فروگلوبین _ Feroglobin
تومان264,000
مکمل فروگلوبین حاوی آهن به همراه ویتامین های ب، زینک و مس می باشد و به ساخت گلبول های قرمز و پیشگیری و درمان کمخونی فقر آهن و همچنین کاهش ریزش مو کمک میکند.
فروگلوبین چیست؟
مکمل فروگلوبین حاوی آهن به همراه ویتامین های ب، زینک و مس می باشد و به ساخت گلبول های قرمز و پیشگیری و درمان کمخونی فقر آهن و همچنین کاهش ریزش مو کمک میکند.
ویتامین B12
ویتامین B12 یک ویتامین ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت، ماهی و لبنیات یافت میشود و برای عملکرد و رشد بسیاری از بخش های بدن، از جمله مغز، اعصاب و سلولهای خونی ضروری است. متیلکوبالامین شکل فعال ویتامین B12 است. سیانوکوبالامین، که باید توسط بدن به شکل فعال تبدیل شود، رایجترین نوع مورد استفاده در مکمل ها است.
عوارض جانبی:
ویتامین B12 برای اکثر افراد احتمالاً بی خطر است. ویتامین B12 حتی در دوز های بالا نیز بیخطر در نظر گرفته می شود.
دوز مصرفی:
ویتامین B12 یک ماده مغذی ضروری است. ماهی، صدف، گوشت، تخم مرغ و محصولات لبنی از منابع خوب ویتامین B12 هستند. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می شود و به شرح زیر است:
· افراد 18 سال و بالاتر، ۲.۴ میکروگرم در روز
· بارداری، ۲.۶ میکروگرم در روز
· شیردهی، این مقدار ۲.۸ میکروگرم در روز
· در کودکان، این مقدار بستگی به سن دارد.
به افراد بالای 50 سال توصیه می شود که غذا های غنی شده با ویتامین B12 مصرف کنند یا از مکمل ویتامین B12 استفاده نمایند. دوز خوراکی ۲۵ تا ۱۰۰ میکروگرم در روز برای حفظ سطح ویتامین B12 در بزرگسالان مسن توصیه میشود. برای تعیین دوز مناسب برای شرایط خاص خود، با پزشک مشورت کنید.
ویتامین B6:
ویتامین B6 نوعی از ویتامینهای گروه B است. پیریدوکسین، پیریدوکسال و پیریدوکسامین همگی اشکال ویتامین B6 هستند. ویتامین B6 برای عملکرد صحیح قندها، چربیها و پروتئینها در بدن مورد نیاز است. همچنین برای رشد مغز، اعصاب، پوست و بسیاری از بخش های دیگر بدن ضروری است. این ویتامین در غلات، حبوبات و تخم مرغ یافت میشود و اغلب در ترکیب با سایر ویتامین های گروه B در محصولات کمپلکس B استفاده می شود.
افراد معمولاً از ویتامین B6 برای پیشگیری و درمان کمبود این ویتامین استفاده می کنند. همچنین برای بیماری قلبی، سندرم پیش از قاعدگی (PMS)، افسردگی، تهوع صبحگاهی، بیماری آلزایمر، کرامپهای قاعدگی، دیابت و بسیاری شرایط دیگر نیز کاربرد دارد.
دوز مصرفی:
«مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می شود و به شرح زیر است:
· برای مردان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلیگرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۷ میلیگرم در روز است.
· برای زنان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلیگرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۵ میلیگرم در روز است.
· در دوران بارداری: RDA معادل ۱.۹ میلیگرم در روز است.
· در دوران شیردهی: RDA معادل ۲ میلیگرم در روز است.
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.
عوارض جانبی:
ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی خطر است. مصرف ویتامین B6 در دوز های ۱۰۰ میلیگرم در روز یا کمتر، عموماً بی خطر در نظر گرفته می شود.
