هیرویت هلث اید Hair Vit Health Aid

هیر ویت هلث اید چیست؟

مکمل هیرویت حاوی ریزمغذی های مورد نیاز جهت کاهش ریزش و افزایش رشد و ضخامت تار های مو می باشد. همچنین به پیشگیری از سفید شدن موها کمک می کند.

ویتامین B کمپلکس

ویتامین B کمپلکس محلول در آب است و معمولاً برای پیشگیری یا درمان سطح پایین ویتامین‌ های گروه B در بدن استفاده میشود. این ویتامین‌ ها به بدن در تولید انرژی و رشد و عملکرد سلول‌ ها کمک میکنند.

عوارض جانبی

B کمپلکس معمولاً به خوبی تحمل میشود. در صورت مشاهده علائم زیر، مصرف را آن قطع کنید.

· مشکلات تنفسی یا خس خس سینه
· تپش قلب
· تب یا احساس ناخوشی عمومی
· تورم غدد لنفاوی
· تورم صورت، لب‌ ها، دهان، زبان یا گلو
· مشکل در بلع
· خارش یا بثورات پوستی
· کهیر
· حالت تهوع یا استفراغ
· سرگیجه، احساس سبکی سر
· کرامپ معده
· درد مفاصل

هشدار ها و موارد احتیاط

در صورت شرایط زیر قبل از مصرف به پزشک خود اطلاع دهید

· بیماری سلیاک
· مصرف الکل
· رژیم غذایی گیاهخواری
· رژیم غذایی فاقد لبنیات
· جراحی کاهش وزن
· مشکلات کلیوی یا کبدی
· بیماری التهابی روده

آهن

آهن یک ماده معدنی است که بیشتر آن در گلبول‌ های قرمز و سلول‌ های عضلانی یافت می‌ شود. منابع غذایی آن شامل گوشت، ماهی، لوبیا، اسفناج و غلات می باشد.

آهن به گلبول‌ های قرمز کمک می‌کند تا اکسیژن را از ریه‌ ها به سلول‌ های سراسر بدن برسانند. این ماده همچنین در بسیاری از عملکرد های مهم بدن نقش دارد.

از آهن برای پیشگیری و درمان انواع مختلف کم‌ خونی ناشی از سطوح پایین آهن استفاده می‌ شود. همچنین به بهبود بیش فعالی (ADHD)، رشد کودک، خستگی و بسیاری شرایط دیگر نیز استفاده می‌شود.

عوارض جانبی

آهن در دوزهای کمتر از «حد بالای مجاز مصرف» (UL) که ۴۵ میلی‌گرم آهن المنتال در روز است، برای اکثر افراد بی‌ خطر محسوب می‌ شود. این ماده می‌تواند عوارضی مانند ناراحتی معده، حالت تهوع و استفراغ ایجاد کند. به نظر می‌ رسد مصرف مکمل‌ های آهن همراه با غذا، عوارض جانبی را کاهش می‌ دهد، اما غذا همچنین می‌تواند از جذب آهن در بدن بکاهد.

احتیاط‌ ها و هشدارهای ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف آهن در دوزهای کمتر از حد مجاز (۴۵ میلی‌گرم آهن المنتال در روز) در دوران بارداری و شیردهی بی‌ خطر است. اما مصرف دوز های بالا به صورت خوراکی ایمن نیست. اگر کمبود آهن ندارید، روزانه بیش از ۴۵ میلی‌گرم مصرف نکنید. دوز های بالاتر می‌ تواند باعث عوارض معده مانند تهوع و استفراغ شود و حتی ممکن است خطر زایمان زودرس را افزایش دهد.

· کودکان:

مصرف آهن در دوز های کمتر از حد مجاز (۴۰ میلی‌ گرم آهن المنتال در روز) برای کودکان بی‌ خطر است. اما دوز های بالا برای کودکان خطرناک است. آهن شایع‌ ترین علت مرگ‌و میر ناشی از مسمومیت در کودکان محسوب می‌ شود.

· دیابت:

مصرف بالا ی آهن در رژیم غذایی ممکن است خطر بیماری قلبی را در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ افزایش دهد. در صورت ابتلا به دیابت، میزان مصرف آهن خود را با پزشک خود در میان بگذارید.

