مگنیفورت Magnifort

مگنیفورت چیست؟

مکمل مگنیفورت حاوی منیزیوم دریایی و ویتامین های ب1، ب6، د3 و کا می باشد و به بهبود عملکرد عصبی-عضلانی، استحکام استخوان ها و بهبود اسپاسم و گرفتگی عضلات کمک می کند.

منیزیم دریایی

منیزیم دریایی یک ماده معدنی است که به طور طبیعی در آب دریا وجود دارد و سرشار از منیزیم کلرید و سایر املاح است.

تفاوت منیزیم دریایی با منیزیم متداول
تفاوت اصلی منیزیم دریایی با منیزیم معمولی در منشاء آن است: منیزیم دریایی از آب دریا استخراج می‌شود و به دلیل این منشاء، دارای ترکیب معدنی منحصربه‌فردی است که شامل سایر املاح طبیعی موجود در آب دریا مانند کلرید، سولفات و پتاسیم می‌باشد.

 مزایای منیزیم دریایی:

· جذب بهتر:

به دلیل ترکیب چندگانه نمک‌های منیزیم (مانند کلرید و سولفات)، منیزیم دریایی معمولاً جذب روده‌ای بهتری نسبت به برخی اشکال متداول منیزیم دارد.

· تحمل گوارشی بالاتر:

منیزیم دریایی به طور کلی احتمال کمتری برای ایجاد مشکلات گوارشی مانند اسهال در مقایسه با برخی فرم‌های دیگر منیزیم (مانند اکسید منیزیم) دارد.

فواید منیزیم دریایی برای بدن:

۱. کاهش خستگی و کمبود انرژی:

دریافت کافی منیزیم به کاهش خستگی جسمی و ذهنی، بهبود استقامت و تقویت تون عضلات کمک می‌کند.

۲. کاهش استرس و اضطراب:

منیزیم دارای خواص آرام‌بخش است که به تسکین سیستم عصبی مرکزی کمک می‌کند. در نتیجه باعث کاهش استرس، اضطراب و اختلالات خواب مرتبط با استرس می‌شود.

۳. بهبود کیفیت خواب:

منیزیم به راحت‌تر به خواب رفتن، تجربه خواب عمیق‌تر و بیدار شدن با احساس شادابی بیشتر کمک می‌کند.

۴. عملکرد و ریکاوری عضلات:

منیزیم برای عملکرد صحیح عضلات و پیشگیری از گرفتگی عضلانی ضروری است. همچنین نقش کلیدی در بازیابی و ریکاوری عضلات پس از فعالیت بدنی دارد.

۵. پشتیبانی از سیستم ایمنی:

منیزیم با کمک به افزایش تولید گلبول‌های سفید و تقویت دفاع طبیعی بدن، در عملکرد صحیح سیستم ایمنی نقش دارد.

موارد منع مصرف:

مصرف منیزیم دریایی در موارد نارسایی شدید کلیوی منع‌ شده است.

تیامین (ویتامین B1)

تیامین (ویتامین B1) در بسیاری از غذا ها یافت می‌ شود و برای درمان کمبود تیامین، بیماری بری‌بری، برخی بیماری‌های عصبی و سندرم ورنیکه-کورساکوف (WKS) استفاده می‌ شود.

بدن ما برای استفاده صحیح از کربوهیدرات‌ ها به تیامین نیاز دارد. همچنین به حفظ عملکرد صحیح اعصاب کمک می‌ کند. این ویتامین در غذا هایی مانند مخمر، غلات، حبوبات، آجیل و گوشت یافت می‌ شود. اغلب در ترکیب با سایر ویتامین‌ های گروه B استفاده شده و در بسیاری از محصولات کمپلکس B موجود است.

افراد از تیامین برای شرایط مرتبط با سطوح پایین این ویتامین از جمله بیماری بری‌ بری و التهاب اعصاب (نوریت) استفاده می‌ کنند. همچنین برای مشکلات گوارشی، درد عصبی دیابتی، بیماری قلبی و سایر شرایط نیز کاربرد دارد.