ویتامین B6 در دوزهای ۱۰۱ تا ۲۰۰ میلیگرم در روز ممکن است بی خطر باشد. در برخی افراد، ویتامین B6 ممکن است باعث حالت تهوع، درد معده، کاهش اشتها، سردرد و سایر عوارض جانبی شود. ویتامین B6 در دوزهای ۵۰۰ میلی گرم یا بیشتر در روز ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالای ویتامین B6، به ویژه ۱۰۰۰ میلیگرم یا بیشتر در روز، ممکن است باعث مشکلات مغزی و عصبی شود.
اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه:
بارداری:
مصرف ویتامین B6، در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی خطر است. گاهی اوقات برای کنترل تهوع صبحگاهی استفاده می شود، اما این کار فقط باید تحت نظارت پزشک انجام شود. مصرف دوز های بالا ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالا ممکن است باعث تشنج در نوزادان شود.
شیردهی:
مصرف ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی خطر است. مقدار توصیه شده در دوران شیردهی ۲ میلیگرم در روز است. از مصرف مقادیر زیاد خودداری کنید. اطلاعات قابل اعتماد کافی در مورد بی خطر بودن مصرف دوز های بالای ویتامین B6 در دوران شیردهی وجود ندارد.
استنت :
پس از دریافت استنت کرونری، از مصرف ترکیب ویتامین B6، فولات و ویتامین B12 خودداری کنید. این ترکیب ممکن است خطر تنگ شدن رگ های خونی را افزایش دهد.
جراحی کاهش وزن:
برای افرادی که جراحی کاهش وزن انجام دادهاند، مصرف مکمل ویتامین B6 لازم نیست. مصرف بیش از حد ممکن است احتمال عوارض جانبی مانند حالت تهوع، استفراغ و تیره شدن پوست را افزایش دهد.
تداخلات:
فنی توئین با پیریدوکسین (ویتامین B6):
ویتامین B6 ممکن است سرعت تجزیه فنی توئین در بدن را افزایش دهد. مصرف همزمان ویتامین B6 با فنی توئین ممکن است اثرات فنی توئین را کاهش داده و خطر تشنج را افزایش دهد. اگر فنی توئین مصرف می کنید، از مصرف دوزهای بالای ویتامین B6 خودداری کنید.
آمیودارون با پیریدوکسین (ویتامین B6):
آمیودارون ممکن است حساسیت به نور خورشید را افزایش دهد. مصرف همزمان ویتامین B6 با آمیودارون ممکن است احتمال آفتاب سوختگی، تاول یا بروز بثورات در قسمتهای در معرض نور پوست را افزایش دهد. در هنگام قرارگیری در معرض آفتاب، حتماً از کرم ضدآفتاب و لباس محافظ استفاده کنید.
فنوباربیتال با پیریدوکسین (ویتامین B6):
ویتامین B6 ممکن است سرعت تجزیه فنوباربیتال در بدن را افزایش دهد. این امر میتواند اثرات فنوباربیتال را کاهش دهد.
داروهای فشار خون بالا با پیریدوکسین (ویتامین B6):
ویتامین B6 ممکن است فشار خون را کاهش دهد. مصرف دوزهای بالای ویتامین B6 همراه با داروهای کاهنده فشار خون ممکن است باعث افت بیش از حد فشار خون شود. فشار خون خود را به دقت کنترل کنید.
لوودوپا با پیریدوکسین (ویتامین B6):
ویتامین B6 می تواند سرعت تجزیه و دفع لوودوپا در بدن را افزایش دهد. اما این فقط در صورتی مشکلساز است که لوودوپا را به تنهایی مصرف کنید. بیشتر افراد لوودوپا را همراه با کاربیدوپا مصرف می کنند. کاربیدوپا از بروز این تداخل جلوگیری می کند. اگر لوودوپا را بدون کاربیدوپا مصرف می کنید، ویتامین B6 مصرف نکنید.
ویتامین B9 ( فولیک اسید)
فولات و اسید فولیک اشکال مختلف ویتامین B9 هستند که برای درمان کمبود این ویتامین و پیشگیری از برخی ناهنجاری ها در جنین استفاده میشوند.
