درمکس پیگمنتا چیست؟

مکمل درمکس پیگمنتا حاوی گلوتاتیون و سایر آنتی اکسیدان ها می باشد که منجر به روشن شدن پوست، کاهش چین و چروک، رفع لک های تیره، جای جوش و همچنین محافظت پوست در برابر رادیکال های آزاد و اکسیداسیون سلولی می شود.

گلوتاتیون

گلوتاتیون ماده‌ای است که در سلول‌های بدن شما یافت می‌شود و از سه اسید آمینه تشکیل شده است: سیستئین، گلوتامات و گلیسین. این ترکیب به عنوان یک آنتی‌ اکسیدان مهم در بدن عمل می‌ کند و به مبارزه با رادیکال‌ های آزاد کمک می‌ نماید.

گلوتاتیون در بسیاری از واکنش‌ های شیمیایی بدن نقش دارد و به دفع سموم (شامل مواد مضرتولیدشده در بدن، آلاینده‌ ها و دارو ها) کمک می‌کند.

عوامل کاهش‌ دهنده سطح گلوتاتیون

· افزایش سن: با بالا رفتن سن، تولید گلوتاتیون در بدن کاهش می‌یابد.
· برخی بیماری‌ ها: مانند سرطان، HIV/AIDS، دیابت نوع ۲، هپاتیت و بیماری پارکینسون.

گلوتاتیون در مقابل N-استیل سیستئین (NAC)

· NAC شکل تغییر یافته اسید آمینه سیستئین است و به عنوان یک مکمل برای درمان برخی مشکلات تنفسی، قلبی و سایر شرایط استفاده می‌شود.
· NAC یک فرآورده جانبی گلوتاتیون است و همراه با گلوتامین و گلیسین به ساخت و تجدید ذخایر گلوتاتیون کمک می‌کند.
· برخی مطالعات نشان می‌دهند که NAC ممکن است در افزایش سطح گلوتاتیون موثرتر از مکمل‌ های استاندارد گلوتاتیون باشد.

علائم کمبود گلوتاتیون

· خستگی
· مه‌ مغزی (Brain fog)
· مشکلات خواب
· عفونت‌ های مکرر
· کم‌خونی
· از دست دادن هماهنگی حرکتی
· تشنج

فواید گلوتاتیون

· خاصیت آنتی‌اکسیدانی
· عملکرد سم‌زدایی
· حمایت از سیستم ایمنی
· کمک به ناباروری
· حفاظت در برابر عوارض پرتودرمانی و شیمی‌درمانی

منابع غذایی و مکمل‌ ها

غذا های مؤثر در افزایش سطح گلوتاتیون:

· گوشت فرآوری‌ نشده
· سیر
· کلم بروکلی
· مارچوبه
· آووکادو
· اسفناج

مکمل‌ های تقویت‌کننده تولید گلوتاتیون:

· کورکومین
· N-استیل‌سیستئین (NAC)
· سلنیوم
· سیلیمارین
· ویتامین C
· ویتامین E

دوز مصرفی

· خوراکی: ۲۵۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم در روز
· زیرزبانی: ۱۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز

عوارض:

· کاهش سطح روی در مصرف طولانی‌ مدت
· افزایش حملات آسم

موارد احتیاط:

· بارداری و شیردهی:

ایمنی مصرف آن مشخص در این دوران مشخص نیست.

· حساسیت:

در صورت حساسیت از مصرف آن خودداری شود.

موارد منع مصرف

هنگام مصرف گلوتاتیون از این موارد پرهیز کنید:

· الکل
· سیگار
· کافئین زیاد
· داروهایی مانند استامینوفن و آسپرین
· فرآورده‌ های لبنی زیاد
· غذا های فرآوری‌ شده و سرخ‌ کردنی

ویتامین ث

ویتامین سی یک ویتامین ضروری  است که باید از طریق رژیم غذایی تامین شود. منابع آن شامل میوه‌ ها و سبزیجات تازه و مرکبات است.

بدن برای رشد و عملکرد صحیح به ویتامین سی نیاز دارد. این ویتامین نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی بدن و مبارزه با رادیکال های آزاد ایفا می‌کند و از این طریق به سلامت و شفافیت پوست و همچنین کلاژن سازی کمک می کند. همچنین از ویتامین سی برای پیشگیری و درمان سرما خوردگی معمولی استفاده میشود.

عوارض جانبی

ویتامین سی برای بیشتر افراد بی‌ خطر است. در برخی افراد، ممکن است باعث عوارضی مانند گرفتگی معده، حالت تهوع، سوزش سر دل و سردرد شود. احتمال بروز این عوارض در دوز های بالاتر افزایش مییابد. مصرف بیش از ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز احتمالا ناامن است و ممکن است باعث سنگ کلیه و اسهال شدید شود.

