کپسول امگا ویژن

کپسول امگا ویژن چیست؟

امگا ویژن حاوی برخی ویتامین ها و مواد معدنی به همراه لوتئین، زاگزانتین و دی اچ ای می باشد که به حفظ سلامت چشم ها و بینایی، کاهش خستگی و خشکی چشم، بازسازی سلول های قرنیه و شبکیه و همچنین پیشگیری از آسیب نور آبی و UV به چشم ها کمک می کند.

امگا3:

اسید های چرب امگا ۳، چربی‌ های اشباع‌ نشده‌ ای هستند که باید از غذا ها یا مکمل‌ ها دریافت شوند، زیرا بدن شما قادر به تولید آن‌ ها نیست. آن‌ ها بخشی از ساختار حمایتی هر سلول در بدن شما هستند، به شما انرژی می‌ دهند و به حفظ سلامت عملکرد قلب، ریه‌ ها، رگ‌ های خونی و سیستم ایمنی کمک می‌ کنند.

انواع امگا ۳

سه نوع اصلی از اسید های چرب امگا ۳ وجود دارد:

· EPA (ایکوزاپنتانوئیک اسید): در ماهی یافت می‌شود.
· DHA (دوکوزاهگزائنوئیک اسید): این نوع نیز در ماهی موجود است.
· ALA (آلفا-لینولنیک اسید): در غذاهای گیاهی وجود دارد.

فواید اسید های چرب امگا ۳

سلامت قلب

برخی تحقیقات نشان می‌ دهند که مصرف ماهی غنی از امگا ۳ ممکن است با کاهش کلسترول و تری‌ گلیسیرید (چربی‌ های خون)، احتمال ابتلا به بیماری‌ های قلبی-عروقی را کاهش دهد.

بیماری‌ های خودایمنی

امگا ۳ موجود در ماهی و مکمل‌های روغن ماهی ممکن است به بهبود علائم چندین بیماری خودایمنی مانند آرتریت روماتوئید، لوپوس و بیماری کرون کمک کند.

افسردگی

کارآزمایی‌ های بالینی متعددی بررسی کرده‌اند که امگا ۳ چقدر می‌تواند به افرادی که از داروهای ضدافسردگی نتیجه نمی‌گیرند کمک کند.

توسعه مغز در نوزادی

در دوران بارداری، دریافت مقادیر کافی امگا ۳ برای رشد جنین ضروری است. این ماده برای توسعه مغز و تقویت مهارت‌ های تفکر و استدلال کودک حیاتی است.

آسم در کودکان

یک رژیم غذایی غنی از امگا ۳، احتمال بروز علائم آسم ناشی از آلاینده‌ های داخلی را در کودکان کاهش می‌ دهد. محققان پیشنهاد می‌ کنند کودکان زمانی بیشتر محافظت می‌ شوند که غذا های حاوی امگا ۳ بیشتری مصرف کنند و مصرف غذا های حاوی اسید های چرب امگا ۶ (مانند روغن سویا و روغن ذرت) را کاهش دهند.

علائم اختلال کمبود توجه-بیش‌فعالی (ADHD)

تحقیقات نشان داده‌ اند که کودکان مبتلا به ADHD سطوح پایینی از اسید های چرب امگا ۳، به‌ویژه DHA، در خون خود دارند. تحقیقات دیگر نیز نشان می‌ دهند که روغن ماهی ممکن است علائم ADHD را در برخی کودکان بهبود بخشد، اما تحقیقات بیشتری لازم است.

زوال عقل

برخی تحقیقات نشان می‌ دهند که امگا ۳ ممکن است در برابر زوال عقل، بیماری آلزایمر و دمانس محافظت کند و اثر مثبتی بر از دست دادن تدریجی حافظه مرتبط با افزایش سن داشته باشد.

میزان مصرف روزانه امگا ۳

موسسه ملی سلامت (آمریکا) توصیه می‌کند که به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی سالم، روزانه حدود ۱ تا ۱.۵ گرم اسید چرب امگا ۳ مصرف کنید.