غذاهایی که به طور طبیعی فولات بالایی دارند شامل سبزیجات برگدار، بامیه، مارچوبه، برخی میوه ها، لوبیا، مخمر، قارچ، جگر و کلیه حیوانات، آب پرتقال و آب گوجه فرنگی می باشند. اسید فولیک به صورت مکمل نیز موجود است و اغلب همراه با سایر ویتامینهای گروه B استفاده میشود.
اسید فولیک برای پیشگیری و درمان سطح پایین فولات خون (کمبود فولات) و سطح بالای هموسیستئین خون (هیپرهموسیستئینمی) استفاده میشود. همچنین در دوران بارداری برای جلوگیری از نقص های مادرزادی جدی مانند اسپینا بیفیدا و همچنین افسردگی، سکته مغزی، کاهش حافظه و مهارت های تفکر نیز کاربرد دارد.
موارد استفاده و اثربخشی
· کمبود فولات:
مصرف اسید فولیک، کمبود فولات را بهبود می بخشد.
· سطوح بالای هموسیستئین خون (هیپرهموسیستئینمی):
این حالت با بیماری قلبی و سکته مرتبط است. مصرف خوراکی اسید فولیک، سطح هموسیستئین را در افراد با سطح طبیعی یا بالای هموسیستئین و افراد مبتلا به نارسایی کلیه کاهش میدهد.
· سمیت ناشی از داروی متوترکسات:
مصرف خوراکی اسید فولیک به نظر میرسد حالت تهوع و استفراغ ناشی از درمان با متوترکسات را کاهش میدهد.
· نقص های مادرزادی مغز و ستون فقرات (نقص لوله عصبی):
مصرف روزانه ۶۰۰ تا ۸۰۰ میکروگرم اسید فولیک به صورت خوراکی در دوران بارداری، خطر این نقص های مادرزادی را کاهش میدهد. این اسید فولیک می تواند از رژیم غذایی یا مکملها تأمین شود. برخی افراد پرخطر باید روزانه ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ میکروگرم دریافت کنند.
· کاهش حافظه و مهارت های تفکر در افراد مسن:
مصرف خوراکی اسید فولیک، ممکن است حافظه تفکر را در افراد مسنی که در معرض آلزایمر هستند بهبود بخشد.
· افسردگی:
مصرف خوراکی اسید فولیک همراه با داروهای ضدافسردگی، به نظر می رسد علائم را در برخی افراد مبتلا به افسردگی بهبود میبخشد.
· فشار خون بالا:
مصرف روزانه اسید فولیک به مدت حداقل ۶ هفته، فشار خون را در برخی افراد مبتلا به فشار خون بالا کاهش میدهد.
· درگیری لثه ناشی از داروی فنی توئین:
استفاده موضعی از اسید فولیک روی لثه به نظر میرسد از این مشکل جلوگیری میکند. اما مصرف خوراکی آن مؤثر به نظر نمیرسد.
· سکته مغزی:
مصرف مکمل های اسید فولیک می تواند خطر سکته مغزی را کاهش دهد.
· ویتیلیگو یا پیسی:
مصرف خوراکی اسید فولیک به نظر می رسد علائم این بیماری را بهبود میبخشد.
عوارض جانبی
مصرف اسید فولیک در دوزهای حداکثر ۱ میلیگرم در روز به احتمال زیاد برای اکثر افراد ایمن است. دوزهای بالاتر از ۱ میلیگرم در روز ممکن است ایمن نباشد. این دوزها میتوانند باعث ناراحتی معده، حالت تهوع، اسهال، تحریکپذیری، گیجی، تغییرات رفتاری، واکنش های پوستی، تشنج و سایر عوارض جانبی شوند.
شکل دیگری از اسید فولیک به نام L-5-متیلتتراهیدروفولات (L-5-MTHF) نیز در مکمل ها یافت میشود. این نوع اسید فولیک ممکن است در دوزهای حداکثر حدود ۴۰۰ میکروگرم روزانه برای اکثر افراد ایمن باشد.