· همودیالیز:

آهن موجود در مکمل‌ ها ممکن است در افراد تحت همودیالیز به خوبی جذب نشود.

· تِلانژیکتازی هموراژیک ارثی (HHT):

مصرف آهن ممکن است خطر خونریزی بینی را در بیماران مبتلا به HHT افزایش دهد.

· نوزادان نارس:

دادن آهن به نوزادان نارس با سطوح پایین ویتامین E در خون می‌ تواند باعث مشکلات جدی شود. سطوح پایین ویتامین E باید قبل از دادن آهن درمان شود. بنابراین قبل از دادن آهن به یک نوزاد نارس با پزشک مشورت کنید.

· تمرینات بدنی:

آهن ممکن است در دختران جوانی که در تمرینات بدنی شرکت می‌کنند، به خوبی جذب نشود.

· آسیب مغزی تروماتیک (ضربه ناگهانی به سر):

آهن ممکن است تورم مغز را در افرادی که به تازگی دچار آسیب مغزی شده‌اند، تشدید کند.

تداخلات دارویی

· آنتی‌بیوتیک‌ های کینولون
· آنتی‌بیوتیک‌های تتراسایکلین
· بیس‌فسفونات ها
· کلرامفنیکل
· لوودوپا
· لووتیروکسین
· متیل‌دوپا
· مایکوفنولات
· پنیسیلامین
· داروهای HIV/AIDS (مهارکننده‌های اینتگراز)
· بیکتگراویر/امتریسیتابین/تنوفوویر
· دنوسوماب پرولیا

دوز مصرفی

آهن در بسیاری از غذا ها از جمله گوشت گاو، جگر، گوشت بره، گوشت خوک، ژامبون، مرغ، ماهی، اسفناج و لوبیا یافت می‌ شود. مقدار مجاز توصیه شده روزانه (RDA) به شرح زیر است:

مردان ۱۹ سال و بالاتر و زنان ۵۱ سال و بالاتر: ۸ میلی‌گرم

زنان ۱۹-۵۰ سال: ۱۸ میلی‌ گرم

دوران بارداری: ۲۷ میلی‌ گرم
دوران شیردهی: برای افراد ۱۴-۱۸ سال، ۱۰ میلی‌گرم و برای افراد ۱۹-۵۰ سال، ۹ میلی‌گرم

در کودکان، مقدار توصیه شده بر اساس سن متفاوت است. روزانه بیش از ۴۵ میلی‌گرم آهن مصرف نکنید، مگر تحت نظارت پزشک. برای تعیین نوع محصول و دوز مناسب برای شرایط خاص خود، با پزشک مشورت کنید.

زینک

روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت می‌شود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمیکند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و ریزش مو مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثراتی ضد ویروس داشته باشد. مردم معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده میکنند. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بی‌ اشتهایی، سوختگی‌ ها و بسیاری اهداف دیگر به کار میرود.

عوارض جانبی:

هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلی‌گرم در روز بی خطر است. مصرف دوز های بیشتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.

هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب‌ دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه:

بارداری:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.

شیردهی:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.

اختلال مصرف الکل:

مصرف طولانی‌ مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.

جراحی کاهش وزن: 

این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.

کمبود مس:

مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.

بیماری کلیوی:

مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل‌ های روی داشته باشند.

گیاهخواری:

رژیم‌های گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.

تداخلات دارویی:

1- آنتی‌بیوتیک‌ های کینولون با روی:

مصرف همزمان روی با آنتی‌ بیوتیک‌ های کینولون ممکن است اثرات این آنتی‌ بیوتیک‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی‌ بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل‌ های روی مصرف کنید.

2- آنتی‌بیوتیک‌ های تتراسایکلین با روی:

مصرف روی به همراه تتراسایکلین‌ ها ممکن است اثرات تتراسایکلین‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین‌ ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل‌ های روی مصرف کنید.

3- سیس‌ پلاتین

4- سفالکسین

5- دارو های AIDS (مهارکننده‌های اینتگراز)

6- آمی‌لوراید

دوز مصرفی:

روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت می‌شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌شود.

