مگترا زد ام ای نیچرز اونلی Magtra ZMA
تومان667,200
مکمل مگترا زد ام ای حاوی منیزیوم سیترات، منیزیوم اکساید، زینک و ویتامین ب6 می باشد و به حفظ سلامت سیستم عصبی و عضلانی، بهبود اسپاسم عضلات، افزایش سطح تستوسترون و افزایش قدرت عضلانی در ورزشکاران حین ورزش کمک می کند.
مگترا زد ام ای نیچرز اونلی چیست؟
مکمل مگترا زد ام ای حاوی منیزیوم سیترات، منیزیوم اکساید، زینک و ویتامین ب6 می باشد و به حفظ سلامت سیستم عصبی و عضلانی، بهبود اسپاسم عضلات، افزایش سطح تستوسترون و افزایش قدرت عضلانی در ورزشکاران حین ورزش کمک می کند.
منیزیم سیترات
منیزیم سیترات شکلی از منیزیم است که معمولاً به صورت مکمل مصرف میشود. این ترکیب یک نمک (ترکیب یونی) متشکل از یون های مثبت منیزیم و یون های منفی سیترات است. منیزیم سیترات از ترکیب اکسید منیزیم با اسید سیتریک به دست می آید.
این ترکیب به راحتی در آب حل میشود، همین ویژگی، آن را به منبعی عالی از منیزیم تبدیل میکند که به خوبی در جریان خون و بافت های بدن جذب میشود.
فواید منیزیم سیترات
منیزیم سیترات منبع خوبی از یون های منیزیم است که در سراسر بدن مورد نیاز است. منیزیم برای عملکرد تمام بافت ها ضروری بوده و در تولید انرژی با اسید های نوکلئیک همکاری می کند. این عنصر در بیش از ۳۰۰ سیستم آنزیمی دخیل است که تولید پروتئین، انتقال سیگنال در اعصاب و عضلات، فشار خون، قند خون و سایر عملکردها را تنظیم می کنند.
· تنظیم گوارش:
منیزیم سیترات با تحریک رودهها برای آزاد کردن آب به درون مدفوع، به نرم شدن آن و رفع یبوست و بینظمی گوارش کمک میکند. این ترکیب در مقایسه با برخی دیگر از ترکیبات منیزیم، ملایمتر است و ماده مؤثر بسیاری از ملینهای موجود در بازار میباشد.
· پشتیبانی از عضلات و اعصاب:
منیزیم برای عملکرد صحیح عضلات و اعصاب ضروری است. یون های منیزیم به همراه کلسیم و پتاسیم، بارهای الکتریکی لازم برای انقباض عضلات و ارسال سیگنالهای الکتریکی در سراسر بدن را فراهم میکنند.
· استحکام استخوانها:
منیزیم سیترات به انتقال کلسیم در غشای سلولی کمک کرده و نقش کلیدی در ساخت استخوان دارد. استخوانها همچنین به عنوان مخزن ذخیره منیزیم برای بدن عمل میکنند و حدود ۶۰٪ از منیزیم کل بدن در آنها ذخیره شده است.
· سلامت قلب:
منیزیم با تنظیم هدایت سیگنال های الکتریکی که زمان بندی ضربان قلب را کنترل می کنند، به منظم نگه داشتن آن کمک میکند. منیزیم سیترات معمولاً برای پیشگیری از آریتمی قلبی استفاده میشود. همچنین با افزایش انعطاف پذیری دیواره شریان ها، به کاهش خطر سفتی شریانی (عامل مرتبط با تصلب شرایین) کمک می نماید.