نگرانیهایی وجود دارد که مصرف بیش از حد اسید فولیک در طولانی مدت ممکن است باعث عوارض جانبی جدی شود. برخی تحقیقات نشان میدهند که مصرف اسید فولیک در دوزهای ۰.۸ تا ۱.۲ میلیگرم روزانه ممکن است خطر سرطان را افزایش دهد یا خطر حمله قلبی را در افراد مبتلا به مشکلات قلبی بالا ببرد.
احتیاط ها و هشدارهای ویژه
· بارداری و شیردهی:
مصرف ۳۰۰ تا ۴۰۰ میکروگرم اسید فولیک روزانه در دوران بارداری برای جلوگیری از نقایص خاص مادرزادی توصیه میشود. حداکثر مقدار توصیه شده اسید فولیک در دوران بارداری یا شیردهی برای افراد زیر ۱۸ سال ۸۰۰ میکروگرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میکروگرم در روز است. مگر با دستور متخصص، از مصرف بیشتر خودداری کنید.
· کودکان:
مصرف اسید فولیک به صورت خوراکی در مقادیر توصیه شده متناسب با سن کودکان به احتمال زیاد ایمن است. اما کودکان باید از مصرف دوزهای بالاتر از حد مجاز روزانه خودداری کنند. این محدودیت ها عبارتند از:
۳۰۰ میکروگرم برای سن ۱-۳ سال
۴۰۰ میکروگرم برای سن ۴-۸ سال
۶۰۰ میکروگرم برای سن ۹-۱۳ سال
۸۰۰ میکروگرم برای سن ۱۴-۱۸ سال
· آنژیوپلاستی
استفاده از اسید فولیک، ویتامین B6 و ویتامین B12 ممکن است تنگی عروق را بدتر کند. افراد در حال بهبودی از این روش نباید از اسید فولیک استفاده کنند.
· سرطان:
تحقیقات اولیه نشان میدهد که مصرف ۰.۸ تا ۱ میلیگرم اسید فولیک روزانه ممکن است خطر سرطان را افزایش دهد. تا زمانی که اطلاعات بیشتری به دست آید، افراد با سابقه سرطان باید از دوزهای بالای اسید فولیک اجتناب کنند.
· اختلال تشنج:
مصرف مکمل های اسید فولیک، به ویژه در دوزهای بالا، ممکن است تشنج را در افراد مبتلا به اختلالات تشنج بدتر کند.
· کمبود ویتامین B12:
مصرف مکمل های اسید فولیک ممکن است برخی آزمایشات آزمایشگاهی را در افراد با سطح پایین ویتامین B12 بهبود بخشد. این ممکن است به نظر برسد که کمبود ویتامین B12 بهبود یافته است در حالی که اینطور نیست. اگر درمان نشود، این امر میتواند باعث آسیب دائمی عصبی شود.
تداخلات دارویی
· فوسفنیتوئین
· فنوباربیتال
· فنیتوئین
· پریمیدون
· پیریمتامین
· ۵-فلورواوراسیل
· کاپسیتابین
دوز مصرفی
اسید فولیک یک ماده مغذی مهم است. مقداری که باید روزانه مصرف شود، مقدار توصیه شده رژیمی (RDA) نامیده میشود. RDA برای اسید فولیک به صورت معادل فولات غذایی (DFE) ارائه میشود. دلیل این امر این است که بدن اسید فولیک موجود در مکملها را بهتر از فولات موجود در غذا جذب میکند. ۱ میکروگرم DFE معادل ۱ میکروگرم فولات موجود در غذاست. اما ۱ میکروگرم DFE معادل ۰.۶ میکروگرم اسید فولیک مکمل است.
RDA برای بزرگسالان ۴۰۰ میکروگرم DFE روزانه است. در بارداری، RDA 600 میکروگرم DFE روزانه و در دوران شیردهی، ۵۰۰ میکروگرم DFE روزانه است. در کودکان، RDA به سن بستگی دارد. برای تعیین دوز مناسب برای یک شرایط خاص، با پزشک مشورت کنید.
