.

تداخلات:

فنی توئین

آمیودارون

فنوباربیتال

داروهای فشار خون

لوودوپا

زینک:

روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت می‌شود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمیکند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و موارد بسیار دیگر مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثراتی ضد ویروس داشته باشد. معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده می شود. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بی‌اشتهایی، سوختگی‌ ها و بسیاری اهداف دیگر به کار میرود.

عوارض جانبی:

هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلی‌گرم در روز بی خطر است. مصرف دوز های بیشتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.

هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب‌ دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه:

بارداری:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.

شیردهی:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.

اختلال مصرف الکل:

مصرف طولانی‌ مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.

جراحی کاهش وزن: 

این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.

کمبود مس:

مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.

بیماری کلیوی:

مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل‌ های روی داشته باشند.

گیاهخواری:

رژیم‌های گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.

تداخلات دارویی:

1- آنتی‌بیوتیک‌ های کینولون با روی:

مصرف همزمان روی با آنتی‌ بیوتیک‌ های کینولون ممکن است اثرات این آنتی‌ بیوتیک‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی‌ بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل‌ های روی مصرف کنید.

2- آنتی‌بیوتیک‌ های تتراسایکلین با روی:

مصرف روی به همراه تتراسایکلین‌ ها ممکن است اثرات تتراسایکلین‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین‌ ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل‌ های روی مصرف کنید.

3- سیس‌ پلاتین

4- سفالکسین

5- دارو های AIDS (مهارکننده‌های اینتگراز)

6- آمی‌لوراید

دوز مصرفی:

روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت می‌شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌شود.

RDA  به شرح زیر است:

زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم

زنان بالای ۱۹ سال: ۸ میلیگرم

مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم

بارداری: افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم

شیردهی: افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم

در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.