RDA  به شرح زیر است:

زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم

زنان بالای ۱۹ سال: ۸ میلیگرم

مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم

بارداری: افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم

شیردهی: افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم

در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.

اینوزیتول

اینوزیتول نوعی قند است که هم در بدن ساخته میشود و هم در مواد غذایی مانند غلات، ذرت، گوشت، مرکبات و حبوبات یافت می‌شود.

کاربرد های اینوزیتول

از اینوزیتول برای سندرم متابولیک، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) و کاهش خطر زایمان زودرس استفاده می‌شود. همچنین با تنظیم هورمون ها به خصوص در افراد مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک به کاهش ریزش مو کمک می کند.

دوز و نحوه مصرف

در قالب مکمل دارویی، بزرگسالان معمولاً اینوزیتول را با دوز ۱ تا ۴ گرم به صورت خوراکی در روز مصرف می‌کنند. این مکمل غالباً به همراه ۲۰۰ تا ۴۰۰ میکروگرم اسید فولیک در روز استفاده می‌ شود. برای تعیین دوز مناسب برای شرایط خاص خود، با پزشک مشورت نمایید.

عوارض جانبی

اینوزیتول برای اکثر بزرگسالان در صورت مصرف تا ۱۰ هفته احتمالاً بی‌خطر است. این مکمل ممکن است در برخی افراد باعث بروز عوارضی مانند اسهال، نفخ و حالت تهوع شود.

موارد احتیاط و هشدارهای ویژه

دوران بارداری:

مصرف کوتاه‌مدت اینوزیتول در دوران بارداری احتمالاً بی‌خطر است. دوزهای حداکثر ۴۰۰۰ میلی‌گرم میو-اینوزیتول در روز با ایمنی قابل قبول در این دوره مورد استفاده قرار گرفته است.

دوران شیردهی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای تعیین ایمنی مصرف اینوزیتول در دوران شیردهی وجود ندارد. به منظور رعایت احتیاط، بهتر است از مصرف آن در این دوره خودداری شود.

تداخلات دارویی

تداخل متوسط:

داروهای دیابت (داروهای کاهنده قند خون):
اینوزیتول ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. مصرف همزمان آن با داروهای دیابت می‌تواند منجر به کاهش بیش از حد قند خون شود. در صورت مصرف همزمان، قند خون خود را به دقت پایش کنید.

کولین

کولین یک ماده مغذی شبیه به ویتامین‌ های گروه B است. این ماده می‌ تواند در کبد ساخته شود و همچنین در غذا هایی مانند گوشت، ماهی، آجیل، حبوبات، سبزیجات و تخم‌ مرغ یافت می‌شود.

کولین در بسیاری از واکنش‌ های شیمیایی بدن استفاده می‌شود. این ماده برای سیستم عصبی و عملکرد طبیعی مغز اهمیت بالایی دارد و به تغذیه ی فولیکول های مو کمک می کند. همچنین منجر به کاهش تورم و التهاب می شود.

عوارض جانبی

کولین در دوز های کمتر از ۳.۵ گرم در روز برای اکثر افراد بی‌ خطر است. مصرف دوزهای بالا ایمن نیست و عوارضی مانند تعریق، بوی ماهی در بدن، اسهال و استفراغ ایجاد می کند.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف کولین در دوز های حداکثر ۳ گرم روزانه برای افراد تا ۱۸ سال و ۳.۵ گرم روزانه برای افراد ۱۹ سال به بالا، بی‌ خطر است. اطلاعات کافی درباره ایمنی مصرف دوز های بالاتر در این دوران وجود ندارد و بهتر است به دوزهای توصیه شده پایبند باشید.

· بی‌اختیاری ادرار:

مصرف کولین با دوز ۹ گرم در روز یا بیشتر ممکن است این وضعیت را تشدید کند.

تداخلات دارویی

· آتروپین (Atropine): مصرف همزمان کولین با آتروپین ممکن است اثرات آتروپین را کاهش دهد.

دوز مصرفی

کولین یک ماده مغذی ضروری است که در غذا هایی مانند گوشت، ماهی، آجیل، حبوبات، سبزیجات و تخم‌ مرغ یافت می‌ شود.