دوز مصرفی:

تیامین یک ماده مغذی مهم است. این ویتامین در بسیاری از غذاها از جمله غلات، حبوبات، آجیل و گوشت یافت می‌ شود.
مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌شود و به شرح زیر است:

· برای مردان بالغ، RDA معادل ۱.۲ میلی‌گرم در روز است.
· برای زنان بالغ ۱۸ ساله، RDA معادل ۱ میلی‌گرم در روز است.
· برای زنان بالغ ۱۹ سال و بالاتر، RDA معادل ۱.۱ میلی‌گرم در روز است.
· RDA در دوران بارداری و شیردهی ۱.۴ میلی‌گرم در روز است.
· مقادیر توصیه شده برای کودکان بستگی به سن آن‌ها دارد.

برای تعیین بهترین دوز برای یک شرایط خاص، با پزشک مشورت کنید.

اقدامات احتیاطی و هشدار های ویژه:

بارداری و شیردهی:

مصرف تیامین به عنوان بخشی از رژیم غذایی، احتمالاً بی‌ خطر است. اطلاعات قابل اعتماد کافی در مورد بی‌ خطر بودن دوز های بالاتر در دوران بارداری و شیردهی وجود ندارد.

کودکان:

مصرف تیامین به عنوان بخشی از رژیم غذایی برای کودکان احتمالاً بی‌ خطر است. اطلاعات قابل اعتماد کافی در مورد بی‌ خطر بودن دوز های بالاتر یا عوارض جانبی احتمالی آن وجود ندارد.

مصرف الکل:

افرادی که به میزان زیادی الکل مصرف میکنند، اغلب سطوح پایینی از تیامین دارند و ممکن است به مکمل‌های تیامین نیاز داشته باشند. درد عصبی ناشی از اختلال مصرف الکل ممکن است زمانی که سطح تیامین پایین است، تشدید شود.

همودیالیز:

افرادی که تحت درمان همودیالیز قرار دارند ممکن است سطوح پایینی از تیامین داشته باشند و ممکن است به مکمل‌ های تیامین نیاز داشته باشند.

بیماری کبدی:

افراد مبتلا به بیماری مزمن کبدی اغلب سطوح پایینی از تیامین دارند و ممکن است به مکمل‌ های تیامین نیاز داشته باشند.

تداخلات:

تریمتوپریم با تیامین (ویتامین B1):

تیامین توسط پمپ‌ هایی به داخل و خارج سلول‌ها منتقل می‌ شود. تریمتوپریم ممکن است نحوه عملکرد این پمپ‌ ها را تغییر دهد و مقدار تیامین باقی‌ مانده در بدن را افزایش دهد.

ویتامین B6:

ویتامین B6 نوعی از ویتامین‌های گروه B است. پیریدوکسین، پیریدوکسال و پیریدوکسامین همگی اشکال ویتامین B6 هستند. ویتامین B6 برای عملکرد صحیح قندها، چربی‌ها و پروتئین‌ها در بدن مورد نیاز است. همچنین برای رشد مغز، اعصاب، پوست و بسیاری از بخش‌ های دیگر بدن ضروری است. این ویتامین در غلات، حبوبات و تخم مرغ یافت می‌شود و اغلب در ترکیب با سایر ویتامین‌ های گروه B در محصولات کمپلکس B استفاده می‌ شود.

افراد معمولاً از ویتامین B6 برای پیشگیری و درمان کمبود این ویتامین استفاده می‌ کنند. همچنین برای بیماری قلبی، سندرم پیش از قاعدگی (PMS)، افسردگی، تهوع صبحگاهی، بیماری آلزایمر، کرامپ‌های قاعدگی، دیابت و بسیاری شرایط دیگر نیز کاربرد دارد.

دوز مصرفی:

«مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌ شود و به شرح زیر است:
· برای مردان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلی‌گرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۷ میلی‌گرم در روز است.
· برای زنان: RDA برای سنین ۱۹ تا ۵۰ سال، ۱.۳ میلی‌گرم در روز و برای افراد بالای ۵۰ سال، ۱.۵ میلی‌گرم در روز است.
· در دوران بارداری: RDA معادل ۱.۹ میلی‌گرم در روز است.
· در دوران شیردهی: RDA معادل ۲ میلی‌گرم در روز است.
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.