هشدار ها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ویتامین سی به صورت خوراکی در دوران بارداری در مقادیر حداکثر ۲۰۰۰ میلی‌ گرم در روز برای افراد ۱۹ سال به بالا و ۱۸۰۰ میلی‌گرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ سال، بی خطر است.

· مصرف الکل:

افرادی که به طور منظم الکل مصرف میکنند، به ویژه افرادی که بیماری‌ های دیگری دارند، اغلب دچار کمبود ویتامین سی هستند.

· سرطان:

سلول‌ های سرطانی غلظت بالایی از ویتامین سی را جمع میکنند. بنابراین از مصرف ویتامین ث باید خودداری شود.

· بیماری مزمن کلیوی:

بیماری مزمن کلیه ممکن است خطر کمبود ویتامین سی را افزایش دهد. مکمل‌ های ویتامین سی همچنین ممکن است میزان اگزالات در ادرار برخی افراد را افزایش دهند. مقدار زیاد اگزالات در ادرار میتواند خطر نارسایی کلیه را در افراد مبتلا به بیماری کلیوی افزایش دهد.

· کمبود آنزیم G6PD:

مقادیر زیاد ویتامین سی میتواند باعث تخریب گلبول‌ های قرمز خون در افراد مبتلا به فاویسم شود. بنابراین از مصرف مقادیر بیش از حد ویتامین سی خودداری کنید.

· مصرف سیگار و تنباکو:

سیگار کشیدن و جویدن تنباکو سطح ویتامین سی را کاهش میدهد. بنابراین این افراد باید ویتامین سی بیشتری در رژیم غذایی خود مصرف کنند.

تداخلات دارویی

· استروژن‌ ها
· فلوفنازین
· داروهای شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· نیاسین
· وارفارین
· لووتیروکسین

· سالسیلات
· استامینوفن
· آلومینیوم
· آسپرین
· ایندیناویر

دوز مصرفی

· برای مردان ۱۹ سال به بالا: ۹۰ میلیگرم در روز
· برای زنان ۱۹ سال به بالا: ۷۵ میلی‌گرم در روز
· دوران بارداری: برای افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۸۵ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۸۰ میلیگرم در روز
· دوران شیردهی: افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۱۲۰ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۱۱۵ میلیگرم در روز

ویتامین E

ویتامین E یک ویتامین محلول در چربی است. این ویتامین در بسیاری از مواد غذایی از جمله روغن‌ های گیاهی، غلات، گوشت، مرغ، تخم مرغ و میوه‌ها یافت می شود.

ویتامین E یک ویتامین مهم برای عملکرد صحیح بسیاری از اندام های بدن است. همچنین یک آنتی اکسیدان نیز محسوب می شود.

عوارض جانبی

· ویتامین E در دوزهای کمتر از ۱۰۰۰ میلی گرم در روز بی خطر است. این مقدار معادل ۱۱۰۰ IU از نوع مصنوعی یا ۱۵۰۰ IU از نوع طبیعی است. خطر عوارض جانبی با دوزهای بالاتر افزایش می یابد. عوارض جانبی شامل حالت تهوع، خستگی، سردرد و خونریزی است.

هشدارها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری:

ویتامین E هنگامی که به مقدار توصیه شده روزانه مصرف شود، در دوران بارداری بی خطر است. بدون مشورت با پزشک خود در ۸ هفته اول بارداری مکمل ویتامین E مصرف نکنید. در مراحل بعدی بارداری، حداکثر مقدار توصیه شده ویتامین E برای افراد ۱۴-۱۸ سال ۸۰۰ میلی گرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میلی گرم است.

· شیردهی:

ویتامین E هنگامی که به مقدار توصیه شده روزانه مصرف شود، در دوران شیردهی بی خطر است. حداکثر مقدار توصیه شده در دوران شیردهی برای افراد ۱۴-۱۸ سال ۸۰۰ میلی گرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میلی گرم است.

· اختلالات خونریزی:

ویتامین E ممکن است اختلالات خونریزی را بدتر کند.

· بیماری قلبی:

ویتامین E ممکن است خطر مرگ را در افراد با سابقه بیماری قلبی افزایش دهد. افراد با سابقه بیماری قلبی باید از مصرف دوز های بالاتر از ۴۰۰ IU در روز خودداری کنند.

تداخلات دارویی

· سیکلوسپورین
· داروهای متابولیزه شونده توسط کبد
· دارو های شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· داروهای ضد انعقاد خون
· نیاسین
· وارفارین

دوز مصرفی

مقدار مجاز توصیه شده روزانه (RDA) برای ویتامین E طبیعی در بزرگسالان ۱۵ میلی گرم (۲۲ IU)، در دوران بارداری ۱۵ میلی گرم (۲۲ IU) و در دوران شیردهی ۱۹ میلی گرم (۲۸ IU) است.

