اکوفاین چیست؟

اکوفاین مکمل تخصصی جهت حفظ سلامت پوست، مو و ناخن می باشد و علاوه بر ب کمپلکس و زینک، حاوی اسیدهای آمینه و جلبک اسپیرولینا است و به افزایش رشد و ضخامت موها، محافظت پوست در برابر پیری و تقویت سیستم ایمنی بدن کمک می کند.

زینک:

روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت می‌شود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمیکند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و موارد بسیار دیگر مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثراتی ضد ویروس داشته باشد. مردم معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده میکنند. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بی‌اشتهایی، سوختگی‌ ها و بسیاری اهداف دیگر به کار میرود.

عوارض جانبی:

هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلی‌گرم در روز بی خطر است. مصرف دوز های بیشتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.

هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب‌ دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه:

بارداری:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.

شیردهی:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.

اختلال مصرف الکل:

مصرف طولانی‌ مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.

جراحی کاهش وزن: 

این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.

کمبود مس:

مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.

بیماری کلیوی:

مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل‌ های روی داشته باشند.

گیاهخواری:

رژیم‌های گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.

تداخلات دارویی:

1- آنتی‌بیوتیک‌ های کینولون با روی:

مصرف همزمان روی با آنتی‌ بیوتیک‌ های کینولون ممکن است اثرات این آنتی‌ بیوتیک‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی‌ بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل‌ های روی مصرف کنید.

2- آنتی‌بیوتیک‌ های تتراسایکلین با روی:

مصرف روی به همراه تتراسایکلین‌ ها ممکن است اثرات تتراسایکلین‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین‌ ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل‌ های روی مصرف کنید.

3- سیس‌ پلاتین

4- سفالکسین

5- دارو های AIDS (مهارکننده‌های اینتگراز)

6- آمی‌لوراید

دوز مصرفی:

روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت می‌شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌شود.

RDA  به شرح زیر است:

زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم

زنان بالای ۱۹ سال: ۸ میلیگرم

مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم

بارداری: افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم

شیردهی: افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم

در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.

ویتامین B6:

ویتامین B6 نوعی از ویتامین‌های گروه B است. پیریدوکسین، پیریدوکسال و پیریدوکسامین همگی اشکال ویتامین B6 هستند. ویتامین B6 برای عملکرد صحیح قندها، چربی‌ها و پروتئین‌ها در بدن مورد نیاز است. همچنین برای رشد مغز، اعصاب، پوست و بسیاری از بخش‌ های دیگر بدن ضروری است. این ویتامین در غلات، حبوبات و تخم مرغ یافت می‌شود و اغلب در ترکیب با سایر ویتامین‌ های گروه B در محصولات کمپلکس B استفاده می‌ شود.

افراد معمولاً از ویتامین B6 برای پیشگیری و درمان کمبود این ویتامین استفاده می‌ کنند. همچنین برای بیماری قلبی، سندرم پیش از قاعدگی (PMS)، افسردگی، تهوع صبحگاهی، بیماری آلزایمر، کرامپ‌های قاعدگی، دیابت و بسیاری شرایط دیگر نیز کاربرد دارد.

دوز مصرفی:

«مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌ شود و به شرح زیر است:
· برای مردان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلی‌گرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۷ میلی‌گرم در روز است.
· برای زنان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلی‌گرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۵ میلی‌گرم در روز است.
· در دوران بارداری: RDA معادل ۱.۹ میلی‌گرم در روز است.
· در دوران شیردهی: RDA معادل ۲ میلی‌گرم در روز است.
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.

عوارض جانبی:

ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی‌ خطر است. مصرف ویتامین B6 در دوز های ۱۰۰ میلی‌گرم در روز یا کمتر، عموماً بی‌ خطر در نظر گرفته می‌ شود.