عوارض جانبی امگا ۳

شایع‌ ترین عوارض جانبی روغن ماهی، سوء هاضمه و گاز معده است.
سایر عوارض جانبی شامل موارد زیر است:

· بوی بد دهان
· تعریق بدبو
· سردرد
· سوزش سر دل، حالت تهوع و اسهال
· طعم ناخوشایند در دهان

ویتامین ث

ویتامین سی یک ویتامین ضروری  است که باید از طریق رژیم غذایی تامین شود. منابع آن شامل میوه‌ ها و سبزیجات تازه و مرکبات است.

بدن برای رشد و عملکرد صحیح به ویتامین سی نیاز دارد. این ویتامین نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی بدن ایفا می‌کند. معمولا از ویتامین سی برای پیشگیری و درمان سرما خوردگی معمولی استفاده میشود.

عوارض جانبی

ویتامین سی برای بیشتر افراد بی‌ خطر است. در برخی افراد، ممکن است باعث عوارضی مانند گرفتگی معده، حالت تهوع، سوزش سر دل و سردرد شود. احتمال بروز این عوارض در دوز های بالاتر افزایش مییابد. مصرف بیش از ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز احتمالا ناامن است و ممکن است باعث سنگ کلیه و اسهال شدید شود.

هشدار ها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ویتامین سی به صورت خوراکی در دوران بارداری در مقادیر حداکثر ۲۰۰۰ میلی‌ گرم در روز برای افراد ۱۹ سال به بالا و ۱۸۰۰ میلی‌گرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ سال، بی خطر است.

· مصرف الکل:

افرادی که به طور منظم الکل مصرف میکنند، به ویژه افرادی که بیماری‌ های دیگری دارند، اغلب دچار کمبود ویتامین سی هستند.

· سرطان:

سلول‌ های سرطانی غلظت بالایی از ویتامین سی را جمع میکنند. بنابراین از مصرف ویتامین ث باید خودداری شود.

· بیماری مزمن کلیوی:

بیماری مزمن کلیه ممکن است خطر کمبود ویتامین سی را افزایش دهد. مکمل‌ های ویتامین سی همچنین ممکن است میزان اگزالات در ادرار برخی افراد را افزایش دهند. مقدار زیاد اگزالات در ادرار میتواند خطر نارسایی کلیه را در افراد مبتلا به بیماری کلیوی افزایش دهد.

· کمبود آنزیم G6PD:

مقادیر زیاد ویتامین سی میتواند باعث تخریب گلبول‌ های قرمز خون در افراد مبتلا به فاویسم شود. بنابراین از مصرف مقادیر بیش از حد ویتامین سی خودداری کنید.

· مصرف سیگار و تنباکو:

سیگار کشیدن و جویدن تنباکو سطح ویتامین سی را کاهش میدهد. بنابراین این افراد باید ویتامین سی بیشتری در رژیم غذایی خود مصرف کنند.

تداخلات دارویی

· استروژن‌ ها
· فلوفنازین
· داروهای شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· نیاسین
· وارفارین
· لووتیروکسین

· سالسیلات
· استامینوفن
· آلومینیوم
· آسپرین
· ایندیناویر

دوز مصرفی

· برای مردان ۱۹ سال به بالا: ۹۰ میلیگرم در روز
· برای زنان ۱۹ سال به بالا: ۷۵ میلی‌گرم در روز
· دوران بارداری: برای افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۸۵ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۸۰ میلیگرم در روز
· دوران شیردهی: افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۱۲۰ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۱۱۵ میلیگرم در روز

ویتامین E

ویتامین E یک ویتامین محلول در چربی است. این ویتامین در بسیاری از مواد غذایی از جمله روغن‌ های گیاهی، غلات، گوشت، مرغ، تخم مرغ و میوه‌ها یافت می شود.

ویتامین E یک ویتامین مهم برای عملکرد صحیح بسیاری از اندام های بدن است. همچنین یک آنتی اکسیدان نیز محسوب می شود.

عوارض جانبی

· ویتامین E در دوزهای کمتر از ۱۰۰۰ میلی گرم در روز بی خطر است. این مقدار معادل ۱۱۰۰ IU از نوع مصنوعی یا ۱۵۰۰ IU از نوع طبیعی است. خطر عوارض جانبی با دوزهای بالاتر افزایش می یابد. عوارض جانبی شامل حالت تهوع، خستگی، سردرد و خونریزی است.