آلفالیپوئیک اسید

اسید آلفا لیپوئیک یک آنتی‌ اکسیدان است که به طور طبیعی در بدن ساخته شده و در غذاها نیز یافت می‌شود و از آن برای تجزیه کربوهیدرات‌ ها و تولید انرژی استفاده می‌ شود.

اسید آلفا لیپوئیک را می‌توان از طریق غذاهایی مانند گوشت قرمز، هویج، چغندر، اسفناج، کلم بروکلی و سیب‌زمینی دریافت کرد. این ماده در مکمل‌ های غذایی نیز موجود است. از آنجا که اسید آلفا لیپوئیک مانند یک آنتی‌ اکسیدان عمل می‌کند، از مغز و پوست در برابر رادیکال های آزاد محافظت کرده و در بهبود برخی بیماری‌ های کبدی نیز مفید می باشد. از اسید آلفا لیپوئیک همچنین برای چاقی، درد عصبی ناشی از دیابت و سطح کلسترول بالا استفاده می‌ شود.

عوارض جانبی

اسید آلفا لیپوئیک برای اکثر بزرگسالان در صورت مصرف تا ۴ سال بی‌ خطر است و معمولاً به خوبی تحمل می‌ شود. شایع‌ترین عوارض جانبی شامل سردرد، سوزش سر دل، حالت تهوع و استفراغ است.

احتیاط‌ ها و هشدارهای ویژه

· بارداری:

در صورت مصرف خوراکی، اسید آلفا لیپوئیک بی‌ خطر است. این ماده در دوزهای تا ۶۰۰ میلی‌ گرم روزانه و تا ۴ هفته در دوران بارداری با ایمنی استفاده شده است.

· شیردهی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای دانستن بی‌خطری اسید آلفا لیپوئیک در دوران شیردهی وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کرده و از مصرف آن خودداری کنید.

· کودکان:

اسید آلفا لیپوئیک در کودکان ۱۰ تا ۱۷ ساله در صورت مصرف خوراکی با دوزهای تا ۶۰۰ میلی‌گرم روزانه به مدت ۳ ماه بی‌ خطر است. اما مصرف مقادیر زیاد آن به صورت خوراکی برای کودکان احتمالاً ایمن نیست. تشنج، استفراغ و از دست دادن هوشیاری در کودکان ۱۴ ماهه تا ۱۶ ساله که تا ۲۴۰۰ میلی‌گرم اسید آلفا لیپوئیک را به عنوان یک دوز واحد مصرف کرده‌اند، گزارش شده است.

· جراحی:

اسید آلفا لیپوئیک می‌تواند سطح قند خون را کاهش دهد و در کنترل قند خون در حین و پس از عمل جراحی اختلال ایجاد کند. مصرف آن را دو هفته قبل از اقدامات جراحی متوقف کنید.

· مصرف بیش از حد الکل/کمبود تیامین:

الکل می‌تواند میزان تیامین (ویتامین B1) را در بدن کاهش دهد. مصرف اسید آلفا لیپوئیک در مواقع کمبود تیامین ممکن است باعث مشکلات سلامت جدی شود. اگر الکل زیاد مصرف می‌ کنید و اسید آلفا لیپوئیک می‌خورید، باید مکمل تیامین مصرف کنید.

تداخلات

· دارو های دیابت
· داروهای سرطان
· هورمون تیروئید
· داروهای ضد انعقاد/ضد پلاکت

دوز مصرفی

اسید آلفا لیپوئیک اغلب توسط بزرگسالان در دوزهای ۶۰۰ تا ۱۸۰۰ میلی‌گرم به صورت خوراکی روزانه و تا ۶ ماه قابل استفاده است.

عصاره دانه انگور

عصاره دانه انگور برای مشکلات گردش خون (نارسایی وریدی، ادم)، پیشگیری و درمان آکنه، بهبود چین و چروک و برخی مشکلات چشمی (خستگی چشم) استفاده می شود. همچنین به عنوان منبعی از آنتی‌ اکسیدان‌ ها و اسید های چرب ضروری برای محافظت در برابر بیماری‌ های قلبی مصرف می‌ شود.

عوارض جانبی

امکان بروز سردرد، درد شکم، گلو درد، حالت تهوع و اسهال وجود دارد. اگر هر یک از این عوارض ادامه یافت یا بدتر شد، فوراً به پزشک یا داروساز اطلاع دهید.

واکنش آلرژیک بسیار جدی به این ترکیب نادر است. با این حال، در صورت مشاهده هرگونه علامت واکنش آلرژیک جدی از جمله: راش، خارش/تورم (به خصوص در صورت/زبان/گلو)، سرگیجه شدید و مشکل در تنفس، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید.