سیدرال فولیک _ SiderAL Folic
تومان841,500
مکمل سیدرال فولیک حاوی آهن پیروفسفات به فرم سوکروزومیال می باشد که منجر به افزایش جذب و حداقل عوارض گوارشی می شود و به پیشگیری و درمان کمخونی فقر آهن کمک می کند.
سیدرال فولیک چیست؟
مکمل سیدرال فولیک حاوی آهن پیروفسفات به فرم سوکروزومیال می باشد که منجر به افزایش جذب و حداقل عوارض گوارشی می شود و به پیشگیری و درمان کمخونی فقر آهن کمک می کند.
آهن
آهن یک ماده معدنی است که بیشتر آن در گلبول های قرمز و سلول های عضلانی یافت می شود. منابع غذایی آن شامل گوشت، ماهی، لوبیا، اسفناج و غلات می باشد.
آهن به گلبولهای قرمز کمک میکند تا اکسیژن را از ریه ها به سلول های سراسر بدن برسانند. این ماده همچنین در بسیاری از عملکرد های مهم بدن نقش دارد.
از آهن برای پیشگیری و درمان انواع مختلف کم خونی ناشی از سطوح پایین آهن استفاده می شود. همچنین به بهبود بیش فعالی (ADHD)، رشد کودک، خستگی و بسیاری شرایط دیگر نیز استفاده میشود.
عوارض جانبی
آهن در دوزهای کمتر از «حد بالای مجاز مصرف» (UL) که ۴۵ میلیگرم آهن المنتال در روز است، برای اکثر افراد بی خطر محسوب می شود. این ماده میتواند عوارضی مانند ناراحتی معده، حالت تهوع و استفراغ ایجاد کند. به نظر می رسد مصرف مکمل های آهن همراه با غذا، عوارض جانبی را کاهش می دهد، اما غذا همچنین میتواند از جذب آهن در بدن بکاهد.
احتیاط ها و هشدارهای ویژه
· بارداری و شیردهی:
مصرف آهن در دوزهای کمتر از حد مجاز (۴۵ میلیگرم آهن المنتال در روز) در دوران بارداری و شیردهی بی خطر است. اما مصرف دوز های بالا به صورت خوراکی ایمن نیست. اگر کمبود آهن ندارید، روزانه بیش از ۴۵ میلیگرم مصرف نکنید. دوز های بالاتر می تواند باعث عوارض معده مانند تهوع و استفراغ شود و حتی ممکن است خطر زایمان زودرس را افزایش دهد.
· کودکان:
مصرف آهن در دوز های کمتر از حد مجاز (۴۰ میلی گرم آهن المنتال در روز) برای کودکان بی خطر است. اما دوز های بالا برای کودکان خطرناک است. آهن شایع ترین علت مرگو میر ناشی از مسمومیت در کودکان محسوب می شود.
· دیابت:
مصرف بالا ی آهن در رژیم غذایی ممکن است خطر بیماری قلبی را در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ افزایش دهد. در صورت ابتلا به دیابت، میزان مصرف آهن خود را با پزشک خود در میان بگذارید.
· همودیالیز:
آهن موجود در مکمل ها ممکن است در افراد تحت همودیالیز به خوبی جذب نشود.
· تِلانژیکتازی هموراژیک ارثی (HHT):
مصرف آهن ممکن است خطر خونریزی بینی را در بیماران مبتلا به HHT افزایش دهد.
· نوزادان نارس:
دادن آهن به نوزادان نارس با سطوح پایین ویتامین E در خون می تواند باعث مشکلات جدی شود. سطوح پایین ویتامین E باید قبل از دادن آهن درمان شود. بنابراین قبل از دادن آهن به یک نوزاد نارس با پزشک مشورت کنید.
· تمرینات بدنی:
آهن ممکن است در دختران جوانی که در تمرینات بدنی شرکت میکنند، به خوبی جذب نشود.
· آسیب مغزی تروماتیک (ضربه ناگهانی به سر):
آهن ممکن است تورم مغز را در افرادی که به تازگی دچار آسیب مغزی شدهاند، تشدید کند.
