ساشه منیزیوم 400 یوروویتال Magnesium

ساشه منیزیوم یوروویتال چیست؟

مکمل ساشه منیزیوم حاوی 400 میلی گرم منیزیوم، ویتامین ب6، ب9 و ب12 می باشد و به سلامت سیستم عصبی و عضلانی، بهبود اسپاسم عضلات، کاهش خستگی و پروسه تقسیم سلولی کمک می کند.

منزیوم اکساید

منیزیم یک ماده مغذی مهم در بدن است. این ماده یکی از الکترولیت‌ هایی است که باعث انقباض عضلات می‌ شود و به تنظیم سیستم عصبی، سطح قند خون و فشار خون کمک می‌کند. بدن شما برای انجام بیش از ۳۰۰ فرآیند مرتبط با آنزیم‌ ها و پروتئین‌ ها به آن نیاز دارد. معمولاً می‌ توان منیزیم کافی را از طریق یک رژیم غذایی عادی و سالم تأمین کرد، اما سطح پایین منیزیم می‌تواند منجر به مشکلات جدی شود.

اکسید منیزیم بیشتر برای مشکلات گوارشی و سوزش معده کاربرد دارد. این ترکیب همچنین می‌تواند برای جبران سطح منیزیم بدن استفاده شود، اما ممکن است به اندازه سایر ترکیبات منیزیم که راحت‌تر در جریان خون جذب می‌شوند، مؤثر نباشد.

فواید اکسید منیزیم

· تسکین سوء هاضمه و سوزش معده:

اکسید منیزیم می‌تواند به عنوان یک آنتی‌ اسید برای تسکین سوء هاضمه و سوزش معده استفاده شود.

· رفع یبوست:

اکسید منیزیم باعث می‌ شود مدفوع، نرم و در نتیجه یبوست برطرف شود. دوز ۲۵۰ میلی‌ گرمی می‌ تواند هر ۱۲ ساعت تکرار شود تا علائم بهبود یابد.

· تسکین میگرن:

مطالعات نشان داده‌ اند که بیماران مبتلا به میگرن و همچنین سردرد های خوشه‌ ای و میگرن ناشی از قاعدگی اغلب سطح منیزیم پایینی دارند و مصرف مکمل‌ هایی مانند اکسید منیزیم مفید می باشد. مطالعات حاکی از آن است که یون‌ های منیزیم، سیگنال‌ های مغزی که ممکن است باعث میگرن شوند را قطع می‌ کنند. برای اثرگذاری، ممکن است دوز ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلی‌گرم در روز لازم باشد. این دوز ممکن است عارضه جانبی اسهال نیز ایجاد کند، اما معمولاً می‌توان با شروع از دوز کمتر آن را کنترل کرد.

عوارض جانبی

· اسهال
· علائم شبه‌ آنفولانزا

مقدار مصرف و دوز

منیزیم به راحتی از طریق غذا در دسترس است و می‌ توانید آن را از سبزیجات برگ‌ دار، آجیل، دانه‌ ها و غلات دریافت کنید. به طور کلی در بیشتر موارد، غذا هایی که منبع خوبی از فیبر هستند، منیزیم بالایی نیز دارند.

مقدار مجاز توصیه شده (RDA) برای منیزیم، ۴۰۰-۴۲۰ میلی‌گرم در روز برای مردان بزرگسال و ۳۱۰-۳۲۰ میلی‌گرم در روز برای زنان بزرگسال است. در زنان باردار این مقدار به ۳۵۰-۳۶۰ میلی‌ گرم در روز افزایش میابد.

در مورد اکسید منیزیم مصرف تنها ۲۵۰ میلی‌گرم در روز توصیه میشود. بقیه منیزیم مورد نیاز شما می‌تواند از غذا هایی که می‌خورید تأمین شود. کپسول‌ها را با یک لیوان پر (۲۴۰ میلی‌لیتر) آب و همراه با وعده غذایی مصرف کنید.

با این حال، اگر از منیزیم به عنوان یک ملین برای رفع یبوست استفاده می‌کنید، ممکن است آن را به شکل مایع و با دوزهای بالاتر مصرف کنید.

بدون مشورت با پزشک، بیش از ۱ هفته از آن به عنوان ملین استفاده نکنید.

