آنادرم چیست؟

مکمل آنادرم، فراورده ی تخصصی پوست و مو می باشد که حاوی  آنتی اکسیدان های قوی می باشد و به جوانسازی، حفظ رطوبت پوست و پیشگیری و درمان چین و چروک کمک می کند.

عصاره ماهی (Fish extract)

عصاره ماهی از قسمت های مختلف ماهی استخراج می گردد و سرشار از کلاژن نوع یک است که قراوان ترین کلاژن موجود در پوست محسوب می شود و یکی از مهمترین پروتئین های ساختاری در بدن می باشد و در ساختار پوست، استخوان ها، دندان ها و بافت های همبند وجود دارد و منجر به افزایش استحکام و الاستیسیته می شود. کلاژن ماهی به دلیل فراهمی زیستی بالا و اثربخشی آن در سلامت پوست و کاهش چین و چروک محبوبیت زیادی دارد. با افزایش سن و مواجهه با بسیاری عوامل محیطی و رادیکال های آزاد، توانایی بدن در تولید کلاژن کاهش می یابد که باعث بروز علائم پیری پوست مانند افتادگی پوست و ایجاد چین و چروک می شود که با مصرف مکمل های حاوی کلاژن می توان تا حد زیادی از پیری پوست ممانعت کرد.

لیکوپن (Lycopene)

لیکوپن یک آنتی‌ اکسیدان از خانواده کاروتنوئید ها است. آنتی‌ اکسیدان‌ ها از بدن در برابر آسیب‌ های ناشی از ترکیباتی به نام رادیکال‌ های آزاد محافظت می‌ کنند. زمانی که سطح رادیکال‌ های آزاد از سطح آنتی‌ اکسیدان‌ ها پیشی بگیرند، می‌ توانند منجر به ایجاد استرس اکسیداتیو در بدن شوند. این استرس با بروز برخی بیماری‌ های مزمن مانند سرطان، دیابت، بیماری‌ های قلبی، آلزایمر و پیری ئوست مرتبط است .

پژوهش‌ ها نشان می‌ دهند که خاصیت آنتی‌ اکسیدانی لیکوپن می‌ تواند به متعادل نگه داشتن سطح رادیکال‌ های آزاد کمک کرده و از بدن در برابر آسیب ناشی از آن ها کمک کند.

محافظت در برابر آفتاب سوختگی

به نظر می‌ رسد لیکوپن همچنین می‌ تواند مقداری محافظت در برابر اثرات مخرب نور خورشید و پیشگیری از چین و چروک ایجاد نماید.
در یک مطالعه کوچک ۱۲ هفته‌ای، شرکت‌ کنندگان قبل و پس از مصرف ۱۶ میلی‌گرم لیکوپن یا یک دارونما (پلاسیبو)، در معرض پرتو های فرابنفش (UV) قرار گرفتند. گروهی که لیکوپن مصرف کرده بودند، واکنش پوستی کمتری نسبت به پرتو های فرابنفش نشان دادند.

در مطالعه ۱۲ هفته‌ ای دیگری، مصرف روزانه ۸ تا ۱۶ میلی‌ گرم لیکوپن، چه از منابع غذایی و چه از مکمل‌ ها، توانست شدت قرمزی پوست پس از قرارگیری در معرض پرتو های فرابنفش را ۴۰ تا ۵۰ درصد کاهش دهد.
در این مطالعه، مکمل‌ های حاوی ترکیبی از لیکوپن و سایر کاروتنوئید ها، در مقابله با آسیب پرتو های فرابنفش مؤثرتر از مکمل‌ های حاوی لیکوپن به تنهایی بودند.

با این حال، باید توجه داشت که محافظت لیکوپن در برابر آسیب پرتو های فرابنفش محدود است و به عنوان جایگزین مناسبی برای استفاده از کرم‌ های ضد آفتاب در نظرگرفته نمی‌شود.

منابع غذایی حاوی لیکوپن

گوجه‌فرنگی بزرگ‌ ترین منبع غذایی است و هرچه گوجه‌ فرنگی قرمزتر باشد، لیکوپن بیشتری دارد. اما این ماده مغذی را می‌ توان در طیف وسیعی از سایر مواد غذایی نیز یافت.

مکمل های لیکوپن

اگرچه لیکوپن در بسیاری از مواد غذایی موجود است، اما می‌ توان آن را به شکل مکمل نیز مصرف کرد. با این حال، هنگام مصرف به صورت مکمل، لیکوپن ممکن است با برخی دارو های خاص، از جمله رقیق‌ کننده‌ های خون (مانند وارفارین) و دارو های کاهنده فشار خون تداخل ایجاد کند.