تداخلات دارویی
· آنتیبیوتیک های کینولون
· آنتیبیوتیکهای تتراسایکلین
· بیسفسفونات ها
· کلرامفنیکل
· لوودوپا
· لووتیروکسین
· متیلدوپا
· مایکوفنولات
· پنیسیلامین
· داروهای HIV/AIDS (مهارکنندههای اینتگراز)
· بیکتگراویر/امتریسیتابین/تنوفوویر
· دنوسوماب پرولیا
دوز مصرفی
آهن در بسیاری از غذا ها از جمله گوشت گاو، جگر، گوشت بره، گوشت خوک، ژامبون، مرغ، ماهی، اسفناج و لوبیا یافت می شود. مقدار مجاز توصیه شده روزانه (RDA) به شرح زیر است:
مردان ۱۹ سال و بالاتر و زنان ۵۱ سال و بالاتر: ۸ میلیگرم
زنان ۱۹-۵۰ سال: ۱۸ میلی گرم
دوران بارداری: ۲۷ میلی گرم
دوران شیردهی: برای افراد ۱۴-۱۸ سال، ۱۰ میلیگرم و برای افراد ۱۹-۵۰ سال، ۹ میلیگرم
در کودکان، مقدار توصیه شده بر اساس سن متفاوت است. روزانه بیش از ۴۵ میلیگرم آهن مصرف نکنید، مگر تحت نظارت پزشک. برای تعیین نوع محصول و دوز مناسب برای شرایط خاص خود، با پزشک مشورت کنید.
ویتامین ث
ویتامین سی یک ویتامین ضروری است که باید از طریق رژیم غذایی تامین شود. منابع آن شامل میوه ها و سبزیجات تازه و مرکبات است.
بدن برای رشد و عملکرد صحیح به ویتامین سی نیاز دارد. این ویتامین نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی بدن ایفا میکند. معمولا از ویتامین سی برای پیشگیری و درمان سرما خوردگی معمولی استفاده میشود.
عوارض جانبی
ویتامین سی برای بیشتر افراد بی خطر است. در برخی افراد، ممکن است باعث عوارضی مانند گرفتگی معده، حالت تهوع، سوزش سر دل و سردرد شود. احتمال بروز این عوارض در دوز های بالاتر افزایش مییابد. مصرف بیش از ۲۰۰۰ میلیگرم در روز احتمالا ناامن است و ممکن است باعث سنگ کلیه و اسهال شدید شود.
هشدار ها و موارد احتیاط ویژه
· بارداری و شیردهی:
مصرف ویتامین سی به صورت خوراکی در دوران بارداری در مقادیر حداکثر ۲۰۰۰ میلی گرم در روز برای افراد ۱۹ سال به بالا و ۱۸۰۰ میلیگرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ سال، بی خطر است.
· مصرف الکل:
افرادی که به طور منظم الکل مصرف میکنند، به ویژه افرادی که بیماری های دیگری دارند، اغلب دچار کمبود ویتامین سی هستند.
· سرطان:
سلول های سرطانی غلظت بالایی از ویتامین سی را جمع میکنند. بنابراین از مصرف ویتامین ث باید خودداری شود.
· بیماری مزمن کلیوی:
بیماری مزمن کلیه ممکن است خطر کمبود ویتامین سی را افزایش دهد. مکمل های ویتامین سی همچنین ممکن است میزان اگزالات در ادرار برخی افراد را افزایش دهند. مقدار زیاد اگزالات در ادرار میتواند خطر نارسایی کلیه را در افراد مبتلا به بیماری کلیوی افزایش دهد.
· کمبود آنزیم G6PD:
مقادیر زیاد ویتامین سی میتواند باعث تخریب گلبول های قرمز خون در افراد مبتلا به فاویسم شود. بنابراین از مصرف مقادیر بیش از حد ویتامین سی خودداری کنید.
· مصرف سیگار و تنباکو:
سیگار کشیدن و جویدن تنباکو سطح ویتامین سی را کاهش میدهد. بنابراین این افراد باید ویتامین سی بیشتری در رژیم غذایی خود مصرف کنند.