ویتامین B6:

ویتامین B6 نوعی از ویتامین‌های گروه B است. پیریدوکسین، پیریدوکسال و پیریدوکسامین همگی اشکال ویتامین B6 هستند. ویتامین B6 برای عملکرد صحیح قندها، چربی‌ها و پروتئین‌ها در بدن مورد نیاز است. همچنین برای رشد مغز، اعصاب، پوست و بسیاری از بخش‌ های دیگر بدن ضروری است. این ویتامین در غلات، حبوبات و تخم مرغ یافت می‌شود و اغلب در ترکیب با سایر ویتامین‌ های گروه B در محصولات کمپلکس B استفاده می‌ شود.

افراد معمولاً از ویتامین B6 برای پیشگیری و درمان کمبود این ویتامین استفاده می‌ کنند. همچنین برای بیماری قلبی، سندرم پیش از قاعدگی (PMS)، افسردگی، تهوع صبحگاهی، بیماری آلزایمر، کرامپ‌های قاعدگی، دیابت و بسیاری شرایط دیگر نیز کاربرد دارد.

دوز مصرفی:

«مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌ شود و به شرح زیر است:
· برای مردان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلی‌گرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۷ میلی‌گرم در روز است.
· برای زنان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلی‌گرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۵ میلی‌گرم در روز است.
· در دوران بارداری: RDA معادل ۱.۹ میلی‌گرم در روز است.
· در دوران شیردهی: RDA معادل ۲ میلی‌گرم در روز است.
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.

عوارض جانبی:

ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی‌ خطر است. مصرف ویتامین B6 در دوز های ۱۰۰ میلی‌گرم در روز یا کمتر، عموماً بی‌ خطر در نظر گرفته می‌ شود.

ویتامین B6 در دوزهای ۱۰۱ تا ۲۰۰ میلی‌گرم در روز ممکن است بی‌ خطر باشد. در برخی افراد، ویتامین B6 ممکن است باعث حالت تهوع، درد معده، کاهش اشتها، سردرد و سایر عوارض جانبی شود. ویتامین B6 در دوزهای ۵۰۰ میلی‌ گرم یا بیشتر در روز ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالای ویتامین B6، به ویژه ۱۰۰۰ میلی‌گرم یا بیشتر در روز، ممکن است باعث مشکلات مغزی و عصبی شود.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه:

بارداری:

مصرف ویتامین B6، در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی‌ خطر است. گاهی اوقات برای کنترل تهوع صبحگاهی استفاده می‌ شود، اما این کار فقط باید تحت نظارت پزشک انجام شود. مصرف دوز های بالا ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالا ممکن است باعث تشنج در نوزادان شود.

شیردهی:

مصرف ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی‌ خطر است. مقدار توصیه شده در دوران شیردهی ۲ میلی‌گرم در روز است. از مصرف مقادیر زیاد خودداری کنید. اطلاعات قابل اعتماد کافی در مورد بی‌ خطر بودن مصرف دوز های بالای ویتامین B6 در دوران شیردهی وجود ندارد.

استنت :

پس از دریافت استنت کرونری، از مصرف ترکیب ویتامین B6، فولات و ویتامین B12 خودداری کنید. این ترکیب ممکن است خطر تنگ شدن رگ‌ های خونی را افزایش دهد.

جراحی کاهش وزن:

برای افرادی که جراحی کاهش وزن انجام داده‌اند، مصرف مکمل ویتامین B6 لازم نیست. مصرف بیش از حد ممکن است احتمال عوارض جانبی مانند حالت تهوع، استفراغ و تیره شدن پوست را افزایش دهد.

تداخلات:

فنی توئین

آمیودارون

فنوباربیتال

داروهای فشار خون بالا

لوودوپا

ویتامین B9 ( فولیک اسید)

فولات و اسید فولیک اشکال مختلف ویتامین B9 هستند که برای درمان کمبود این ویتامین و پیشگیری از برخی ناهنجاری ها در جنین استفاده می‌شوند.

غذاهایی که به طور طبیعی فولات بالایی دارند شامل سبزیجات برگ‌دار، بامیه، مارچوبه، برخی میوه‌ ها، لوبیا، مخمر، قارچ، جگر و کلیه حیوانات، آب پرتقال و آب گوجه فرنگی می باشند. اسید فولیک به صورت مکمل نیز موجود است و اغلب همراه با سایر ویتامین‌های گروه B استفاده می‌شود.

اسید فولیک برای پیشگیری و درمان سطح پایین فولات خون (کمبود فولات) و سطح بالای هموسیستئین خون (هیپرهموسیستئینمی) استفاده می‌شود. همچنین در دوران بارداری برای جلوگیری از نقص‌ های مادرزادی جدی مانند اسپینا بیفیدا و همچنین افسردگی، سکته مغزی، کاهش حافظه و مهارت‌ های تفکر نیز کاربرد دارد.