کمبود منیزیم میتواند باعث مشکلات زیر شود:
· اسپاسم عضلانی
· فیبرومیالژیا
· آریتمی قلبی
· پوکی استخوان
· میگرن
در شرایط عادی و برای افراد سالم، مصرف بیش از حد منیزیم سیترات معمولاً خطری ایجاد نمیکند، زیرا کلیه ها منیزیم اضافی را از جریان خون دفع میکنند. با این حال، برخی افراد ممکن است با مصرف مکمل های آن، علائمی مانند اسهال، حالت تهوع و کرامپ شکمی را تجربه کنند. در این صورت، مصرف را قطع کرده و یا دوز را کاهش دهید.
مسمومیت با منیزیم
مصرف طولانی مدت با دوزهای بسیار بالا (مانند دوزهای مورد استفاده در ملین ها و ضداسید ها که ممکن است تا ۵۰۰۰ میلیگرم در روز برسد) میتواند باعث مسمومیت با منیزیم شود. علائم این مسمومیت شامل موارد زیر است:
· فشار خون پایین
· تهوع و استفراغ
· گرگرفتگی صورت
· ضربان قلب نامنظم
· ایست قلبی
بدون مشورت با پزشک، از ملینها یا ضداسیدهای مبتنی بر منیزیم بیش از یک بار در هفته استفاده نکنید.
مقدار و دوز مصرفی
میزان مجاز توصیه شده روزانه (RDA) برای منیزیم، ۴۲۰-۴۰۰ میلیگرم برای مردان بالغ و ۳۲۰-۳۱۰ میلیگرم برای زنان بالغ است. این مقدار برای زنان باردار میتواند به ۳۶۰-۳۵۰ میلیگرم در روز افزایش یابد.
منزیوم اکساید
منیزیم یک ماده مغذی مهم در بدن است. این ماده یکی از الکترولیت هایی است که باعث انقباض عضلات می شود و به تنظیم سیستم عصبی، سطح قند خون و فشار خون کمک میکند. بدن شما برای انجام بیش از ۳۰۰ فرآیند مرتبط با آنزیم ها و پروتئین ها به آن نیاز دارد. معمولاً می توان منیزیم کافی را از طریق یک رژیم غذایی عادی و سالم تأمین کرد، اما سطح پایین منیزیم میتواند منجر به مشکلات جدی شود.
اکسید منیزیم بیشتر برای مشکلات گوارشی و سوزش معده کاربرد دارد. این ترکیب همچنین میتواند برای جبران سطح منیزیم بدن استفاده شود، اما ممکن است به اندازه سایر ترکیبات منیزیم که راحتتر در جریان خون جذب میشوند، مؤثر نباشد.
فواید اکسید منیزیم
· تسکین سوء هاضمه و سوزش معده:
اکسید منیزیم میتواند به عنوان یک آنتی اسید برای تسکین سوء هاضمه و سوزش معده استفاده شود.
· رفع یبوست:
اکسید منیزیم باعث می شود مدفوع، نرم و در نتیجه یبوست برطرف شود. دوز ۲۵۰ میلی گرمی می تواند هر ۱۲ ساعت تکرار شود تا علائم بهبود یابد.
· تسکین میگرن:
مطالعات نشان داده اند که بیماران مبتلا به میگرن و همچنین سردرد های خوشه ای و میگرن ناشی از قاعدگی اغلب سطح منیزیم پایینی دارند و مصرف مکمل هایی مانند اکسید منیزیم مفید می باشد. مطالعات حاکی از آن است که یون های منیزیم، سیگنال های مغزی که ممکن است باعث میگرن شوند را قطع می کنند. برای اثرگذاری، ممکن است دوز ۴۰۰ تا ۵۰۰ میلیگرم در روز لازم باشد. این دوز ممکن است عارضه جانبی اسهال نیز ایجاد کند، اما معمولاً میتوان با شروع از دوز کمتر آن را کنترل کرد.
عوارض جانبی
· اسهال
· علائم شبه آنفولانزا
مقدار مصرف و دوز
منیزیم به راحتی از طریق غذا در دسترس است و می توانید آن را از سبزیجات برگ دار، آجیل، دانه ها و غلات دریافت کنید. به طور کلی در بیشتر موارد، غذا هایی که منبع خوبی از فیبر هستند، منیزیم بالایی نیز دارند.