آهن
آهن یک ماده معدنی است که بیشتر آن در گلبول های قرمز و سلول های عضلانی یافت می شود. منابع غذایی آن شامل گوشت، ماهی، لوبیا، اسفناج و غلات می باشد.
آهن به گلبولهای قرمز کمک میکند تا اکسیژن را از ریه ها به سلول های سراسر بدن برسانند. این ماده همچنین در بسیاری از عملکرد های مهم بدن نقش دارد.
از آهن برای پیشگیری و درمان انواع مختلف کم خونی ناشی از سطوح پایین آهن استفاده می شود. همچنین به بهبود بیش فعالی (ADHD)، رشد کودک، خستگی و بسیاری شرایط دیگر نیز استفاده میشود.
عوارض جانبی
آهن در دوزهای کمتر از «حد بالای مجاز مصرف» (UL) که ۴۵ میلیگرم آهن المنتال در روز است، برای اکثر افراد بی خطر محسوب می شود. این ماده میتواند عوارضی مانند ناراحتی معده، حالت تهوع و استفراغ ایجاد کند. به نظر می رسد مصرف مکمل های آهن همراه با غذا، عوارض جانبی را کاهش می دهد، اما غذا همچنین میتواند از جذب آهن در بدن بکاهد.
احتیاط ها و هشدارهای ویژه
· بارداری و شیردهی:
مصرف آهن در دوزهای کمتر از حد مجاز (۴۵ میلیگرم آهن المنتال در روز) در دوران بارداری و شیردهی بی خطر است. اما مصرف دوز های بالا به صورت خوراکی ایمن نیست. اگر کمبود آهن ندارید، روزانه بیش از ۴۵ میلیگرم مصرف نکنید. دوز های بالاتر می تواند باعث عوارض معده مانند تهوع و استفراغ شود و حتی ممکن است خطر زایمان زودرس را افزایش دهد.
· کودکان:
مصرف آهن در دوز های کمتر از حد مجاز (۴۰ میلی گرم آهن المنتال در روز) برای کودکان بی خطر است. اما دوز های بالا برای کودکان خطرناک است. آهن شایع ترین علت مرگ و میر ناشی از مسمومیت در کودکان محسوب می شود.
· دیابت:
مصرف بالا ی آهن در رژیم غذایی ممکن است خطر بیماری قلبی را در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ افزایش دهد. در صورت ابتلا به دیابت، میزان مصرف آهن خود را با پزشک خود در میان بگذارید.
· همودیالیز:
آهن موجود در مکمل ها ممکن است در افراد تحت همودیالیز به خوبی جذب نشود.
· تِلانژیکتازی هموراژیک ارثی (HHT):
مصرف آهن ممکن است خطر خونریزی بینی را در بیماران مبتلا به HHT افزایش دهد.
· نوزادان نارس:
دادن آهن به نوزادان نارس با سطوح پایین ویتامین E در خون می تواند باعث مشکلات جدی شود. سطوح پایین ویتامین E باید قبل از دادن آهن درمان شود. بنابراین قبل از دادن آهن به یک نوزاد نارس با پزشک مشورت کنید.
· تمرینات بدنی:
آهن ممکن است در دختران جوانی که در تمرینات بدنی شرکت میکنند، به خوبی جذب نشود.
· آسیب مغزی تروماتیک (ضربه ناگهانی به سر):
آهن ممکن است تورم مغز را در افرادی که به تازگی دچار آسیب مغزی شدهاند، تشدید کند.