ویتامین B6 در دوزهای ۱۰۱ تا ۲۰۰ میلی‌گرم در روز ممکن است بی‌ خطر باشد. در برخی افراد، ویتامین B6 ممکن است باعث حالت تهوع، درد معده، کاهش اشتها، سردرد و سایر عوارض جانبی شود. ویتامین B6 در دوزهای ۵۰۰ میلی‌ گرم یا بیشتر در روز ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالای ویتامین B6، به ویژه ۱۰۰۰ میلی‌گرم یا بیشتر در روز، ممکن است باعث مشکلات مغزی و عصبی شود.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه:

بارداری:

مصرف ویتامین B6، در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی‌ خطر است. گاهی اوقات برای کنترل تهوع صبحگاهی استفاده می‌ شود، اما این کار فقط باید تحت نظارت پزشک انجام شود. مصرف دوز های بالا ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالا ممکن است باعث تشنج در نوزادان شود.

شیردهی:

مصرف ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی‌ خطر است. مقدار توصیه شده در دوران شیردهی ۲ میلی‌گرم در روز است. از مصرف مقادیر زیاد خودداری کنید. اطلاعات قابل اعتماد کافی در مورد بی‌ خطر بودن مصرف دوز های بالای ویتامین B6 در دوران شیردهی وجود ندارد.

استنت :

پس از دریافت استنت کرونری، از مصرف ترکیب ویتامین B6، فولات و ویتامین B12 خودداری کنید. این ترکیب ممکن است خطر تنگ شدن رگ‌ های خونی را افزایش دهد.

جراحی کاهش وزن:

برای افرادی که جراحی کاهش وزن انجام داده‌اند، مصرف مکمل ویتامین B6 لازم نیست. مصرف بیش از حد ممکن است احتمال عوارض جانبی مانند حالت تهوع، استفراغ و تیره شدن پوست را افزایش دهد.

تداخلات:

فنی توئین

آمیودارون

فنوباربیتال

داروهای فشار خون

لوودوپا

بیوتین

بیوتین (ویتامین B۷) ویتامینی است که در مواد غذایی مانند تخم‌ مرغ، شیر و موز یافت می‌ شود. کمبود بیوتین می‌ تواند موجب نازک شدن مو ها و بروز جوش‌ های صورت شود.

بیوتین بخش مهمی از آنزیم‌ های بدن است که مواد مختلفی مانند چربی‌ ها، کربوهیدرات‌ ها و دیگر مواد را تجزیه می‌ کنند.

بیوتین برای ریزش مو، ناخن‌ های شکننده و سایر موارد به کار می‌رود.

مکمل‌ های بیوتین ممکن است با نتایج برخی آزمایش‌ های خون تداخل ایجاد کنند. در صورت مصرف مکمل بیوتین و نیاز به انجام آزمایش خون، با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض جانبی

بیوتین برای اکثر افراد تا دوز ۳۰۰ میلی‌ گرم در روز به مدت حداکثر ۶ ماه بی‌ خطر است. اما معمولاً در دوز های پایین‌تر (مانند ۲.۵ میلی‌گرم روزانه) استفاده می‌ شود.

ملاحظات و هشدارهای ویژه

· بارداری و شیردهی:

بیوتین در صورت استفاده به مقدار توصیه‌ شده در دوران بارداری و شیردهی، بی‌ خطر است.

· کودکان:

مصرف خوراکی بیوتین برای کودکان بی‌ خطر است. دوزهای ۵ تا ۲۵ میکروگرم روزانه به‌ طور ایمن استفاده می شوند.

· بیماری ارثی بیوتینیداز (ناتوانی بدن در پردازش بیوتین):

افراد مبتلا به این بیماری ممکن است سطح بیوتین پایینی داشته باشند و نیاز به مکمل بیوتین داشته باشند.

· دیالیز کلیه:

افرادی که دیالیز کلیوی می‌ شوند ممکن است سطح بیوتین پایینی داشته باشند و نیاز به مکمل بیوتین داشته باشند.

· سیگار:

افراد سیگاری ممکن است سطح بیوتین پایینی داشته باشند و نیاز به مکمل بیوتین داشته باشند.