مقدار مجاز توصیه شده (RDA) برای منیزیم، ۴۰۰-۴۲۰ میلیگرم در روز برای مردان بزرگسال و ۳۱۰-۳۲۰ میلیگرم در روز برای زنان بزرگسال است. در زنان باردار این مقدار به ۳۵۰-۳۶۰ میلی گرم در روز افزایش میابد.
در مورد اکسید منیزیم مصرف تنها ۲۵۰ میلیگرم در روز توصیه میشود. بقیه منیزیم مورد نیاز شما میتواند از غذا هایی که میخورید تأمین شود. کپسولها را با یک لیوان پر (۲۴۰ میلیلیتر) آب و همراه با وعده غذایی مصرف کنید.
با این حال، اگر از منیزیم به عنوان یک ملین برای رفع یبوست استفاده میکنید، ممکن است آن را به شکل مایع و با دوزهای بالاتر مصرف کنید.
بدون مشورت با پزشک، بیش از ۱ هفته از آن به عنوان ملین استفاده نکنید.
زینک
روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت میشود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمیکند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و ریزش مو مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثراتی ضد ویروس داشته باشد. مردم معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده میکنند. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بی اشتهایی، سوختگی ها و بسیاری اهداف دیگر به کار میرود.
عوارض جانبی:
هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلیگرم در روز بی خطر است. مصرف دوز های بیشتر از ۴۰ میلیگرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.
هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.
احتیاط ها و هشدار های ویژه:
بارداری:
روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلیگرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلیگرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.
شیردهی:
روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلیگرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلیگرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.
اختلال مصرف الکل:
مصرف طولانی مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.
جراحی کاهش وزن:
این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.
کمبود مس:
مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.
بیماری کلیوی:
مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل های روی داشته باشند.
گیاهخواری:
رژیمهای گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.
تداخلات دارویی:
1- آنتیبیوتیک های کینولون با روی:
مصرف همزمان روی با آنتی بیوتیک های کینولون ممکن است اثرات این آنتی بیوتیک ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل های روی مصرف کنید.
2- آنتیبیوتیک های تتراسایکلین با روی:
مصرف روی به همراه تتراسایکلین ها ممکن است اثرات تتراسایکلین ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل های روی مصرف کنید.
3- سیس پلاتین
4- سفالکسین
5- دارو های AIDS (مهارکنندههای اینتگراز)
6- آمیلوراید
دوز مصرفی:
روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت میشود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده میشود.
RDA به شرح زیر است:
زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم
زنان بالای ۱۹ سال: ۸ میلیگرم
مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم
بارداری: افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم
شیردهی: افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم
در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.
ویتامین B6:
ویتامین B6 نوعی از ویتامینهای گروه B است. پیریدوکسین، پیریدوکسال و پیریدوکسامین همگی اشکال ویتامین B6 هستند. ویتامین B6 برای عملکرد صحیح قندها، چربیها و پروتئینها در بدن مورد نیاز است. همچنین برای رشد مغز، اعصاب، پوست و بسیاری از بخش های دیگر بدن ضروری است. این ویتامین در غلات، حبوبات و تخم مرغ یافت میشود و اغلب در ترکیب با سایر ویتامین های گروه B در محصولات کمپلکس B استفاده می شود.
افراد معمولاً از ویتامین B6 برای پیشگیری و درمان کمبود این ویتامین استفاده می کنند. همچنین برای بیماری قلبی، سندرم پیش از قاعدگی (PMS)، افسردگی، تهوع صبحگاهی، بیماری آلزایمر، کرامپهای قاعدگی، دیابت و بسیاری شرایط دیگر نیز کاربرد دارد.
دوز مصرفی:
«مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می شود و به شرح زیر است:
· برای مردان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلیگرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۷ میلیگرم در روز است.