تداخلات دارویی
· آنتیبیوتیک های کینولون
· آنتیبیوتیکهای تتراسایکلین
· بیسفسفونات ها
· کلرامفنیکل
· لوودوپا
· لووتیروکسین
· متیلدوپا
· مایکوفنولات
· پنیسیلامین
· داروهای HIV/AIDS (مهارکنندههای اینتگراز)
· بیکتگراویر/امتریسیتابین/تنوفوویر
· دنوسوماب پرولیا
دوز مصرفی
آهن در بسیاری از غذا ها از جمله گوشت گاو، جگر، گوشت بره، گوشت خوک، ژامبون، مرغ، ماهی، اسفناج و لوبیا یافت می شود. مقدار مجاز توصیه شده روزانه (RDA) به شرح زیر است:
مردان ۱۹ سال و بالاتر و زنان ۵۱ سال و بالاتر: ۸ میلیگرم
زنان ۱۹-۵۰ سال: ۱۸ میلی گرم
دوران بارداری: ۲۷ میلی گرم
دوران شیردهی: برای افراد ۱۴-۱۸ سال، ۱۰ میلیگرم و برای افراد ۱۹-۵۰ سال، ۹ میلیگرم
در کودکان، مقدار توصیه شده بر اساس سن متفاوت است. روزانه بیش از ۴۵ میلیگرم آهن مصرف نکنید، مگر تحت نظارت پزشک. برای تعیین نوع محصول و دوز مناسب برای شرایط خاص خود، با پزشک مشورت کنید.
مس
مس یک ماده معدنی است که در غذا هایی مانند گوشت جگر و قلوه، غذا های دریایی، آجیل و غلات یافت می شود و در بسیاری از فرآیند های طبیعی بدن نقش دارد. این ماده عمدتاً در استخوان ها و ماهیچه ها ذخیره می شود. کبد مقدار مس موجود در خون را تنظیم می کند.
عوارض جانبی
· مس زمانی که به مقدار حداکثر ۱۰ میلی گرم در روز مصرف شود، احتمالاً بی خطر است.
· مس زمانی که به مقدار بیشتر مصرف شود، ایمن نیست.
· نارسایی کلیه و مرگ می تواند با مصرف ۱ گرم سولفات مس رخ دهد.
· علائم اور دوز مس شامل تهوع، استفراغ، اسهال خونی، تب، درد معده، فشار خون پایین، کمخونی و مشکلات قلبی است.
احتیاط ها و هشدار های ویژه
بارداری و شیردهی:
· مس زمانی که به میزان مناسب مصرف شود، بی خطر است. افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۸ میلیگرم و افراد ۱۹ سال به بالا نباید بیش از ۱۰ میلیگرم مس در روز مصرف کنند.
· مصرف خوراکی مس در دوز های بالاتر ممکن است خطرناک باشد.
کودکان:
· مس زمانی که به صورت خوراکی و به میزان مناسب مصرف شود، بی خطر است. کودکان نباید بیش از حد مجاز (UL) مس مصرف کنند. این حد مجاز به شرح زیر است:
· کودکان ۱-۳ سال: ۱ میلی گرم در روز
· کودکان ۴-۸ سال: ۳ میلی گرم در روز
· کودکان ۹-۱۳ سال: ۵ میلی گرم در روز
· نوجوانان: ۸ میلیگرم در روز
· مصرف مس در دوز های بالاتر ممکن است خطرناک باشد.
بیماری ویلسون:
مصرف مکمل های مس می تواند این بیماری را بدتر کند و ممکن است در روند درمان اختلال ایجاد کند.
تداخلات دارویی
پنیسیلامین
قرصهای پیشگیری از بارداری
دوز مصرفی
مس یک ماده معدنی ضروری است که در غذا هایی مانند گوشت جگر، غذا های دریایی، آجیل، دانه ها، غلات سبوس دار، محصولات غلات و محصولات کاکائو یافت می شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، “مقدار مجاز توصیه شده روزانه” (RDA) نامیده می شود.
· برای بزرگسالان ۱۹ سال و بالاتر: RDA برابر ۹۰۰ میکروگرم در روز است.
· در دوران بارداری: RDA برابر ۱۰۰۰ میکروگرم در روز است.
· در دوران شیردهی: RDA برابر ۱۳۰۰ میکروگرم در روز است.
