درمکس اگزوتین چیست؟

مکمل درمکس اگزوتین حاوی ترکیبات گیاهی، کلاژن و هیالورونیک اسید می باشد و به آبرسانی، بهبود اگزما و پیشگیری از چین و چروک های پوستی کمک می کند.

زینک:

روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت می‌شود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمیکند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و موارد بسیار دیگر مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثراتی ضد ویروس داشته باشد. مردم معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده میکنند. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بی‌ اشتهایی، سوختگی‌ ها و بسیاری اهداف دیگر به کار میرود.

عوارض جانبی:

هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلی‌گرم در روز بی خطر است. مصرف دوز های بیشتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.

هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب‌ دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه:

بارداری:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.

شیردهی:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.

اختلال مصرف الکل:

مصرف طولانی‌ مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.

جراحی کاهش وزن: 

این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.

کمبود مس:

مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.

بیماری کلیوی:

مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل‌ های روی داشته باشند.

گیاهخواری:

رژیم‌های گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.

تداخلات دارویی:

1- آنتی‌بیوتیک‌ های کینولون با روی:

مصرف همزمان روی با آنتی‌ بیوتیک‌ های کینولون ممکن است اثرات این آنتی‌ بیوتیک‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی‌ بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل‌ های روی مصرف کنید.

2- آنتی‌بیوتیک‌ های تتراسایکلین با روی:

مصرف روی به همراه تتراسایکلین‌ ها ممکن است اثرات تتراسایکلین‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین‌ ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل‌ های روی مصرف کنید.

3- سیس‌ پلاتین

4- سفالکسین

5- دارو های AIDS (مهارکننده‌های اینتگراز)

6- آمی‌لوراید

دوز مصرفی:

روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت می‌شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌شود.

RDA  به شرح زیر است:

زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم

زنان بالای ۱۹ سال: ۸ میلیگرم

مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم

بارداری: افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم

شیردهی: افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم

در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.

سلنیوم

سلنیوم یک ماده معدنی کمیاب ضروری است که در خاک، آب و برخی مواد غذایی یافت می‌ شود. این ماده نقش مهمی در بسیاری از فرآیند های بدن ایفا می‌ کند و گوشت خرچنگ، ماهی، مرغ و گندم معمولاً منابع غذایی خوبی از سلنیوم هستند.

سلنیوم اثرات آنتی‌ اکسیدانی را در بدن افزایش می‌ دهد و از این طریق به سلامت و جوان سازی پوست کمک می کند.

عوارض جانبی

· سلنیوم زمانی که به‌صورت کوتاه‌ مدت و در دوز های کمتر از ۴۰۰ میکرو گرم در روز مصرف شود، بی‌ خطر است.
· اما سلنیوم زمانی که در دوز های بالا یا برای مدت طولانی مصرف شود، ممکن است ایمن نباشد.
· مصرف دوز های بالای ۴۰۰ میکروگرم در روز می‌ تواند خطر ابتلا به مسمومیت با سلنیوم را افزایش دهد.
· مصرف دوز های پایین‌تر برای مدت طولانی می‌ تواند خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد.
· سلنیوم می‌ت واند باعث ناراحتی معده، سردرد و بثورات پوستی شود.
· دوزهای بالا می‌ توانند باعث ریزش مو، خستگی، حالت تهوع، استفراغ و کاهش وزن شوند.
· دوزهای بسیار بالا می‌ توانند منجر به نارسایی اندام و مرگ شوند.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

بارداری و شیردهی:

· سلنیوم زمانی که به‌صورت کوتاه‌ مدت و کمتر از ۴۰۰ میکروگرم در روز استفاده شود، بی‌خطر است.
· سلنیوم زمانی که به صورت خوراکی در دوز های بالای ۴۰۰ میکروگرم در روز مصرف شود، ایمن نیست. این دوز ممکن است باعث مسمومیت شود.