· مقدار توصیه شده روزانه: ۴۲۵ میلی‌ گرم در روز برای زنان و ۵۵۰ میلی‌ گرم برای مردان بالغ توصیه می‌ شود. این مقدار در دوران بارداری ۴۵۰ میلی‌ گرم و در دوران شیردهی ۵۵۰ میلی‌ گرم است. مقادیر توصیه شده برای کودکان بر اساس سن متفاوت است.

در قالب مکمل، برای بزرگسالان معمولاً دوز ۱ تا ۳ گرم به صورت خوراکی و روزانه به مدت حداکثر ۴ ماه قابل استفاده است.

پارا امینو بنزوئیک اسید ( PABA )

پارا آمینوبنزوئیک (PABA) یک ترکیب شیمیایی است که به دلیل کاربرد های بالقوه درمانی، به‌ویژه در درمان بیماری‌ های پوستی و بافت همبند، مورد توجه قرار گرفته است. کاربرد های بالقوه PABA شامل ناباروری مردان، اسکلرودرمی، ویتیلیگو (برص)، سلامت موها و مشکلات پوستی مانند پمفیگوس است.

عوارض جانبی

مصرف PABA تا دوز ۴۰۰ میلی‌گرم در روز ایمن در نظر گرفته می‌ شود. عوارض جانبی احتمالی در این دوز جزئی است و شامل بثورات پوستی و کاهش اشتها می‌باشد. دوزهای بالاتر خطرناک‌ است و ممکن است باعث سمیت کبدی شود.همچنین مطالعات نشان می دهند مصرف ۸ گرم در روز PABA می‌تواند باعث ایجاد ویتیلیگو شود.

تداخلات دارویی

PABA می‌ تواند با برخی دارو ها، به‌ویژه آنتی‌ بیوتیک‌ های سولفا، تداخل منفی ایجاد کند و مصرف آن برای افرادی که تحت درمان‌ هستند نیاز به احتیاط دارد.

دوز های درمانی

دوز درمانی معمولا ، ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلی‌ گرم در روز است.

هشدار

ایمنی استفاده از پابا برای کودکان خردسال، زنان باردار یا شیرده و افراد مبتلا به بیماری جدی کبد یا کلیه تعیین نشده است بنابراین جانب احتیاط را رعایت کرده و از مصرف آن خودداری کنید.

مخمر( Saccharomyces med)

مخمر حاوی مقادیر قابل توجهی از ویتامین های گروه ب و همچنین اسید های آمینه می باشد که به بهبود ریزش مو، افزایش درخشندگی و ضخامت تار های مو کمک می کند.

لسیتین

لسیتین مخلوطی از چربی‌هاست که برای سلول‌ های بدن انسان ضروری است. این ماده در بسیاری از مواد غذایی از جمله سویا و زرده تخم‌ مرغ یافت می‌ شود.

در رژیم غذایی، لسیتین منبع اصلی کولین است؛ یک ماده مغذی شبیه به ویتامین‌ های گروه B. لسیتین در بدن به استیل‌کولین تبدیل می‌شود که یک انتقال‌ دهنده عصبی برای ارسال پیام‌ های عصبی است و در حفظ ساختار مو نقش دارد.

عوارض جانبی

مصرف مکمل های لسیتین تا ۳۰ گرم روزانه برای حداکثر ۶ هفته بی‌ خطر است، اما ممکن است عوارضی مانند اسهال، تهوع، درد معده یا احساس پری ایجاد کند.

احتیاط‌ های ویژه و هشدارها

· بارداری و شیردهی:

اطلاعات کافی برای اطمینان از بی‌ خطری مصرف مقادیر دارویی لسیتین در این دوران وجود ندارد. بهتر است به میزان موجود در مواد غذایی بسنده کنید.

· حساسیت به تخم‌ مرغ یا سویا:

لسیتین ممکن است در افراد دارای آلرژی به تخم‌مرغ یا سویا واکنش‌ های آلرژیک ایجاد کند.

تداخل‌ ها

در حال حاضر اطلاعاتی درباره تداخلات دارویی لسیتین در دسترس نیست.

دوز مصرفی

لسیتین معمولاً توسط بزرگسالان به میزان ۲۰ تا ۳۰ گرم به صورت روزانه و خوراکی قابل استفاده است. برای تعیین دوز مناسب برای شرایط خاص، با پزشک  مشورت کنید.