تداخلات دارویی
· استروژن ها
· فلوفنازین
· داروهای شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· نیاسین
· وارفارین
· لووتیروکسین
· سالسیلات
· استامینوفن
· آلومینیوم
· آسپرین
· ایندیناویر
دوز مصرفی
· برای مردان ۱۹ سال به بالا: ۹۰ میلیگرم در روز
· برای زنان ۱۹ سال به بالا: ۷۵ میلیگرم در روز
· دوران بارداری: برای افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۸۵ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۸۰ میلیگرم در روز
· دوران شیردهی: افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۱۲۰ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۱۱۵ میلیگرم در روز
ویتامین B12
ویتامین B12 یک ویتامین ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت، ماهی و لبنیات یافت میشود و برای عملکرد و رشد بسیاری از بخش های بدن، از جمله مغز، اعصاب و سلولهای خونی ضروری است. متیلکوبالامین شکل فعال ویتامین B12 است. سیانوکوبالامین، که باید توسط بدن به شکل فعال تبدیل شود، رایجترین نوع مورد استفاده در مکمل ها است.
عوارض جانبی:
ویتامین B12 برای اکثر افراد احتمالاً بی خطر است. ویتامین B12 حتی در دوز های بالا نیز بیخطر در نظر گرفته می شود.
دوز مصرفی:
ویتامین B12 یک ماده مغذی ضروری است. ماهی، صدف، گوشت، تخم مرغ و محصولات لبنی از منابع خوب ویتامین B12 هستند. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می شود و به شرح زیر است:
· افراد 18 سال و بالاتر، ۲.۴ میکروگرم در روز
· بارداری، ۲.۶ میکروگرم در روز
· شیردهی، این مقدار ۲.۸ میکروگرم در روز
· در کودکان، این مقدار بستگی به سن دارد.
به افراد بالای 50 سال توصیه می شود که غذا های غنی شده با ویتامین B12 مصرف کنند یا از مکمل ویتامین B12 استفاده نمایند. دوز خوراکی ۲۵ تا ۱۰۰ میکروگرم در روز برای حفظ سطح ویتامین B12 در بزرگسالان مسن توصیه میشود. برای تعیین دوز مناسب برای شرایط خاص خود، با پزشک مشورت کنید.
ویتامین B6:
ویتامین B6 نوعی از ویتامینهای گروه B است. پیریدوکسین، پیریدوکسال و پیریدوکسامین همگی اشکال ویتامین B6 هستند. ویتامین B6 برای عملکرد صحیح قندها، چربیها و پروتئینها در بدن مورد نیاز است. همچنین برای رشد مغز، اعصاب، پوست و بسیاری از بخش های دیگر بدن ضروری است. این ویتامین در غلات، حبوبات و تخم مرغ یافت میشود و اغلب در ترکیب با سایر ویتامین های گروه B در محصولات کمپلکس B استفاده می شود.
افراد معمولاً از ویتامین B6 برای پیشگیری و درمان کمبود این ویتامین استفاده می کنند. همچنین برای بیماری قلبی، سندرم پیش از قاعدگی (PMS)، افسردگی، تهوع صبحگاهی، بیماری آلزایمر، کرامپهای قاعدگی، دیابت و بسیاری شرایط دیگر نیز کاربرد دارد.
دوز مصرفی:
«مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می شود و به شرح زیر است:
· برای مردان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلیگرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۷ میلیگرم در روز است.
· برای زنان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلیگرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۵ میلیگرم در روز است.
· در دوران بارداری: RDA معادل ۱.۹ میلیگرم در روز است.
· در دوران شیردهی: RDA معادل ۲ میلیگرم در روز است.
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.
عوارض جانبی:
ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی خطر است. مصرف ویتامین B6 در دوز های ۱۰۰ میلیگرم در روز یا کمتر، عموماً بی خطر در نظر گرفته می شود.
ویتامین B6 در دوزهای ۱۰۱ تا ۲۰۰ میلیگرم در روز ممکن است بی خطر باشد. در برخی افراد، ویتامین B6 ممکن است باعث حالت تهوع، درد معده، کاهش اشتها، سردرد و سایر عوارض جانبی شود. ویتامین B6 در دوزهای ۵۰۰ میلی گرم یا بیشتر در روز ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالای ویتامین B6، به ویژه ۱۰۰۰ میلیگرم یا بیشتر در روز، ممکن است باعث مشکلات مغزی و عصبی شود.
اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه:
بارداری:
مصرف ویتامین B6، در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی خطر است. گاهی اوقات برای کنترل تهوع صبحگاهی استفاده می شود، اما این کار فقط باید تحت نظارت پزشک انجام شود. مصرف دوز های بالا ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالا ممکن است باعث تشنج در نوزادان شود.
شیردهی:
مصرف ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی خطر است. مقدار توصیه شده در دوران شیردهی ۲ میلیگرم در روز است. از مصرف مقادیر زیاد خودداری کنید. اطلاعات قابل اعتماد کافی در مورد بی خطر بودن مصرف دوز های بالای ویتامین B6 در دوران شیردهی وجود ندارد.
استنت :
پس از دریافت استنت کرونری، از مصرف ترکیب ویتامین B6، فولات و ویتامین B12 خودداری کنید. این ترکیب ممکن است خطر تنگ شدن رگ های خونی را افزایش دهد.
جراحی کاهش وزن:
برای افرادی که جراحی کاهش وزن انجام دادهاند، مصرف مکمل ویتامین B6 لازم نیست. مصرف بیش از حد ممکن است احتمال عوارض جانبی مانند حالت تهوع، استفراغ و تیره شدن پوست را افزایش دهد.
تداخلات:
فنی توئین با پیریدوکسین (ویتامین B6):
ویتامین B6 ممکن است سرعت تجزیه فنی توئین در بدن را افزایش دهد. مصرف همزمان ویتامین B6 با فنی توئین ممکن است اثرات فنی توئین را کاهش داده و خطر تشنج را افزایش دهد. اگر فنی توئین مصرف می کنید، از مصرف دوزهای بالای ویتامین B6 خودداری کنید.
آمیودارون با پیریدوکسین (ویتامین B6):
آمیودارون ممکن است حساسیت به نور خورشید را افزایش دهد. مصرف همزمان ویتامین B6 با آمیودارون ممکن است احتمال آفتاب سوختگی، تاول یا بروز بثورات در قسمتهای در معرض نور پوست را افزایش دهد. در هنگام قرارگیری در معرض آفتاب، حتماً از کرم ضدآفتاب و لباس محافظ استفاده کنید.
فنوباربیتال با پیریدوکسین (ویتامین B6):
ویتامین B6 ممکن است سرعت تجزیه فنوباربیتال در بدن را افزایش دهد. این امر میتواند اثرات فنوباربیتال را کاهش دهد.
داروهای فشار خون بالا با پیریدوکسین (ویتامین B6):
ویتامین B6 ممکن است فشار خون را کاهش دهد. مصرف دوزهای بالای ویتامین B6 همراه با داروهای کاهنده فشار خون ممکن است باعث افت بیش از حد فشار خون شود. فشار خون خود را به دقت کنترل کنید.
لوودوپا با پیریدوکسین (ویتامین B6):
ویتامین B6 می تواند سرعت تجزیه و دفع لوودوپا در بدن را افزایش دهد. اما این فقط در صورتی مشکلساز است که لوودوپا را به تنهایی مصرف کنید. بیشتر افراد لوودوپا را همراه با کاربیدوپا مصرف می کنند. کاربیدوپا از بروز این تداخل جلوگیری می کند. اگر لوودوپا را بدون کاربیدوپا مصرف می کنید، ویتامین B6 مصرف نکنید.
ویتامین B9 ( فولیک اسید)
فولات و اسید فولیک اشکال مختلف ویتامین B9 هستند که برای درمان کمبود این ویتامین و پیشگیری از برخی ناهنجاری ها در جنین استفاده میشوند.
غذاهایی که به طور طبیعی فولات بالایی دارند شامل سبزیجات برگدار، بامیه، مارچوبه، برخی میوه ها، لوبیا، مخمر، قارچ، جگر و کلیه حیوانات، آب پرتقال و آب گوجه فرنگی می باشند. اسید فولیک به صورت مکمل نیز موجود است و اغلب همراه با سایر ویتامینهای گروه B استفاده میشود.
اسید فولیک برای پیشگیری و درمان سطح پایین فولات خون (کمبود فولات) و سطح بالای هموسیستئین خون (هیپرهموسیستئینمی) استفاده میشود. همچنین در دوران بارداری برای جلوگیری از نقص های مادرزادی جدی مانند اسپینا بیفیدا و همچنین افسردگی، سکته مغزی، کاهش حافظه و مهارت های تفکر نیز کاربرد دارد.