کودکان:

· سلنیوم زمانی که به صورت خوراکی و به میزان مناسب مصرف شود، بی خطر است.
· به نظر می‌ رسد سلنیوم در صورت استفاده کوتاه‌ مدت در دوزهای زیر بی‌ خطر باشد:
· نوزادان تا ۶ ماه: کمتر از ۴۵ میکروگرم روزانه
· نوزادان ۷-۱۲ ماه: کمتر از ۶۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۱-۳ سال: کمتر از ۹۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۴-۸ سال: کمتر از ۱۵۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۹-۱۳ سال: کمتر از ۲۸۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۱۴ سال به بالا: کمتر از ۴۰۰ میکروگرم روزانه

بیماری‌ های خود ایمنی:

سلنیوم ممکن است سیستم ایمنی را تحریک کند. افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی مانند ام اس (MS)، لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، آرتریت روماتوئید (RA) و سایرین باید از مصرف مکمل‌ های سلنیوم خودداری کنند.

همودیالیز:

سطح سلنیوم خون در افراد تحت همودیالیز ممکن است پایین باشد. برخی افراد ممکن است نیاز به مکمل سلنیوم داشته باشند.

کم‌کاری تیروئید (هیپوتیروئیدی):

مصرف سلنیوم می‌تواند کم‌ کاری تیروئید را به ویژه در افراد مبتلا به کمبود ید بدتر کند. در این صورت، باید ید را همراه با سلنیوم مصرف کنید.

سرطان پوست:

در افرادی که سابقه سرطان پوست غیرملانوما داشته‌ اند، استفاده طولانی‌ مدت از مکمل‌ های سلنیوم ممکن است خطر عود سرطان را کمی افزایش دهد. اگر سابقه سرطان پوست دارید، از مصرف طولانی‌ مدت مکمل‌ های سلنیوم خودداری کنید.

عمل جراحی:

سلنیوم ممکن است خطر خونریزی در حین و بعد از عمل را افزایش دهد. مصرف سلنیوم را حداقل ۲ هفته قبل از یک عمل برنامه‌ ریزی شده متوقف کنید.

تداخلات دارویی

داروهای آرام‌ بخش (باربیتورات‌ها)

وارفارین (کومادین)

داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت

نیاسین

داروهای سرکوب‌ کننده سیستم ایمنی

قرص‌ های پیشگیری از بارداری

دوز مصرفی

سلنیوم یک ماده معدنی کمیاب ضروری است که در مواد غذایی از جمله گوشت خرچنگ، ماهی، مرغ و گندم یافت می‌شود.

· RDA برای همه افراد ۱۹ سال و بالاتر: ۵۵ میکروگرم در روز
· در دوران بارداری: ۶۰ میکروگرم در روز
· در دوران شیردهی: ۷۰ میکروگرم در روز
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.

فیش اویل

فیش اویل یا همان روغن ماهی از انواع مختلف ماهی مانند  شاه‌ ماهی، تن و سالمون به دست می‌ آید. این روغن سرشار از دو اسید چرب امگا-۳ مهم به نام‌ های ایکوزاپنتانوئیک اسید (EPA) و دوکوزاهگزائنوئیک اسید (DHA) است. بدن بسیاری از اسید های چرب امگا-۳ را تولید نمیکند. بنابراین باید از طریق تغذیه دریافت شود.

موارد استفاده و اثر بخشی

اگزما

سطح بالای تری گلیسیرید در خون (هایپرتری گلیسیریدمی)

کاهش وزن
کرامپ قاعدگی (دیسمنوره)
نارسایی قلبی
فشار خون بالا
کبد چرب غیرالکلی یا (NAFLD)
آرتریت روماتوئید (RA)

عوارض جانبی

روغن ماهی برای اکثر افراددر دوز های ۳ گرم در روز بی‌ خطر است. مصرف بیش از ۳ گرم در روز ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهد. عوارض جانبی روغن ماهی شامل سوزش سر دل، مدفوع شل و خونریزی بینی است. مصرف مکمل‌ های روغن ماهی همراه با غذا میتواند این مشکلات را کاهش دهد.

مصرف مقادیر بالای روغن ماهی از منابع غذایی ایمن نیست. برخی ماهی‌ ها با جیوه و سایر مواد شیمیایی آلوده هستند. اما مکمل‌ های روغن ماهی معمولاً حاوی این مواد شیمیایی نیستند.

احتیاط‌ ها و هشدارهای ویژه

· بارداری و شیردهی:

مکمل‌ های روغن ماهی در این دوران بی‌ خطر هستند.