· برای زنان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلیگرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۵ میلیگرم در روز است.
· در دوران بارداری: RDA معادل ۱.۹ میلیگرم در روز است.
· در دوران شیردهی: RDA معادل ۲ میلیگرم در روز است.
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.
عوارض جانبی:
ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی خطر است. مصرف ویتامین B6 در دوز های ۱۰۰ میلیگرم در روز یا کمتر، عموماً بی خطر در نظر گرفته می شود.
ویتامین B6 در دوزهای ۱۰۱ تا ۲۰۰ میلیگرم در روز ممکن است بی خطر باشد. در برخی افراد، ویتامین B6 ممکن است باعث حالت تهوع، درد معده، کاهش اشتها، سردرد و سایر عوارض جانبی شود. ویتامین B6 در دوزهای ۵۰۰ میلی گرم یا بیشتر در روز ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالای ویتامین B6، به ویژه ۱۰۰۰ میلیگرم یا بیشتر در روز، ممکن است باعث مشکلات مغزی و عصبی شود.
اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه:
بارداری:
مصرف ویتامین B6، در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی خطر است. گاهی اوقات برای کنترل تهوع صبحگاهی استفاده می شود، اما این کار فقط باید تحت نظارت پزشک انجام شود. مصرف دوز های بالا ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالا ممکن است باعث تشنج در نوزادان شود.
شیردهی:
مصرف ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی خطر است. مقدار توصیه شده در دوران شیردهی ۲ میلیگرم در روز است. از مصرف مقادیر زیاد خودداری کنید. اطلاعات قابل اعتماد کافی در مورد بی خطر بودن مصرف دوز های بالای ویتامین B6 در دوران شیردهی وجود ندارد.
استنت :
پس از دریافت استنت کرونری، از مصرف ترکیب ویتامین B6، فولات و ویتامین B12 خودداری کنید. این ترکیب ممکن است خطر تنگ شدن رگ های خونی را افزایش دهد.
جراحی کاهش وزن:
برای افرادی که جراحی کاهش وزن انجام دادهاند، مصرف مکمل ویتامین B6 لازم نیست. مصرف بیش از حد ممکن است احتمال عوارض جانبی مانند حالت تهوع، استفراغ و تیره شدن پوست را افزایش دهد.
تداخلات:
فنی توئین
آمیودارون
فنوباربیتال
داروهای فشار خون بالا
لوودوپا
| سن |
12+ |
|---|---|
| نوع محصول شربت، پماد |
قرص |
| تعداد دارو در بسته |
30 عدد |
| کشور سازنده |
ایران تحت لیسانس آمریکا |
| تاریخ انقضا |
2027/07 |
روزی 1 الی 2 عدد بعد از غذا میل شود.
ترکیبات:
Magnesium ( As Citrate ): 10 mg
Magnesium ( as Magnesium Oxide ): 340 mg
Zinc ( as Sulfate monohydrate ): 10 mg
Vitamin B6 ( Pyridoxine HCL ): 3.5 mg
در دمای کمتر از 30 درجه سانتیگراد و دور از رطوبت و دور از دسترس کودکان نگهداری شود.
هشدار:
تداخلات دارویی:
زینک به آنتی بیوتیک ها مانند فلوروکینولون ها و تتراسیکلین ها متصل می شود و جذب آنها را کاهش می دهد. بنابراین در صورت مصرف همزمان، فلوروکینولون ها را 4 ساعت قبل و تتراسیکلین ها را 2 ساعت قبل و یا 4 ساعت بعد از این فرآورده مصرف نمایید.
بارداری و شیردهی:
این فرآورده در دوران بارداری و شیردهی ایمن است . اما قبل از مصرف با پزشک و یا داروساز مشورت نمایید.
عوارض جانبی:
عوارض گوارشی شامل تهوع و اسهال
دیدگاهها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.