عوارض جانبی:

ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی‌ خطر است. مصرف ویتامین B6 در دوز های ۱۰۰ میلی‌گرم در روز یا کمتر، عموماً بی‌ خطر در نظر گرفته می‌ شود.

ویتامین B6 در دوزهای ۱۰۱ تا ۲۰۰ میلی‌گرم در روز ممکن است بی‌ خطر باشد. در برخی افراد، ویتامین B6 ممکن است باعث حالت تهوع، درد معده، کاهش اشتها، سردرد و سایر عوارض جانبی شود. ویتامین B6 در دوزهای ۵۰۰ میلی‌ گرم یا بیشتر در روز ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالای ویتامین B6، به ویژه ۱۰۰۰ میلی‌گرم یا بیشتر در روز، ممکن است باعث مشکلات مغزی و عصبی شود.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه:

بارداری:

مصرف ویتامین B6، در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی‌ خطر است. گاهی اوقات برای کنترل تهوع صبحگاهی استفاده می‌ شود، اما این کار فقط باید تحت نظارت پزشک انجام شود. مصرف دوز های بالا ممکن است ناایمن باشد. دوز های بالا ممکن است باعث تشنج در نوزادان شود.

شیردهی:

مصرف ویتامین B6 در صورت استفاده مناسب، احتمالاً بی‌ خطر است. مقدار توصیه شده در دوران شیردهی ۲ میلی‌گرم در روز است. از مصرف مقادیر زیاد خودداری کنید. اطلاعات قابل اعتماد کافی در مورد بی‌ خطر بودن مصرف دوز های بالای ویتامین B6 در دوران شیردهی وجود ندارد.

استنت :

پس از دریافت استنت کرونری، از مصرف ترکیب ویتامین B6، فولات و ویتامین B12 خودداری کنید. این ترکیب ممکن است خطر تنگ شدن رگ‌ های خونی را افزایش دهد.

جراحی کاهش وزن:

برای افرادی که جراحی کاهش وزن انجام داده‌اند، مصرف مکمل ویتامین B6 لازم نیست. مصرف بیش از حد ممکن است احتمال عوارض جانبی مانند حالت تهوع، استفراغ و تیره شدن پوست را افزایش دهد.

تداخلات:

فنی توئین

آمیودارون

فنوباربیتال

داروهای فشار خون بالا

لوودوپا

ویتامین D

ویتامین D یک ویتامین ضروری است که به تنظیم کلسیم و فسفر در بدن کمک میکند. همچنین در حفظ تراکم استخوان نقش دارد. ویتامین D در ماهی، تخم مرغ و شیر غنی شده یافت می‌شود. همچنین هنگامی که پوست در معرض نور خورشید قرار میگیرد، در پوست ساخته میشود.

مکمل‌های ویتامین D معمولاً برای درمان و پیشگیری از کمبود ویتامین D، برای استخوان‌ های ضعیف و شکننده، پوسیدگی دندان، پسوریازیس و تب یونجه استفاده میشوند.

حفظ سطح ویتامین D بسیار مهم است. این کار را میتوان با مصرف روزانه ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ واحد ویتامین D یا سپری کردن ۱۵ تا ۳۰ دقیقه در روز زیر نور آفتاب انجام داد. افرادی که به اندازه کافی نور خورشید دریافت نمیکنند و افراد ۶۵ سال به بالا در معرض خطر بیشتری برای کمبود ویتامین D هستند.

عوارض جانبی:

· ویتامین D در مقادیر توصیه شده بی خطر است.
· برخی عوارض مصرف بیش از حد ویتامین D شامل ضعف، خشکی دهان، حالت تهوع و استفراغ است.
· مصرف ویتامین D در طولانی مدت به مقدار بیش از ۴۰۰۰ واحد (۱۰۰ میکروگرم) در روز ممکن است موجب سمیت شود.

هشدارها و موارد احتیاط ویژه:

· بارداری و شیردهی: ویتامین D در دوران بارداری و شیردهی در صورت استفاده کمتر از ۴۰۰۰ واحد (۱۰۰ میکروگرم) در روز بی خطر است.
· کودکان: ویتامین D در کودکان در مقادیر توصیه شده بی خطر است.