· کودکان:

مکمل‌های روغن ماهی در کودکان بی‌ خطر هستند. در نوجوانان، روغن ماهی در دوز های تا حدود ۲.۲ گرم روزانه به مدت ۱۲ هفته قابل استفاده است.

· اختلال دوقطبی:

مصرف روغن ماهی ممکن است برخی از علائم این بیماری را افزایش دهد.

· دیابت:

مصرف دوز های بالای روغن ماهی ممکن است کنترل سطح قند خون را دشوارتر کند.

· سیستم ایمنی ضعیف:

دوز های بالاتر روغن ماهی میتواند پاسخ سیستم ایمنی بدن را کاهش دهد.

· حساسیت به ماهی یا غذا های دریایی:

برخی از افرادی که به غذا های دریایی مانند ماهی حساسیت دارند ممکن است به مکمل‌ های روغن ماهی نیز حساسیت داشته باشند.

تداخلات

· داروهای ضد انعقاد/ضد پلاکت
· وارفارین
· داروهای سرطان
· سیکلوسپورین
· سیرولیموس
· تاکرولیموس (پروگراف)

داروهای ضد فشار خون
· قرص‌ های پیشگیری از بارداری
· اورلیستات

دوز

مکمل‌ های روغن ماهی توسط بزرگسالان در دوز های تا ۶ گرم روزانه برای حداکثر ۱۲ هفته قابل استفاده است. محصولات روغن ماهی معمولاً حاوی ۱۸۰-۴۶۵ میلی‌گرم EPA و ۱۲۰-۳۷۵ میلی‌گرم DHA در هر کپسول هستند.

(کنگر فرنگی) Artichoke

کنگر فرنگی ( CYNARA SCOLYMUS ) گیاهی بومی منطقه مدیترانه است. از برگ، ساقه و ریشه آن برای تهیه دارو استفاده می‌ شود.

این گیاه حاوی آنتی اکسیدان ها و ترکیباتی است که می‌ توانند حالت تهوع و استفراغ، اسپاسم و گاز معده را کاهش دهند و به کاهش روند پیری پوست کمک کنند. همچنین نشان داده شده که این مواد شیمیایی کلسترول را کاهش داده و از کبد محافظت می‌کنند.

دوز مصرفی

عصاره برگ کنگر فرنگی معمولاً توسط بزرگسالان به میزان ۳۲۰ تا ۶۴۰ میلی‌گرم و سه بار در روز به صورت خوراکی مصرف می‌شود. برای تعیین دوز مناسب برای شرایط خاص خود با پزشک مشورت کنید.

عوارض جانبی

کنگر فرنگی معمولاً به عنوان غذا مصرف می‌شود. مصرف آن به عنوان دارو تا ۱۲ هفته بی‌ خطر است. کنگر فرنگی می‌ تواند باعث عوارض جانبی مانند گاز معده، ناراحتی معده و اسهال شود. همچنین کنگر فرنگی ممکن است باعث واکنش‌ های آلرژیک شود.

اقدامات احتیاطی و هشدارهای ویژه

بارداری و شیردهی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای اطمینان از بی‌خطری مصرف کنگر فرنگی به عنوان دارو در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کنید و فقط به مقادیر غذایی بسنده کنید.

انسداد مجاری صفراوی:

کنگر فرنگی ممکن است این وضعیت را تشدید کند. اگر به این بیماری مبتلا هستید، قبل از استفاده از کنگر فرنگی با پزشک خود مشورت کنید.

حساسیت به اَبروسیم و گیاهان مرتبط:

کنگر فرنگی ممکن است در افرادی که به خانواده‌ی کاسنیان/مرکبان حساسیت دارند، باعث واکنش آلرژیک شود. اعضای این خانواده شامل اَبروسیم، گل‌های داودی، گل جعفری، گل‌های مروارید و بسیاری دیگر هستند. اگر آلرژی دارید، قبل از مصرف کنگر فرنگی حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

سنگ کیسه صفرا:

کنگر فرنگی ممکن است با افزایش جریان صفرا، سنگ کیسه صفرا را تشدید کند.