· آزمایش‌ های خون:

مصرف مکمل‌ های بیوتین ممکن است با نتایج بسیاری از آزمایش‌ های خون تداخل ایجاد کند. بیوتین می‌ تواند باعث نتایج کاذب شود. در صورت مصرف مکمل بیوتین، به‌ویژه اگر آزمایش خون دارید، به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است لازم باشد قبل از آزمایش خون، مصرف بیوتین را قطع کنید.

دوز مصرفی

· توصیه می‌ شود بزرگسالان روزانه ۳۰ میکروگرم بیوتین مصرف کنند.
· این مقدار در دوران بارداری نیز باید مصرف شود.
· در دوران شیردهی، روزانه ۳۵ میکروگرم باید مصرف شود.
· مقادیر توصیه‌ شده برای کودکان بسته به سن متفاوت است.

نیاسین

نیاسین نوعی از ویتامین B3 است که در بدن از تریپتوفان ساخته می‌شود. این ویتامین در بسیاری از مواد غذایی از جمله گوشت، ماهی، شیر، تخم مرغ، سبزیجات سبز و غلات یافت می‌شود.

نیاسین برای عملکرد و متابولیسم صحیح چربی‌ها و قندها در بدن و حفظ سلول‌های سالم ضروری است. در دوزهای بالا، نیاسین ممکن است به دلیل تأثیراتش روی لخته شدن خون، به افراد مبتلا به بیماری قلبی کمک کند. همچنین ممکن است سطح  تری گلیسیرید را در خون بهبود بخشد.
اشکال تجویزی نیاسین توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای سطح کلسترول غیرطبیعی و برای پیشگیری از کمبود ویتامین B3 و بیماری‌ پلاگر تأیید شده است. افراد از مکمل‌های نیاسین برای سندرم متابولیک، بیماری قلبی، آب مروارید، فشار خون بالا و بسیاری شرایط دیگر نیز استفاده می‌کنند.

نیاسین را با NADH، نیاسینامید، اینوزیتول نیکوتینات، IP-6 یا تریپتوفان اشتباه نگیرید. اینها یکسان نیستند.

دوز

نیاسین در بسیاری از مواد غذایی از جمله گوشت، ماهی، شیر، تخم مرغ، سبزیجات و غلات نیز یافت می‌شود. مقدار مورد نیاز برای مصرف روزانه، «مقدار مجاز توصیه شده رژیمی» (RDA) نامیده می‌شود. این مقدار برای مردان ۱۴ سال و بالاتر، ۱۶ میلی‌گرم  است. برای زنان ۱۴ سال و بالاتر، مقدار ۱۴ میلی‌گرم  است. در دوران بارداری، این مقدار ۱۸ میلی‌گرم و در دوران شیردهی، ۱۷ میلی‌گرم  است. برای کودکان، این مقدار بستگی به سن دارد. برای اطلاع از دوز مناسب برای یک شرایط خاص، با پزشک خود صحبت کنید.

عوارض جانبی:

نیاسین در صورت استفاده مناسب برای اکثر افراد بی‌خطر است. محصولات تجویزی حاوی نیاسین در صورت مصرف طبق دستورپزشک، ایمن هستند. غذاهای حاوی نیاسین یا مکمل‌های نیاسین در صورت مصرف با دوزهای کمتر از ۳۵ میلی‌گرم در روز بی‌خطر هستند.

یک عارضه جانبی رایج نیاسین، واکنش قرمزی پوست (گرگرفتگی) است. این حالت ممکن است باعث سوزش، خارش و قرمزی در صورت، بازوها و قفسه سینه و همچنین سردرد شود. شروع کردن با دوزهای کم و مصرف ۳۲۵ میلی‌گرم آسپرین قبل از هر دوز نیاسین ممکن است کمک کننده باشد. این واکنش معمولاً با عادت کردن بدن به نیاسین از بین می‌رود.

هشدارها:

بارداری و شیردهی:

نیاسین در دوران بارداری و شیردهی احتمالاً در صورت مصرف خوراکی بی‌خطر است. حداکثر مقدار توصیه شده نیاسین در دوران بارداری یا شیردهی برای افراد زیر ۱۸ سال، ۳۰ میلی‌گرم در روز و برای افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۳۵ میلی‌گرم در روز است.