موارد استفاده و اثربخشی
· کمبود فولات:
مصرف اسید فولیک، کمبود فولات را بهبود می بخشد.
· سطوح بالای هموسیستئین خون (هیپرهموسیستئینمی):
این حالت با بیماری قلبی و سکته مرتبط است. مصرف خوراکی اسید فولیک، سطح هموسیستئین را در افراد با سطح طبیعی یا بالای هموسیستئین و افراد مبتلا به نارسایی کلیه کاهش میدهد.
· سمیت ناشی از داروی متوترکسات:
مصرف خوراکی اسید فولیک به نظر میرسد حالت تهوع و استفراغ ناشی از درمان با متوترکسات را کاهش میدهد.
· نقص های مادرزادی مغز و ستون فقرات (نقص لوله عصبی):
مصرف روزانه ۶۰۰ تا ۸۰۰ میکروگرم اسید فولیک به صورت خوراکی در دوران بارداری، خطر این نقص های مادرزادی را کاهش میدهد. این اسید فولیک می تواند از رژیم غذایی یا مکملها تأمین شود. برخی افراد پرخطر باید روزانه ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ میکروگرم دریافت کنند.
· کاهش حافظه و مهارت های تفکر در افراد مسن:
مصرف خوراکی اسید فولیک، ممکن است حافظه تفکر را در افراد مسنی که در معرض آلزایمر هستند بهبود بخشد.
· افسردگی:
مصرف خوراکی اسید فولیک همراه با داروهای ضدافسردگی، به نظر می رسد علائم را در برخی افراد مبتلا به افسردگی بهبود میبخشد.
· فشار خون بالا:
مصرف روزانه اسید فولیک به مدت حداقل ۶ هفته، فشار خون را در برخی افراد مبتلا به فشار خون بالا کاهش میدهد.
· درگیری لثه ناشی از داروی فنی توئین:
استفاده موضعی از اسید فولیک روی لثه به نظر میرسد از این مشکل جلوگیری میکند. اما مصرف خوراکی آن مؤثر به نظر نمیرسد.
· سکته مغزی:
مصرف مکمل های اسید فولیک می تواند خطر سکته مغزی را کاهش دهد.
· ویتیلیگو یا پیسی:
مصرف خوراکی اسید فولیک به نظر می رسد علائم این بیماری را بهبود میبخشد.
عوارض جانبی
مصرف اسید فولیک در دوزهای حداکثر ۱ میلیگرم در روز به احتمال زیاد برای اکثر افراد ایمن است. دوزهای بالاتر از ۱ میلیگرم در روز ممکن است ایمن نباشد. این دوزها میتوانند باعث ناراحتی معده، حالت تهوع، اسهال، تحریکپذیری، گیجی، تغییرات رفتاری، واکنش های پوستی، تشنج و سایر عوارض جانبی شوند.
شکل دیگری از اسید فولیک به نام L-5-متیلتتراهیدروفولات (L-5-MTHF) نیز در مکمل ها یافت میشود. این نوع اسید فولیک ممکن است در دوزهای حداکثر حدود ۴۰۰ میکروگرم روزانه برای اکثر افراد ایمن باشد.
نگرانیهایی وجود دارد که مصرف بیش از حد اسید فولیک در طولانی مدت ممکن است باعث عوارض جانبی جدی شود. برخی تحقیقات نشان میدهند که مصرف اسید فولیک در دوزهای ۰.۸ تا ۱.۲ میلیگرم روزانه ممکن است خطر سرطان را افزایش دهد یا خطر حمله قلبی را در افراد مبتلا به مشکلات قلبی بالا ببرد.
احتیاط ها و هشدارهای ویژه
· بارداری و شیردهی:
مصرف ۳۰۰ تا ۴۰۰ میکروگرم اسید فولیک روزانه در دوران بارداری برای جلوگیری از نقایص خاص مادرزادی توصیه میشود. حداکثر مقدار توصیه شده اسید فولیک در دوران بارداری یا شیردهی برای افراد زیر ۱۸ سال ۸۰۰ میکروگرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میکروگرم در روز است. مگر با دستور متخصص، از مصرف بیشتر خودداری کنید.