عصاره دانه انگور

عصاره دانه انگور برای مشکلات گردش خون (نارسایی وریدی، ادم)، پیشگیری و درمان آکنه، بهبود چین و چروک و برخی مشکلات چشمی (خستگی چشم) استفاده می شود. همچنین به عنوان منبعی از آنتی‌ اکسیدان‌ ها و اسید های چرب ضروری برای محافظت در برابر بیماری‌ های قلبی مصرف می‌ شود.

عوارض جانبی

امکان بروز سردرد، درد شکم، گلو درد، حالت تهوع و اسهال وجود دارد. اگر هر یک از این عوارض ادامه یافت یا بدتر شد، فوراً به پزشک یا داروساز اطلاع دهید.

واکنش آلرژیک بسیار جدی به این ترکیب نادر است. با این حال، در صورت مشاهده هرگونه علامت واکنش آلرژیک جدی از جمله: راش، خارش/تورم (به خصوص در صورت/زبان/گلو)، سرگیجه شدید و مشکل در تنفس، فوراً کمک پزشکی دریافت کنید.

Milk Thistle (خار مریم)

سیلیمارین از چسبیدن سموم به سلول‌ های کبدی جلوگیری می‌کند. همچنین رادیکال‌های آزاد را خنثی میکنند؛ رادیکال های آزاد می‌توانند به سلول‌های سالم آسیب رسانده و منجر به مشکلات سلامتی شوند.

مطالعات نشان می‌دهند که سیلیمارین ممکن است به کاهش التهاب و ترمیم سلول‌ ها کمک کند. این امر می‌تواند به بهبود علائم بیماری‌ های کبدی مانند زردی، سیروز، سرطان کبد و کبد چرب بینجامد. همچنین مطالعات اخیر نشان می دهند خار مریم می تواند به بهبود آکنه نیز کمک کند.

نحوه ی مصرف

روزی 3 مرتبه قبل از غذا مصرف شود.

عوارض جانبی

به طور کلی، مصرف خار مریم در دوزهای توصیه شده بی‌خطر است. برخی افراد حالت تهوع، گاز معده، اسهال یا از دست دادن اشتها را گزارش داده‌اند. سایرین نیز سردرد یا احساس خارش پس از مصرف آن را گزارش کرده‌اند.

خار مریم می‌تواند باعث یک واکنش آلرژیک شود، به خصوص اگر به سایر گیاهان در همین خانواده حساسیت داشته باشید. این گیاهان شامل اَمبروسیا (خار غلتان)، گل‌های داودی، همیشه‌بهار و کریزانتموم (داوودی) می باشند.
افرادی که دیابت دارند، قبل از مصرف خار مریم باید با پزشک خود مشورت کنند، زیرا ممکن است قند خون را کاهش دهد.
در صورت ابتلا به سرطان پستان، رحم یا تخمدان؛ اندومتریوز؛ یا فیبروم رحمی از مصرف آن خودداری کنید، زیرا می‌تواند اثرات استروژن را تقلید کند. اگر باردار هستید یا شیر می‌دهید، قبل از مصرف خار مریم یا هر مکمل گیاهی دیگر با پزشک خود صحبت کنید.

 تداخلات دارویی

خار مریم ممکن است بر عملکرد برخی داروها تأثیر بگذارد، از جمله:

· داروهای دیابت
· داروهای هپاتیت C
· مترونیدازول
· دیازپام
· وارفارین
· سیرولیموس

زیتون

عصاره برگ زیتون دارای اثرات ضد پیری پوست می باشد و منجر به کاهش التهاب و قرمزی پوست می شود و به ترمیم زخم کمک می کند.

همچنین برگ زیتون به کاهش فشار خون کمک میکند و میوه آن نیز به از بین بردن میکروب‌ هایی مانند باکتری و قارچ کمک میکند.

عوارض جانبی

· عصاره برگ زیتون در صورت مصرف مناسب، بی‌خطر می باشد.

موارد احتیاط

· بارداری و شیردهی:

اطلاعات کافی برای بی‌ خطر بودن مصرف عصاره ی برگ زیتون به عنوان دارو در دوران بارداری و شیردهی وجود ندارد. بنابراین بهتر است جانب احتیاط را رعایت کرده و تنها به مقدار غذایی متعارف بسنده شود.