کودکان:

نیاسین در صورت مصرف خوراکی در دوزهای کمتر از حد بالای مجاز مصرف (UL) برای هر گروه سنی، احتمالاً بی‌خطر است. این حد مجاز به شرح زیر است:

۱۰ میلی‌گرم برای کودکان ۱ تا ۳ سال
۱۵ میلی‌گرم برای کودکان ۴ تا ۸ سال
۲۰ میلی‌گرم برای کودکان ۹ تا ۱۳ سال
۳۰ میلی‌گرم برای نوجوانان ۱۴ تا ۱۸ سال

آلرژی‌ها:

نیاسین ممکن است با تحریک آزادسازی هیستامین، آلرژی‌ها را تشدید کند. هیستامین ماده‌ای شیمیایی است که مسئول بروز علائم آلرژی است.

درد قفسه سینه (آنژین):

نیاسین باید در افراد مبتلا به آنژین با احتیاط مصرف شود.

دیابت:

نیاسین ممکن است قند خون را افزایش دهد. افراد مبتلا به دیابت که نیاسین مصرف می‌کنند باید قند خون خود را به دقت کنترل کنند.

بیماری کیسه صفرا:

نیاسین ممکن است بیماری کیسه صفرا را تشدید کند.

نقرس:

مصرف مقادیر زیاد نیاسین ممکن است خطر ابتلا به نقرس را افزایش دهد.

بیماری کلیوی:

نیاسین ممکن است در افراد مبتلا به بیماری کلیوی تجمع یابد. این امر ممکن است باعث آسیب شود.

بیماری کبدی:

مصرف دوزهای بالای نیاسین ممکن است آسیب کبدی را افزایش دهد. در صورت داشتن بیماری کبدی، از مقادیر زیاد استفاده نکنید.

فشار خون پایین:

مصرف نیاسین در دوزهای بالا ممکن است فشار خون را کاهش داده و این وضعیت را بدتر کند.

زخم‌های معده یا روده:

نیاسین ممکن است زخم‌ها را بدتر کند. در صورت داشتن زخم، از مقادیر زیاد استفاده نکنید.

عمل جراحی:

نیاسین ممکن است با کنترل قند خون در حین و پس از عمل جراحی تداخل داشته باشد. در مورد لزوم قطع مصرف نیاسین قبل از عمل جراحی برنامه‌ریزی شده با پزشک خود صحبت کنید.

اختلالات تیروئید:

تیروکسین هورمونی است که توسط غده تیروئید تولید می‌شود. نیاسین ممکن است سطح خونی تیروکسین را کاهش دهد. این امر ممکن است علائم برخی اختلالات تیروئید را بدتر کند.

تداخلات:

الکل (اتانول)

آلوپورینول

دارو های دیابت

مهارکننده‌های جذب اسیدهای صفراوی

استاتین ها

پروبنسید

داروهای ضد فشار خون

داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت

هورمون تیروئید

جمفیبروزیل

نیکوتین

آسپرین

پانتوتنیک اسید

اسید پانتوتنیک ویتامین B5 است. این ویتامین به‌ طور گسترده درگوشت، سبزیجات، غلات، حبوبات، تخم‌مرغ و شیر یافت می‌ شود.

اسید پانتوتنیک به بدن در استفاده از کربوهیدرات‌ ها، پروتئین‌ ها و چربی‌ ها کمک می‌ کند. همچنین برای حفظ سلامت پوست مهم است. ویتامین B5 به شکل D-اسید پانتوتنیک و همچنین به شکل دکسپانتِنول و کلسیم پانتوتنات در دسترس است.

عوارض جانبی

اسید پانتوتنیک برای اکثر افراد بی‌ خطر است. مقدار توصیه‌ شده برای بزرگسالان ۵ میلی‌ گرم در روز است. مقادیر بیشتر (تا ۱ گرم) برای اکثر افراد بی‌خطر به نظر می‌رسد. اما مصرف مقادیر بیشتر، احتمال عوارضی مانند اسهال را افزایش می‌ دهد.