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.
زینک
روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت میشود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمیکند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و موارد بسیار دیگر مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثراتی ضد ویروس داشته باشد. مردم معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده میکنند. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بیاشتهایی، سوختگیها و بسیاری اهداف دیگر به کار میرود.
عوارض جانبی
هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلیگرم در روز بی خطر است. مصرف دوزهای بیشتر از ۴۰ میلیگرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.
هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.
احتیاط ها و هشدار های ویژه
بارداری:
روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلیگرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلیگرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.
شیردهی:
روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلیگرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلیگرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.
کودکان:
روی در صورت مصرف به میزان توصیه شده، بی خطر است. دوز روزانه روی نباید از ۴ میلیگرم در روز برای نوزادان ۰ تا ۶ ماهه، ۵ میلیگرم در روز برای نوزادان ۷ تا ۱۲ ماهه، ۷ میلیگرم در روز برای کودکان ۱ تا ۳ ساله، ۱۲ میلیگرم در روز برای کودکان ۴ تا ۸ ساله، ۲۳ میلیگرم در روز برای کودکان ۹ تا ۱۳ ساله و ۳۴ میلیگرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله تجاوز کند. در نوزادان، استفاده موضعی از روی بر روی پوست آسیب دیده توصیه نمیشود.
اختلال مصرف الکل:
مصرف طولانی مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.
جراحی کاهش وزن:
این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.
کمبود مس:
مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.
بیماری کلیوی:
مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل های روی داشته باشند.
گیاهخواری:
رژیمهای گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.
تداخلات دارویی
آنتیبیوتیکهای کینولون با روی:
روی ممکن است میزان جذب این آنتی بیوتیک ها را از روده کاهش دهد. مصرف همزمان روی با آنتی بیوتیک های کینولون ممکن است اثرات این آنتی بیوتیک ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل های روی مصرف کنید.
آنتیبیوتیک های تتراسایکلین با روی:
روی میتواند میزان جذب تتراسایکلین ها توسط بدن را کاهش دهد. مصرف روی به همراه تتراسایکلین ها ممکن است اثرات تتراسایکلین ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل های روی مصرف کنید.
سیسپلاتین
سفالکسین
دارو های AIDS (مهارکنندههای اینتگراز)
آمیلوراید
دوز مصرفی
روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت میشود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می شود و بر اساس سن به شرح زیر است:
زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم
زنان ۱۹ سال و بالاتر: ۸ میلیگرم
مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم
بارداری: برای افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و برای افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم
شیردهی: برای افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و برای افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم
در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.
| نوع محصول شربت، پماد |
کپسول |
|---|---|
| سن |
12+ |
| تعداد دارو در بسته |
30 عدد |
| کشور سازنده |
ایران تحت لیسانس انگلستان |
| تاریخ انقضا |
2027/11 |
روزی 1 عدد همراه غذا میل شود.
ترکیبات:
Vitamin B6 ( Pyridoxine ): 5 mg
Folic Acid: 500 µg
Vitamin B12 ( Cyanocobalamin ): 10 µg
Iron ( as Iron Fumarate ): 24 mg
Zinc: 12 mg
Copper: 2000 µg
در دمای کمتراز 25 درجه سانتی گراد، در جای خشک و خنک، دور از تابش نور مستقیم خورشید و دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
در صورت ابتلا به صرع، هموکروماتوز و آلرژی به مواد غذایی و یا اجزای تشکیل دهنده فرآورده و در صورت استفاده از سایر داروها و یا ابتلا به بیماری خاص قبل از مصرف با پزشک و یا داروساز مشورت نمایید.
در دوران بارداری و شیردهی قبل از مصرف با پزشک و یا داروساز مشورت کنید.
مصرف این مکمل در کودکان توصیه نمی شود.
از جویدن فرآورده خودداری کنید.
از مصرف بیش از میزان توصیه شده خودداری کنید.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.