حداکثر مقادیر مجاز توصیه شده به شرح زیر است:
· نوزادان ۰-۶ ماه ۱۰۰۰ واحد (۲۵ میکروگرم)
· نوزادان ۶-۱۲ ماه ۱۵۰۰ واحد (۳۷.۵ میکروگرم)
· کودکان ۱-۳ سال ۲۵۰۰ واحد (۶۲.۵ میکروگرم)
· کودکان ۴-۸ سال ۳۰۰۰ واحد (۷۵ میکروگرم)
· کودکان ۹ سال و بالاتر ۴۰۰۰ واحد (۱۰۰ میکروگرم)

تداخلات دارویی:

· کلسیپوترین
· دیگوکسین
· دیلیتیازم
· وراپامیل
· داروهای ادرارآور (تیازید)

· داروهای متابولیزه شونده توسط کبد
· آتورواستاتین
· آلومینیوم

دوز مصرفی:

· RDA برای افراد ۱-۷۰ ساله، ۶۰۰ واحد (۱۵ میکروگرم) در روز و برای افراد ۷۱ سال به بالا، ۸۰۰ واحد (۲۰ میکروگرم) در روز است.
· در دوران بارداری و شیردهی، RDA معادل ۶۰۰ واحد (۱۵ میکروگرم) در روز است.

ویتامین D همچنین پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب در پوست ساخته می‌ شود. سپری کردن ۱۵-۳۰ دقیقه در روز زیر نور آفتاب برای حفظ سطح طبیعی ویتامین D در بیشتر افراد کافی است.

ویتامین K

ویتامین K گروهی از ویتامین‌ ها است که در برخی سبزیجات سبز یافت می‌ شود و بدن برای انعقاد خون، ساخت استخوان و سایر فرآیند های مهم به آن نیاز دارد. این ویتامین در سبزیجات برگ‌دار سبز، بروکلی و کلم بروکسل یافت می شود.

همچنین از ویتامین K برای مشکلات انعقاد خون یا خنثی کردن اثرات رقیق‌کنندگی خون وارفارین، پوکی استخوان، بهبود عملکرد ورزشی، سرطان پستان، دیابت و بسیاری شرایط دیگر استفاده می شود.

عوارض جانبی

هر دو فرم ویتامین K (ویتامین K1 و K2) در صورت مصرف مناسب، بی‌ خطر هستند. ویتامین K1 با دوز ۱۰ میلیگرم روزانه و ویتامین K2 با دوز ۴۵ میلیگرم روزانه به مدت تا ۲ سال به صورت ایمن قابل استفاده است. برخی افراد ممکن است دچار ناراحتی معده یا اسهال شوند.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

· بارداری و شیردهی: ویتامین K در صورت مصرف به مقدار توصیه شده ۹۰ میکروگرم روزانه برای افراد بالای ۱۹ سال، ایمن است. بدون مشورت با پزشک متخصص، از مقادیر بیشتر استفاده نکنید.
· کودکان: ویتامین K1 در صورت مصرف مناسب ایمن است.
· کاهش ترشح صفرا: افراد با ترشح کاهش یافته صفرا ممکن است مکمل‌ های ویتامین K را به خوبی جذب نکنند. افراد مبتلا به این بیماری ممکن است نیاز به مصرف نمک‌ های صفراوی همراه با ویتامین K برای بهبود جذب داشته باشند.

تداخلات

· وارفارین (کومادین): بدن از ویتامین K برای کمک به انعقاد خون استفاده میکند. وارفارین برای کند کردن انعقاد خون استفاده می شود. ویتامین K ممکن است اثرات وارفارین را کاهش دهد.

دوزبندی

توصیه می شود مردان بالای ۱۹ سال ۱۲۰ میکروگرم در روز و زنان بالای ۱۹ سال ۹۰ میکروگرم در روز مصرف کنند. در دوران بارداری و شیردهی، باید ۹۰ میکروگرم در روز مصرف شود. مقادیر توصیه شده برای کودکان به سن آن‌ ها بستگی دارد.