ملاحظات و هشدارهای ویژه

· بارداری:

مصرف خوراکی اسید پانتوتنیک در این دوران بی‌ خطر است. مقدار توصیه‌ شده در دوران بارداری ۶ میلی‌ گرم روزانه است.

· شیردهی:

مصرف خوراکی اسید پانتوتنیک در این دوران بی‌ خطر است. مقدار توصیه‌ شده در دوران شیردهی ۷ میلی‌ گرم روزانه است.

· کودکان:

مصرف خوراکی و موضعی اسید پانتوتنیک برای کودکان بی‌ خطر است.

تداخل‌ های دارویی

در حال حاضر اطلاعاتی در مورد تداخل‌ های دارویی اسید پانتوتنیک در دسترس نیست.

دوز مصرفی

· توصیه می‌ شود بزرگسالان روزانه ۵ میلی‌ گرم اسید پانتوتنیک مصرف کنند.
· در دوران بارداری باید روزانه ۶ میلی‌ گرم مصرف شود.
· در دوران شیردهی باید روزانه ۷ میلی‌ گرم مصرف شود.
· مقادیر توصیه‌ شده برای کودکان بسته به سن متفاوت است.

ال-سیستئین

ال-سیستئین نوعی اسید آمینه است. اسید های آمینه واحد های سازنده پروتئین‌ ها هستند و بدن آن را از اسید آمینه‌ ای دیگر به نام متیونین می‌ سازد.

این اسید آمینه به‌ طور طبیعی در مواد غذایی یافت می‌ شود، اما از آنجا که در بدن تولید می‌شود، دریافت آن از طریق رژیم غذایی ضروری نیست. ال-سیستئین اثرات آنتی‌ اکسیدانی دارد و در ساخت آنتی‌ اکسیدان‌ هایی مانند گلوتاتیون نقش دارد.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

· بارداری و شیردهی:

ال-سیستئین معمولاً از طریق غذا دریافت می‌ شود. اما اطلاعات کافی درباره ایمنی مصرف مقادیر دارویی آن در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جهت احتیاط، از مصرف آن به عنوان مکمل خودداری کنید.

· جراحی:

ال-سیستئین ممکن است با کنترل قند خون در حین جراحی تداخل داشته باشد. مصرف آن را حداقل دو هفته قبل از عمل جراحی برنامه‌ ریزی شده متوقف کنید.

تداخل‌ ها

دارو ذهای ضد دیابت:

ال-سیستئین ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. مصرف همزمان آن با دارو های دیابت می‌ تواند باعث افت بیش از حد قند خون شود. در این صورت، سطح قند خون خود را به دقت پایش (کنترل) کنید.

متیونین (Methionine)

متیونین یک اسید آمینه ضروری است که در گوشت، ماهی و محصولات لبنی یافت می‌شود. اسیدهای آمینه بلوک‌های سازنده‌ای هستند که برای ساخت پروتئین‌ها استفاده می‌شوند.

متیونین نمی‌تواند توسط بدن ساخته شود، بنابراین باید از طریق رژیم غذایی مصرف شود. این اسید آمینه نقش مهمی در بسیاری از عملکردهای بدن ایفا می‌کند. همچنین ممکن است به عنوان یک آنتی‌اکسیدان عمل کرده و به محافظت از بافت‌های آسیب‌دیده کمک کند.

مردم از متیونین برای اختلالات کبدی، عفونت‌های ویروسی، سرطان پستان و بسیاری شرایط دیگر استفاده میکنند.