موارد استفاده و اثربخشی

· کمبود فولات:

مصرف اسید فولیک، کمبود فولات را بهبود می‌ بخشد.

· سطوح بالای هموسیستئین خون (هیپرهموسیستئینمی):

این حالت با بیماری قلبی و سکته مرتبط است. مصرف خوراکی اسید فولیک، سطح هموسیستئین را در افراد با سطح طبیعی یا بالای هموسیستئین و افراد مبتلا به نارسایی کلیه کاهش می‌دهد.

· سمیت ناشی از داروی متوترکسات:

مصرف خوراکی اسید فولیک به نظر می‌رسد حالت تهوع و استفراغ ناشی از درمان با متوترکسات را کاهش می‌دهد.

· نقص‌ های مادرزادی مغز و ستون فقرات (نقص لوله عصبی):

مصرف روزانه ۶۰۰ تا ۸۰۰ میکروگرم اسید فولیک به صورت خوراکی در دوران بارداری، خطر این نقص‌ های مادرزادی را کاهش می‌دهد. این اسید فولیک می‌ تواند از رژیم غذایی یا مکمل‌ها تأمین شود. برخی افراد پرخطر باید روزانه ۴۰۰۰ تا ۵۰۰۰ میکروگرم دریافت کنند.

· کاهش حافظه و مهارت‌ های تفکر در افراد مسن:

مصرف خوراکی اسید فولیک، ممکن است حافظه تفکر را در افراد مسنی که در معرض آلزایمر هستند بهبود بخشد.

· افسردگی:

مصرف خوراکی اسید فولیک همراه با داروهای ضدافسردگی، به نظر می‌ رسد علائم را در برخی افراد مبتلا به افسردگی بهبود می‌بخشد.

· فشار خون بالا:

مصرف روزانه اسید فولیک به مدت حداقل ۶ هفته، فشار خون را در برخی افراد مبتلا به فشار خون بالا کاهش می‌دهد.

· درگیری لثه ناشی از داروی فنی توئین:

استفاده موضعی از اسید فولیک روی لثه به نظر می‌رسد از این مشکل جلوگیری می‌کند. اما مصرف خوراکی آن مؤثر به نظر نمی‌رسد.

· سکته مغزی:

مصرف مکمل‌ های اسید فولیک می‌ تواند خطر سکته مغزی را کاهش دهد.

· ویتیلیگو یا پیسی:

مصرف خوراکی اسید فولیک به نظر می‌ رسد علائم این بیماری را بهبود می‌بخشد.

عوارض جانبی

مصرف اسید فولیک در دوزهای حداکثر ۱ میلی‌گرم در روز به احتمال زیاد برای اکثر افراد ایمن است. دوزهای بالاتر از ۱ میلی‌گرم در روز ممکن است ایمن نباشد. این دوزها می‌توانند باعث ناراحتی معده، حالت تهوع، اسهال، تحریک‌پذیری، گیجی، تغییرات رفتاری، واکنش‌ های پوستی، تشنج و سایر عوارض جانبی شوند.

شکل دیگری از اسید فولیک به نام L-5-متیل‌تتراهیدروفولات (L-5-MTHF) نیز در مکمل‌ ها یافت می‌شود. این نوع اسید فولیک ممکن است در دوزهای حداکثر حدود ۴۰۰ میکروگرم روزانه برای اکثر افراد ایمن باشد.

نگرانی‌هایی وجود دارد که مصرف بیش از حد اسید فولیک در طولانی مدت ممکن است باعث عوارض جانبی جدی شود. برخی تحقیقات نشان می‌دهند که مصرف اسید فولیک در دوزهای ۰.۸ تا ۱.۲ میلی‌گرم روزانه ممکن است خطر سرطان را افزایش دهد یا خطر حمله قلبی را در افراد مبتلا به مشکلات قلبی بالا ببرد.

احتیاط‌ ها و هشدارهای ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ۳۰۰ تا ۴۰۰ میکروگرم اسید فولیک روزانه در دوران بارداری برای جلوگیری از نقایص خاص مادرزادی توصیه می‌شود. حداکثر مقدار توصیه شده اسید فولیک در دوران بارداری یا شیردهی برای افراد زیر ۱۸ سال ۸۰۰ میکروگرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میکروگرم در روز است. مگر با دستور متخصص، از مصرف بیشتر خودداری کنید.