تداخلات دارویی

در حال حاضر اطلاعات خاصی درباره تداخلات دارویی زیتون در دسترس نیست.

گاما لینولنیک اسید

اسید گاما-لینولنیک (GLA) یک اسید چرب امگا-۶ است که در روغن‌ های دانه گیاهان مختلف مانند روغن گل گاوزبان و روغن گل مغربی یافت می‌ شود.

اسید های چرب امگا-۶ مانند GLA در سراسر بدن وجود دارند و به عملکرد همه سلول‌ ها کمک می‌ کنند. بدن، GLA را به موادی تبدیل می‌کند که اثرات ضدالتهاب و ضدسرطان دارند. از GLA برای اگزما، آسم، آرتریت، فشار خون بالا، درد عصبی مرتبط با دیابت و بسیاری شرایط دیگر نیز استفاده می‌ شود.

عوارض جانبی

GLA در دوزهای حداکثر تا ۲.۸ گرم روزانه و تا یک سال مصرف، بی‌خطر است. اما ممکن است عوارضی مانند اسهال، آروغ و گاز ایجاد کند.

موارد احتیاط ویژه و هشدارها

· بارداری و شیردهی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی درباره بی‌خطر بودن مصرف GLA در این دوران وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کرده و از مصرف آن خودداری کنید.

· اختلالات خون‌ ریزی:

GLA ممکن است سرعت لخته شدن خون را کاهش دهد و خطر کبودی و خون‌ریزی را در افراد مبتلا به اختلالات انعقادی افزایش دهد.

· عمل جراحی:

GLA ممکن است خطر خون‌ ریزی بیش از حد را در حین و پس از عمل افزایش دهد. حداقل ۲ هفته قبل از عمل جراحی برنامه‌ ریزی شده، مصرف آن را متوقف کنید.

تداخلات دارویی

· دارو های ضد انعقاد/ضد پلاکت: GLA ممکن است سرعت لخته شدن خون را کاهش دهد. مصرف همزمان آن با این داروها ممکن است خطر کبودی و خون‌ریزی را افزایش دهد.

دوز مصرفی

GLA معمولاً توسط بزرگسالان در دوز ۳۲۰ تا ۴۸۰ میلی‌ گرم به صورت خوراکی و روزانه تا یک سال قابل استفاده است. برای تعیین دوز مناسب با توجه به شرایط خاص خود، با پزشک  مشورت کنید.

کلاژن

کلاژن پروتئینی است که برای سلامت مفاصل و خاصیت ارتجاعی یا کشسانی پوست ضروری است. این پروتئین در استخوان‌ ها، ماهیچه‌ ها و خون شما وجود دارد و حدود سه‌ چهارم پوست و یک‌ سوم پروتئین بدن را تشکیل می‌ دهد.

بدن شما به طور طبیعی با ترکیب اسید های آمینه که واحدهای سازنده پروتئین‌ های موجود در غذا هستند، کلاژن تولید می‌ کند. برای تولید کلاژن، بدن شما به موارد زیر نیاز دارد:

· پرولین: در سفیده تخم‌مرغ، لبنیات، کلم، قارچ و مارچوبه یافت می‌ شود.
· گلیسین: در پوست خوک، پوست مرغ، ژلاتین و انواع دیگر غذا های غنی از پروتئین وجود دارد.
· ویتامین ث: در مرکبات و فلفل دلمه‌ ای یافت می‌ شود.
· روی: در گوشت گاو، گوسفند، صدف‌ های خوراکی، نخود، عدس، لوبیا، شیر، پنیر و انواع آجیل و دانه‌ ها موجود است.
· مس: در پودر کاکائو، بادام هندی، دانه کنجد و عدس یافت می‌ شود.

با افزایش سن، کلاژن موجود در بدن تخریب می‌ شود و تولید مجدد آن برای بدن دشوارتر می‌گردد. به همین دلیل بسیاری از افراد به مصرف کلاژن روی می‌ آورند.

نقش کلاژن در بدن

کلاژن به بدن شما استحکام و ساختار می‌بخشد. با افزایش سن، حفظ سطوح طبیعی کلاژن دشوارتر می‌ شود. زیرا با گذشت زمان، بدن در جذب مواد مغذی لازم برای تولید کلاژن با مشکل مواجه می‌ شود.