دوز مصرفی

توصیه می‌شود بزرگسالان روزانه ۱۹ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن از طریق رژیم غذایی مصرف کنند. مقادیر توصیه شده برای کودکان بر اساس سن متفاوت است. بنابراین قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض جانبی

هنگام مصرف خوراکی: متیونین معمولاً از طریق غذا مصرف می‌شود. مصرف آن به عنوان دارو تحت نظارت پزشک، احتمالاً بی‌خطر است. اما مصرف متیونین به صورت خوددرمانی احتمالاً ناامن است. مقادیر بیش از حد متیونین می‌تواند باعث آسیب مغزی و مرگ شود. متیونین می‌تواند سطح هوموسیستئین خون را افزایش دهد؛ ماده‌ای شیمیایی که ممکن است باعث بیماری قلبی شود و همچنین می‌تواند رشد برخی تومورها را تقویت کند.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه

هنگام مصرف خوراکی:
متیونین معمولاً از طریق مواد غذایی مصرف می‌شود. مصرف آن به عنوان دارو تحت نظارت پزشک احتمالاً بی‌خطر است. اما مصرف خودسرانه متیونین به عنوان دارو احتمالاً ناامن است. مقادیر بیش از حد متیونین می‌تواند باعث آسیب مغزی و مرگ شود. متیونین می‌تواند سطح خونی هوموسیستئین (یک ماده شیمیایی که ممکن است باعث بیماری قلبی شود) را افزایش داده و همچنین ممکن است رشد برخی تومورها را تقویت کند.

بارداری و شیردهی:
متیونین معمولاً از طریق مواد غذایی مصرف می‌شود. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای تعیین بی‌خطری مصرف مقادیر بیشتر متیونین به عنوان دارو در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کنید و تنها به مقادیر موجود در مواد غذایی بسنده کنید.

اسپیرولینا

اسپیرولینا یک جلبک است که مملو از ویتامین‌ ها، مواد معدنی، آنتی‌ اکسیدان‌ ها و پروتئین میباشد.

مقایسه اسپیرولینا و کلرلا

اسپیرولینا همانند کلرلا یک جلبک غنی از مواد مغذی است که به عنوان مکمل غذایی استفاده میشود. اما تفاوت‌ هایی وجود دارد:

کلرلا حاوی ویتامین A و امگا-۳ بیشتری است، در حالی که اسپیرولینا پروتئین و ویتامین‌ های E و K بیشتری دارد.

اسپیرولینا همچنین حاوی منیزیم است. این ماده معدنی از عملکرد های روزانه طبیعی مانند انقباض عضلات و ضربان قلب پشتیبانی میکند و همچنین در تولید پروتئین و ایجاد انرژی نقش دارد.

پروتئین اسپیرولینا

اسپیرولینا سرشار از پروتئین گیاهی است. ۶۵٪ تا ۷۰٪ از محتوای آن را پروتئین تشکیل میدهد. بخش عمده این پروتئین از “فیکوسیانین” نشأت میگیرد؛ رنگدانه‌ ای که رنگ سبز آبی به اسپیرولینا میبخشد.

فواید اسپیرولینا

اسپیرولینا منبع غنی از ویتامین‌ ها، مواد معدنی و اسید های چرب است. همچنین پروتئین گیاهی فیکوسیانین که خواص آنتی‌ اکسیدانی و ضد التهابی دارد، در آن به وفور یافت میشود. این مواد مغذی دارای خواص زیر است:

۱. خواص ضد سرطان

بسیاری از آنتی‌ اکسیدان‌ های موجود در اسپیرولینا اثرات ضد التهابی در بدن دارند. التهاب مزمن به بروز سرطان و سایر بیماری‌ ها دامن میزند. فیکوسیانین نه تنها التهاب بدن را کاهش میدهد، بلکه رشد تومور را مسدود کرده و سلول‌ های سرطانی را از بین میبرد.

۲. سلامت قلب

تحقیقات نشان میدهند پروتئین موجود در اسپیرولینا میتواند جذب کلسترول توسط بدن را کاهش داده و سطح کلسترول را پایین بیاورد. این امر به باز نگه داشتن شریان‌ ها کمک کرده و فشار وارد بر قلب را کاهش میدهد. فیکوسیانین همچنین سطح تری گلیسیرید را کاهش میدهد. علاوه بر این، اسپیرولینا تولید نیتریک اکسید را در بدن افزایش میدهد که به شل شدن رگ‌ های خونی کمک میکند.