· کودکان:

مصرف اسید فولیک به صورت خوراکی در مقادیر توصیه شده متناسب با سن کودکان به احتمال زیاد ایمن است. اما کودکان باید از مصرف دوزهای بالاتر از حد مجاز روزانه خودداری کنند. این محدودیت‌ ها عبارتند از:

۳۰۰ میکروگرم برای سن ۱-۳ سال

۴۰۰ میکروگرم برای سن ۴-۸ سال

۶۰۰ میکروگرم برای سن ۹-۱۳ سال

۸۰۰ میکروگرم برای سن ۱۴-۱۸ سال

· آنژیوپلاستی

استفاده از اسید فولیک، ویتامین B6 و ویتامین B12 ممکن است تنگی عروق را بدتر کند. افراد در حال بهبودی از این روش نباید از اسید فولیک استفاده کنند.

· سرطان:

تحقیقات اولیه نشان می‌دهد که مصرف ۰.۸ تا ۱ میلی‌گرم اسید فولیک روزانه ممکن است خطر سرطان را افزایش دهد. تا زمانی که اطلاعات بیشتری به دست آید، افراد با سابقه سرطان باید از دوزهای بالای اسید فولیک اجتناب کنند.

· اختلال تشنج:

مصرف مکمل‌ های اسید فولیک، به ویژه در دوزهای بالا، ممکن است تشنج را در افراد مبتلا به اختلالات تشنج بدتر کند.

· کمبود ویتامین B12:

مصرف مکمل‌ های اسید فولیک ممکن است برخی آزمایشات آزمایشگاهی را در افراد با سطح پایین ویتامین B12 بهبود بخشد. این ممکن است به نظر برسد که کمبود ویتامین B12 بهبود یافته است در حالی که اینطور نیست. اگر درمان نشود، این امر می‌تواند باعث آسیب دائمی عصبی شود.

تداخلات دارویی

· فوسفنی‌توئین
· فنوباربیتال
· فنی‌توئین
· پریمیدون
· پیریمتامین

· ۵-فلورواوراسیل
· کاپسیتابین

دوز مصرفی

اسید فولیک یک ماده مغذی مهم است. مقداری که باید روزانه مصرف شود، مقدار توصیه شده رژیمی (RDA) نامیده می‌شود. RDA برای اسید فولیک به صورت معادل فولات غذایی (DFE) ارائه می‌شود. دلیل این امر این است که بدن اسید فولیک موجود در مکمل‌ها را بهتر از فولات موجود در غذا جذب می‌کند. ۱ میکروگرم DFE معادل ۱ میکروگرم فولات موجود در غذاست. اما ۱ میکروگرم DFE معادل ۰.۶ میکروگرم اسید فولیک مکمل است.

RDA برای بزرگسالان ۴۰۰ میکروگرم DFE روزانه است. در بارداری، RDA 600 میکروگرم DFE روزانه و در دوران شیردهی، ۵۰۰ میکروگرم DFE روزانه است. در کودکان، RDA به سن بستگی دارد. برای تعیین دوز مناسب برای یک شرایط خاص، با پزشک مشورت کنید.

ویتامین B12

ویتامین B12 یک ویتامین ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت، ماهی و لبنیات یافت می‌شود و برای عملکرد و رشد بسیاری از بخش‌ های بدن، از جمله مغز، اعصاب و سلول‌های خونی ضروری است. متیل‌کوبالامین شکل فعال ویتامین B12 است. سیانوکوبالامین، که باید توسط بدن به شکل فعال تبدیل شود، رایج‌ترین نوع مورد استفاده در مکمل‌ ها است.

عوارض جانبی:

ویتامین B12 برای اکثر افراد احتمالاً بی‌ خطر است. ویتامین B12 حتی در دوز های بالا نیز بی‌خطر در نظر گرفته می‌ شود.

دوز مصرفی:

ویتامین B12 یک ماده مغذی ضروری است. ماهی، صدف، گوشت، تخم مرغ و محصولات لبنی از منابع خوب ویتامین B12 هستند. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌ شود و به شرح زیر است:

· افراد 18 سال و بالاتر، ۲.۴ میکروگرم در روز
· بارداری، ۲.۶ میکروگرم در روز
· شیردهی، این مقدار ۲.۸ میکروگرم در روز
· در کودکان، این مقدار بستگی به سن دارد.

به افراد بالای 50 سال توصیه می‌ شود که غذا های غنی‌ شده با ویتامین B12 مصرف کنند یا از مکمل ویتامین B12 استفاده نمایند. دوز خوراکی ۲۵ تا ۱۰۰ میکروگرم در روز برای حفظ سطح ویتامین B12 در بزرگسالان مسن توصیه میشود. برای تعیین دوز مناسب برای شرایط خاص خود، با پزشک مشورت کنید.