عوارض جانبی

در چند مورد نادر، مصرف مقادیر بسیار بالای غذا های غنی از لیکوپن منجر به تغییر رنگ پوستی شده است که به آن لیکوپندرمی (lycopenedermia) گفته می‌ شود. با این حال، دستیابی به چنین سطوح بالایی معمولاً تنها از طریق رژیم غذایی دشوار است.تغییر رنگ پوست پس از پیروی از یک رژیم غذایی فاقد لیکوپن برای چند هفته قابل بازگشت است .

هشدار

مکمل‌ های لیکوپن ممکن است برای زنان باردار و افرادی که دارو های رقیق کننده ی خون و ضدانعقاد را مصرف می‌ کنند، مناسب نباشد. بنابراین قبل از مصرف لیکوپن حتما با پزشک و یا داروساز مشورت کنید.

عصاره دانه انگور (Grape seed extract)

عصاره دانه انگور به طور سنتی برای مشکلات گردش خون (نارسایی وریدی، ادم) و برخی مشکلات چشمی (خستگی چشم) استفاده می شود. همچنین به عنوان منبعی از آنتی‌ اکسیدان‌ ها و اسید های چرب ضروری برای محافظت در برابر بیماری‌ های قلبی و سلامت پوست مصرف می‌ شود.

عوارض جانبی

امکان بروز سردرد، درد شکم، گلو درد، حالت تهوع و اسهال وجود دارد. اگر هر یک از این عوارض ادامه یافت یا بدتر شد، فوراً به پزشک یا داروساز اطلاع دهید.

واکنش آلرژیک بسیار جدی به این ترکیب نادر است. با این حال، در صورت مشاهده هرگونه علامت واکنش آلرژیک جدی از جمله: راش، خارش/تورم (به خصوص در صورت/زبان/گلو)، سرگیجه شدید و مشکل در تنفس، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید.

سویا (Soy – Glycine max)

سویا حاوی ترکیباتی به نام ایزوفلاون‌ ها است که در بدن به فیتواستروژن‌ها تبدیل می‌شوند. ساختار شیمیایی فیتواستروژن‌ ها شبیه هورمون استروژن است. در برخی موارد، این ترکیبات می‌توانند اثرات استروژن را تقلید کنند و در موارد دیگر، ممکن است اثرات آن را مهار نمایند.

سویا با خاصیت آنتی اکسیدانی و شبه استروژنی به بهبود کلسترول بالا، فشار خون بالا، بیماری‌های قلبی، دیابت، علائم یائسگی و سندرم پیش از قاعدگی (PMS) و افزایش کلاژن سازی و در نتیجه بهبود چین و چروک پوست کمک می کند.

عوارض جانبی

عوارض خفیف شامل یبوست، نفخ، تهوع و در برخی افراد واکنش‌ های آلرژیک مانند خارش، بثورات پوستی و مشکلات تنفسی است.

هشدارها و احتیاطات ویژه

بارداری:

مصرف غذایی سویا بی‌ خطر است، اما مصرف دوزهای دارویی آن ممکن است برای رشد جنین مضر باشد.

شیردهی:

اطلاعات کافی درباره ایمنی دوزهای دارویی سویا در این دوران وجود ندارد.

کودکان:

استفاده از شیرخشک سویا در نوزادان و کودکان معمولاً بی‌خطر است. اما مصرف بیش‌ازحد سویا در کودکان توصیه نمی‌شود.

سرطان پستان:

به‌دلیل نامشخص بودن اثرات سویا، افراد مبتلا یا دارای سابقه خانوادگی سرطان پستان بهتر است از مصرف مکمل‌ های سویا خودداری کنند.

کم‌کاری تیروئید، نارسایی کلیه، سنگ کلیه، آلرژی به بادام‌زمینی، سرطان مثانه:

در این شرایط، مصرف زیاد سویا می‌تواند خطرناک باشد و باید با احتیاط یا اجتناب مصرف شود.

تداخلات دارویی

سویا ممکن است با داروهای زیر تداخل داشته باشد:
• داروهای ضدافسردگی MAOI
• استروژن‌ها
• تاموکسیفن
• وارفارین
• داروهای دیابت
• داروهای فشار خون
• لووتیروکسین
• کافئین
• داروهای مدر
• آنتی‌بیوتیک‌ها (تداخل خفیف)

مقدار مصرف

• پروتئین سویا: معمولاً ۴۰ گرم در روز تا ۵ ماه
• ایزوفلاون سویا: تا ۱۲۰ میلی‌گرم در روز، حداکثر ۶ ماه

ویتامین ث ( Vitamin C)

ویتامین سی یک ویتامین ضروری  است که باید از طریق رژیم غذایی تامین شود. منابع آن شامل میوه‌ ها و سبزیجات تازه و مرکبات است.