ال-سیستئین

ال-سیستئین نوعی اسید آمینه است. اسید های آمینه واحد های سازنده پروتئین‌ ها هستند و بدن آن را از اسید آمینه‌ ای دیگر به نام متیونین می‌ سازد.

این اسید آمینه به‌ طور طبیعی در مواد غذایی یافت می‌ شود، اما از آنجا که در بدن تولید می‌شود، دریافت آن از طریق رژیم غذایی ضروری نیست. ال-سیستئین اثرات آنتی‌ اکسیدانی دارد و در ساخت آنتی‌ اکسیدان‌ هایی مانند گلوتاتیون نقش دارد و به حفظ ساختار مو کمک می کند.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

· بارداری و شیردهی:

ال-سیستئین معمولاً از طریق غذا دریافت می‌ شود. اما اطلاعات کافی درباره ایمنی مصرف مقادیر دارویی آن در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جهت احتیاط، از مصرف آن به عنوان مکمل خودداری کنید.

· جراحی:

ال-سیستئین ممکن است با کنترل قند خون در حین جراحی تداخل داشته باشد. مصرف آن را حداقل دو هفته قبل از عمل جراحی برنامه‌ ریزی شده متوقف کنید.

تداخل‌ ها

دارو ذهای ضد دیابت:

ال-سیستئین ممکن است سطح قند خون را کاهش دهد. مصرف همزمان آن با دارو های دیابت می‌ تواند باعث افت بیش از حد قند خون شود. در این صورت، سطح قند خون خود را به دقت پایش (کنترل) کنید.

متیونین (Methionine)

متیونین یک اسید آمینه ضروری است که در گوشت، ماهی و محصولات لبنی یافت می‌شود. اسیدهای آمینه بلوک‌های سازنده‌ای هستند که برای ساخت پروتئین‌ ها استفاده می‌ شوند.

متیونین نمی‌تواند توسط بدن ساخته شود، بنابراین باید از طریق رژیم غذایی مصرف شود. این اسید آمینه نقش مهمی در بسیاری از عملکردهای بدن ایفا می‌کند. همچنین به عنوان یک آنتی‌ اکسیدان عمل کرده و به محافظت از بافت‌ های آسیب‌ دیده کمک می کند.

از متیونین برای اختلالات کبدی، عفونت‌ های ویروسی، سرطان پستان و تقویت مو نیز استفاده میشود.

دوز مصرفی

توصیه می‌شود بزرگسالان روزانه ۱۹ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن از طریق رژیم غذایی مصرف کنند. مقادیر توصیه شده برای کودکان بر اساس سن متفاوت است. بنابراین قبل از مصرف با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض جانبی

هنگام مصرف خوراکی: متیونین معمولاً از طریق غذا مصرف می‌شود. مصرف آن به عنوان دارو تحت نظارت پزشک، احتمالاً بی‌خطر است. اما مصرف متیونین به صورت خوددرمانی احتمالاً ناامن است. مقادیر بیش از حد متیونین می‌تواند باعث آسیب مغزی و مرگ شود. متیونین می‌تواند سطح هوموسیستئین خون را افزایش دهد؛ ماده‌ای شیمیایی که ممکن است باعث بیماری قلبی شود و همچنین می‌تواند رشد برخی تومورها را تقویت کند.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه

متیونین معمولاً از طریق مواد غذایی مصرف می‌شود. مصرف آن به عنوان دارو تحت نظارت پزشک بی‌ خطر است. اما مصرف خودسرانه متیونین به عنوان دارو ایمن نیست. مقادیر بیش از حد متیونین می‌ تواند باعث آسیب مغزی و مرگ شود. متیونین می‌تواند سطح خونی هوموسیستئین (یک ماده شیمیایی که ممکن است باعث بیماری قلبی شود) را افزایش داده و همچنین ممکن است رشد برخی تومورها را تقویت کند.

بارداری و شیردهی:

متیونین معمولاً از طریق مواد غذایی مصرف می‌شود. اطلاعات قابل اعتماد کافی برای تعیین بی‌خطری مصرف مقادیر بیشتر متیونین به عنوان دارو در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کنید و تنها به مقادیر موجود در مواد غذایی بسنده کنید.