هشدارها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری:

ویتامین E هنگامی که به مقدار توصیه شده روزانه مصرف شود، در دوران بارداری بی خطر است. بدون مشورت با پزشک خود در ۸ هفته اول بارداری مکمل ویتامین E مصرف نکنید. در مراحل بعدی بارداری، حداکثر مقدار توصیه شده ویتامین E برای افراد ۱۴-۱۸ سال ۸۰۰ میلی گرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میلی گرم است.

· شیردهی:

ویتامین E هنگامی که به مقدار توصیه شده روزانه مصرف شود، در دوران شیردهی بی خطر است. حداکثر مقدار توصیه شده در دوران شیردهی برای افراد ۱۴-۱۸ سال ۸۰۰ میلی گرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میلی گرم است.

تداخلات دارویی

· سیکلوسپورین
· داروهای متابولیزه شونده توسط کبد
· دارو های شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· داروهای ضد انعقاد خون
· نیاسین
· وارفارین

دوز مصرفی

مقدار مجاز توصیه شده روزانه (RDA) برای ویتامین E طبیعی در بزرگسالان ۱۵ میلی گرم (۲۲ IU)، در دوران بارداری ۱۵ میلی گرم (۲۲ IU) و در دوران شیردهی ۱۹ میلی گرم (۲۸ IU) است.

زینک:

روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت می‌شود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمیکند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و موارد بسیار دیگر مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثراتی ضد ویروس داشته باشد. مردم معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده میکنند. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بی‌اشتهایی، سوختگی‌ ها و بسیاری اهداف دیگر به کار میرود.

عوارض جانبی:

هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلی‌گرم در روز بی خطر است. مصرف دوز های بیشتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.

هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب‌ دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه:

بارداری:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.

شیردهی:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.

اختلال مصرف الکل:

مصرف طولانی‌ مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.

جراحی کاهش وزن: 

این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.

کمبود مس:

مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.

بیماری کلیوی:

مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل‌ های روی داشته باشند.

گیاهخواری:

رژیم‌های گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.

تداخلات دارویی:

1- آنتی‌بیوتیک‌ های کینولون با روی:

مصرف همزمان روی با آنتی‌ بیوتیک‌ های کینولون ممکن است اثرات این آنتی‌ بیوتیک‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی‌ بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل‌ های روی مصرف کنید.

2- آنتی‌بیوتیک‌ های تتراسایکلین با روی:

مصرف روی به همراه تتراسایکلین‌ ها ممکن است اثرات تتراسایکلین‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین‌ ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل‌ های روی مصرف کنید.

3- سیس‌ پلاتین

4- سفالکسین

5- دارو های AIDS (مهارکننده‌های اینتگراز)

6- آمی‌لوراید

دوز مصرفی:

روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت می‌شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌شود.

RDA  به شرح زیر است:

زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم

زنان بالای ۱۹ سال: ۸ میلیگرم

مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم

بارداری: افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم

شیردهی: افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم

در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.

لوتئین

لوتئین نوعی رنگدانه آلی از دسته کاروتنوئیدها است که با بتاکاروتن و ویتامین A مرتبط می‌باشد. بسیاری از افراد لوتئین را “ویتامین چشم” می‌نامند.

لوتئین یکی از دو کاروتنوئید اصلی موجود در چشم انسان است. تصور می‌شود که عملکردی مشابه فیلتر نور داشته و بافت‌ های چشم را از آسیب‌ های نور خورشید محافظت می‌ کند. از منابع غذایی غنی از لوتئین می‌توان به زرده تخم‌ مرغ، اسفناج، کلم‌برگ، ذرت، فلفل دلمه‌ ای نارنجی، کیوی، انگور، کدو سبز و کدوی حلوایی اشاره کرد.