بدن برای رشد و عملکرد صحیح به ویتامین سی نیاز دارد. این ویتامین نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی بدن ایفا می‌کند. معمولا از ویتامین سی برای پیشگیری و درمان سرما خوردگی معمولی و جوان سازی و شفافیت پوست استفاده میشود.

عوارض جانبی

ویتامین سی برای بیشتر افراد بی‌ خطر است. در برخی افراد، ممکن است باعث عوارضی مانند گرفتگی معده، حالت تهوع، سوزش سر دل و سردرد شود. احتمال بروز این عوارض در دوز های بالاتر افزایش مییابد. مصرف بیش از ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز احتمالا ناامن است و ممکن است باعث سنگ کلیه و اسهال شدید شود.

هشدار ها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ویتامین سی به صورت خوراکی در دوران بارداری در مقادیر حداکثر ۲۰۰۰ میلی‌ گرم در روز برای افراد ۱۹ سال به بالا و ۱۸۰۰ میلی‌گرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ سال، بی خطر است.

· مصرف الکل:

افرادی که به طور منظم الکل مصرف میکنند، به ویژه افرادی که بیماری‌ های دیگری دارند، اغلب دچار کمبود ویتامین سی هستند.

· سرطان:

سلول‌ های سرطانی غلظت بالایی از ویتامین سی را جمع میکنند. بنابراین از مصرف ویتامین ث باید خودداری شود.

· بیماری مزمن کلیوی:

بیماری مزمن کلیه ممکن است خطر کمبود ویتامین سی را افزایش دهد. مکمل‌ های ویتامین سی همچنین ممکن است میزان اگزالات در ادرار برخی افراد را افزایش دهند. مقدار زیاد اگزالات در ادرار میتواند خطر نارسایی کلیه را در افراد مبتلا به بیماری کلیوی افزایش دهد.

· کمبود آنزیم G6PD:

مقادیر زیاد ویتامین سی میتواند باعث تخریب گلبول‌ های قرمز خون در افراد مبتلا به فاویسم شود. بنابراین از مصرف مقادیر بیش از حد ویتامین سی خودداری کنید.

· مصرف سیگار و تنباکو:

سیگار کشیدن و جویدن تنباکو سطح ویتامین سی را کاهش میدهد. بنابراین این افراد باید ویتامین سی بیشتری در رژیم غذایی خود مصرف کنند.

تداخلات دارویی

· استروژن‌ ها
· فلوفنازین
· داروهای شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· نیاسین
· وارفارین
· لووتیروکسین

· سالسیلات
· استامینوفن
· آلومینیوم
· آسپرین
· ایندیناویر

دوز مصرفی

· برای مردان ۱۹ سال به بالا: ۹۰ میلیگرم در روز
· برای زنان ۱۹ سال به بالا: ۷۵ میلی‌گرم در روز
· دوران بارداری: برای افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۸۵ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۸۰ میلیگرم در روز
· دوران شیردهی: افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۱۲۰ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۱۱۵ میلیگرم در روز

زینک (Zinc)

روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت می‌شود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمیکند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و سلامت پوست و مو مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثرات ضد ویروس داشته باشد. معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده میکنند. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بی‌اشتهایی، سوختگی‌ ها و بسیاری اهداف دیگر به کار میرود.

عوارض جانبی:

هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلی‌گرم در روز بی خطر است. مصرف دوز های بیشتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.

هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب‌ دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه:

بارداری:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.

شیردهی:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.

اختلال مصرف الکل:

مصرف طولانی‌ مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.

جراحی کاهش وزن: 

این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.

کمبود مس:

مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.

بیماری کلیوی:

مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل‌ های روی داشته باشند.

گیاهخواری:

رژیم‌های گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.

تداخلات دارویی:

1- آنتی‌بیوتیک‌ های کینولون با روی:

مصرف همزمان روی با آنتی‌ بیوتیک‌ های کینولون ممکن است اثرات این آنتی‌ بیوتیک‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی‌ بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل‌ های روی مصرف کنید.

2- آنتی‌بیوتیک‌ های تتراسایکلین با روی:

مصرف روی به همراه تتراسایکلین‌ ها ممکن است اثرات تتراسایکلین‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین‌ ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل‌ های روی مصرف کنید.

3- سیس‌ پلاتین

4- سفالکسین

5- دارو های AIDS (مهارکننده‌های اینتگراز)

6- آمی‌لوراید

دوز مصرفی:

روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت می‌شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌شود.

RDA  به شرح زیر است:

زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم

زنان بالای ۱۹ سال: ۸ میلیگرم

مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم

بارداری: افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم

شیردهی: افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم

در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.