· کودکان:
مصرف اسید فولیک به صورت خوراکی در مقادیر توصیه شده متناسب با سن کودکان به احتمال زیاد ایمن است. اما کودکان باید از مصرف دوزهای بالاتر از حد مجاز روزانه خودداری کنند. این محدودیت ها عبارتند از:
۳۰۰ میکروگرم برای سن ۱-۳ سال
۴۰۰ میکروگرم برای سن ۴-۸ سال
۶۰۰ میکروگرم برای سن ۹-۱۳ سال
۸۰۰ میکروگرم برای سن ۱۴-۱۸ سال
· آنژیوپلاستی
استفاده از اسید فولیک، ویتامین B6 و ویتامین B12 ممکن است تنگی عروق را بدتر کند. افراد در حال بهبودی از این روش نباید از اسید فولیک استفاده کنند.
· سرطان:
تحقیقات اولیه نشان میدهد که مصرف ۰.۸ تا ۱ میلیگرم اسید فولیک روزانه ممکن است خطر سرطان را افزایش دهد. تا زمانی که اطلاعات بیشتری به دست آید، افراد با سابقه سرطان باید از دوزهای بالای اسید فولیک اجتناب کنند.
· اختلال تشنج:
مصرف مکمل های اسید فولیک، به ویژه در دوزهای بالا، ممکن است تشنج را در افراد مبتلا به اختلالات تشنج بدتر کند.
· کمبود ویتامین B12:
مصرف مکمل های اسید فولیک ممکن است برخی آزمایشات آزمایشگاهی را در افراد با سطح پایین ویتامین B12 بهبود بخشد. این ممکن است به نظر برسد که کمبود ویتامین B12 بهبود یافته است در حالی که اینطور نیست. اگر درمان نشود، این امر میتواند باعث آسیب دائمی عصبی شود.
تداخلات دارویی
· فوسفنیتوئین
· فنوباربیتال
· فنیتوئین
· پریمیدون
· پیریمتامین
· ۵-فلورواوراسیل
· کاپسیتابین
دوز مصرفی
اسید فولیک یک ماده مغذی مهم است. مقداری که باید روزانه مصرف شود، مقدار توصیه شده رژیمی (RDA) نامیده میشود. RDA برای اسید فولیک به صورت معادل فولات غذایی (DFE) ارائه میشود. دلیل این امر این است که بدن اسید فولیک موجود در مکملها را بهتر از فولات موجود در غذا جذب میکند. ۱ میکروگرم DFE معادل ۱ میکروگرم فولات موجود در غذاست. اما ۱ میکروگرم DFE معادل ۰.۶ میکروگرم اسید فولیک مکمل است.
RDA برای بزرگسالان ۴۰۰ میکروگرم DFE روزانه است. در بارداری، RDA 600 میکروگرم DFE روزانه و در دوران شیردهی، ۵۰۰ میکروگرم DFE روزانه است. در کودکان، RDA به سن بستگی دارد. برای تعیین دوز مناسب برای یک شرایط خاص، با پزشک مشورت کنید.
| سن |
12+ |
|---|---|
| نوع محصول شربت، پماد |
کپسول |
| تعداد دارو در بسته |
30 عدد |
| کشور سازنده |
ایران تحت لیسانس ایتالیا |
| تاریخ انقضا |
2027/07 |
روزی 1 عدد میل شود.
ترکیبات:
Iron: 30 mg
Vitamin C: 70 mg
Folic Acid: 400 mcg
Vitamin D3: 10 mcg
Vitamin B12 ( Cyanocobalamin ): 1.75 mcg
Vitamin B6 ( Pyridoxine ): 1 mg
فرآورده را در دمای کمتر از 25 درجه سانتی گراد، دور از نور مستقیم خورشید و حرارت و دور از دید و دسترس کودکان زیر 3 سال، نگهداری نمایید و از تماس آن با آب پرهیز شود.
از مصرف بیش از میزان توصیه شده پرهیز شود، مگر با توصیه پزشک.
این فرآورده نمیتواند به عنوان جایگزین رژیم غذایی متعادل و سالم مصرف شود.
در صورت مصرف سایر دارو ها یا ابتلا به بیماری خاص قبل از مصرف با پزشک و یا داروساز مشورت نمایید.
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.