افراد عموماً از لوتئین برای پیشگیری از بیماری‌ های چشمی مانند آب‌مروارید و دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) – که منجر به از دست دادن بینایی در سالمندی می‌ شود – استفاده می‌کنند. از لوتئین برای بیماری‌های قلبی، بهبود مهارت‌ های حافظه و تفکر (عملکرد شناختی) و بسیاری شرایط دیگر نیز استفاده می‌شود.

موارد استفاده و اثربخشی

· دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD):

مصرف مکمل‌ های خوراکی لوتئین تا ۳۶ ماه می‌تواند برخی از علائم AMD را بهبود بخشد. مزایای بیشتر ممکن است با مصرف دوزهای بالاتر از ۵ میلی‌گرم به مدت حداقل ۳ ماه و در ترکیب با سایر ویتامین‌های کاروتنوئیدی مشاهده شود.

· آب‌مروارید (کاتاراکت):

مصرف مقادیر بیشتر لوتئین در رژیم غذایی با کاهش خطر ابتلا به آب‌مروارید مرتبط است.

عوارض جانبی

مصرف روزانه تا ۲۰ میلی‌گرم لوتئین به عنوان بخشی از رژیم غذایی یا مکمل، بی‌خطر به نظر می‌رسد.

احتیاط‌ های ویژه و هشدارها

· بارداری و شیردهی:

مصرف لوتئین به میزانی که در غذاها یافت می‌شود، بی‌خطر است.

· کودکان:

مصرف خوراکی لوتئین در مقادیر مناسب بی‌خطر است و به مدت ۳۶ هفته در نوزادان با ایمنی استفاده شده است.

تداخل‌های دارویی

در حال حاضر اطلاعاتی درباره تداخل‌های دارویی لوتئین در دسترس نیست.

دوز مصرفی

لوتئین در بسیاری از غذاها یافت می‌شود. در بزرگسالان اغلب دوز ۱۰ تا ۲۰ میلی‌گرم به صورت خوراکی و روزانه تا ۳ سال قابل استفاده است. بسیاری از مولتی‌ ویتامین‌ ها حاوی لوتئین هستند که معمولاً مقدار کمی (مانند ۰.۲۵ میلی‌گرم در هر قرص) فراهم می‌کنند. جذب لوتئین هنگامی که همراه با یک وعده غذایی پرچرب مصرف شود، به حداکثر می‌رسد. برای تعیین مناسب‌ترین نوع محصول و دوز برای شرایط خاص، با پزشک مشورت کنید.

Zeaxanthin (زاگزانتین)

زاگزانتین نوعی رنگدانه آلی از دسته کاروتنوئیدها است. این ماده مرتبط با ویتامین A است و به همراه لوتئین در چشم انسان (لکه زرد و شبکیه) یافت می‌شود.

تصور می‌شود که زاگزانتین مانند یک فیلتر نور عمل کرده و بافت‌های چشم را از آسیب‌ های نوری خورشید محافظت می‌کند. از جمله مواد غذایی غنی از زاگزانتین می‌توان به تخم‌مرغ، پرتقال، انگور، ذرت، گوجی‌بری، انبه، فلفل دلمه‌ای نارنجی و برخی دیگر از سبزیجات و میوه‌ها اشاره کرد.

معمولاً از  زاگزانتین برای درمان کاهش بینایی مرتبط با افزایش سن استفاده میشود. همچنین از آن برای خستگی چشم، کاهش توانایی ذهنی، بیماری قلبی، سرطان پستان، آب مروارید و بسیاری شرایط دیگر استفاده می‌شود.

عوارض جانبی

· زاگزانتین در دوزهای حداکثر تا ۲ میلی‌گرم در روز بی‌ خطر است.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه

· بارداری و شیردهی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطمینان از بی‌ خطری مصرف آن به‌عنوان دارو در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کرده و به مقادیر موجود در غذا ها بسنده کنید.

· کودکان:

مصرف خوراکی زاگزانتین در مقادیر مناسب برای کودکان بی‌ خطر است.

تداخلات دارویی

· داروهای ضد دیابت:زاگزانتین ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. مصرف همزمان آن با دارو های دیابت می‌تواند باعث افت بیش از حد قند خون شود. سطح قند خون خود را به‌دقت کنترل کنید.