۳. تسکین آلرژی

اثر ضد التهابی آنتی‌ اکسیدان‌ های اسپیرولینا به کاهش علائم آلرژی ناشی از گرده، موی حیوانات و گرد و غبار کمک میکند و علائمی مانند احتقان، عطسه و خارش را به طور قابل توجهی کاهش میدهد.

۴. تقویت سیستم ایمنی

اسپیرولینا سرشار از طیف وسیعی از ویتامین‌ ها و مواد معدنی ضروری برای حفظ سیستم ایمنی (مانند ویتامین‌ های E, C و B6) است. تحقیقات نشان میدهد اسپیرولینا همچنین تولید گلبول‌ های سفید خون و پادتن‌ هایی که با ویروس‌ ها و باکتری‌ ها در بدن مبارزه میکنند را افزایش میدهد.

۵. سلامت چشم و دهان

اسپیرولینا حاوی “زآگزانتین” است و خطر ابتلا به آب مروارید و کاهش بینایی مرتبط با سن را کاهش میدهد. خواص ضد باکتریایی آن نیز ممکن است به ارتقای سلامت دهان کمک کند. مطالعات نشان داده‌ اند که دهانشویه حاوی اسپیرولینا پلاک دندانی و خطر ژنژیویت (التهاب لثه) را کاهش میدهد.

۶. کاهش وزن

اسپیرولینا منبع پروتئین است که هضم آن در بدن زمان زیادی میبرد و می‌تواند از گرسنگی جلوگیری کند. یک مطالعه روی افراد دارای رژیم کم‌ کالری نشان داد، کسانی که مکمل اسپیرولینا مصرف میکردند، در مقایسه با گروه دارونما، وزن و چربی بدنی بیشتری از دست دادند.
اسپیرولینا همچنین به احساس سیری بیشتر و جلوگیری از تجمع چربی در کبد نیز کمک میکند.

خطرات و احتیاط‌ های بالقوه

پیش از مصرف هرگونه مکمل، همیشه با پزشک خود مشورت کنید. اسپیرولینا ممکن است خطراتی را به همراه داشته باشد:

· سموم: اسپیرولینا ی برداشت شده از طبیعت ممکن است به فلزات سنگین و باکتری آلوده باشد. مقادیر بالای برخی از این سموم میتواند به کبد استرس وارد کرده و به آن آسیب برساند.
· بارداری و شیردهی: تحقیقات کافی برای تأیید بی خطری جلبک اسپیرولینا برای زنان باردار یا شیرده وجود ندارد.
· اختلالات خونریزی: از آنجا که اسپیرولینا میتواند به کاهش لخته شدن خون کمک کند، ممکن است خطر کبودی و خونریزی را افزایش دهد.
· دیابت: اسپیرولینا ممکن است بر سطح قند خون تأثیر بگذارد، بنابراین افراد دیابتی باید هنگام مصرف آن، قند خون خود را به دقت کنترل کنند.
· بیماری‌های خود ایمنی: اسپیرولینا میتواند عملکرد سیستم ایمنی را تقویت کند، اما این امر ممکن است علائم بیماری‌ های خودایمنی مانند لوپوس، ام اس یا آرتریت را تشدید کند.
· تداخلات دارویی: اسپیرولینا ممکن است با اثرات برخی دارو ها از جمله سرکوب‌ کننده‌ های سیستم ایمنی، رقیق‌کننده‌ های خون و دارو های دیابت تداخل ایجاد کند.

عوارض جانبی اسپیرولینا

اسپیرولینا عموماً باعث عوارض جانبی نمی‌شود. در برخی افراد ممکن است عوارض خفیفی از جمله سردرد، اسهال، نفخ و گاز ایجاد کند.

کارشناسان توصیه میکنند که بیش از ۸ گرم اسپیرولینا در روز مصرف نشود.

دوز

اسپیرولینا مملو از مواد مغذی مفید و پروتئین گیاهی است و دوز استاندارد آن، ۵ گرم در روز است.