با این حال، مصرف غذاهای غنی از کلاژن می‌ تواند به بدن در غلبه بر بخشی از این مشکل جذب کمک کند. این امر به حفظ استحکام و سلامت بدن با افزایش سن کمک می‌ نماید.

کلاژن همچنین:

· به انعقاد خون کمک می‌کند.
· در جایگزینی سلول‌ های مرده پوست نقش دارد.
· پوشش محافظتی برای اندام‌ ها ایجاد می‌کند.
· به رشد سلول‌ های جدید پوست کمک می‌نماید.

انواع کلاژن

بدن شما حاوی انواع مختلفی از کلاژن است. دانشمندان تاکنون ۲۹ نوع کلاژن را شناسایی کرده‌اند که پنج نوع اصلی آن عبارتند از:

· نوع یک:

به پوست، استخوان‌ ها، رباط‌ ها و تاندون‌ های شما استحکام می‌بخشد.

· نوع دو:

غضروف  را تشکیل می‌ دهد که از مفاصل شما پشتیبانی می‌کند.

· نوع سه:

در اندام‌زهای داخلی، رگ‌زهای خونی و ماهیچه‌زها یافت می‌شود.

· نوع چهار:

در برخی لایه‌ز های پوست وجود دارد.

· نوع پنج:

در قرنیه چشم و برخی لایه‌ های پوست و مو موجود است.

مکمل‌ های کلاژن

بیشتر مکمل‌ های کلاژن حاوی انواع یک، دو و سه هستند که بخش عمده کلاژن بدن را تشکیل می‌دهند. این مکمل‌ها حاوی فرم قابل هضم کلاژن به نام پپتید های کلاژن یا کلاژن هیدرولیز شده هستند. این مکمل‌ ها از بافت گاو، خوک، مرغ یا ماهی تهیه می‌ شوند.

پپتید های کلاژن

از آنجایی که کلاژن به صورت کامل جذب نمی‌ شود، باید به اسید های آمینه یا پپتید های کوچکتر تجزیه شود. پپتید های کلاژن قطعات ریز کلاژن حیوانی هستند که در مکمل‌های کلاژن به اشکال مختلف مانند قرص یا پودر موجودند و از طریق دستگاه گوارش جذب می‌ گردند.

مکمل‌ های کلاژن می‌ توانند بخشی از نیاز روزانه پروتئین شما را تأمین کنند. کلاژن حاوی هشت مورد از نه اسید آمینه ضروری مورد نیاز بدن برای ساخت پروتئین است.

فواید کلاژن

· استحکام استخوان ها:

تحقیقات نشان داده که مصرف روزانه پودر کلاژن می‌ تواند به افزایش تراکم استخوان کمک کند.

· خاصیت ارتجاعی و آبرسانی پوست:

مکمل‌ های کلاژن باعث بهبود آبرسانی و الاستیسیته پوست در افراد مسن شده و ممکن است به کاهش چین و چروک کمک کنند.

· افزایش حجم موها:

در یک مطالعه، گروهی از زنان با مو های نازک شاهد افزایش قابل توجهی در حجم و ضخامت مو های خود پس از مصرف مکمل‌ های روزانه کلاژن بودند.

· ناخن‌های مستحکم:

یک مطالعه روی گروهی از زنان نشان داد که پس از تنها ۴ هفته مصرف روزانه مکمل کلاژن، رشد ناخن سریع‌ تر و شکستگی یا ترک ناخن کمتر شده است.

· کاهش درد آرتروز:

برای افراد مبتلا به آرتروز زانو، مکمل‌ های کلاژن به عنوان یک مسکن خفیف عمل کرده و عملکرد مفصل را بهبود می بخشند.

· افزایش توده عضلانی:

تحقیقات نشان می دهند مردانی که در طول یک برنامه ۱۲ هفته‌ ای تمرین قدرتی، مکمل پپتید کلاژن مصرف کنند، نسبت به سایرین افزایش بیشتری در توده و قدرت عضلانی خواهند داشت.

· سلامت قلب:

یک مطالعه کوچک روی افراد سالم نشان داد که پودر کلاژن به سالم‌ تر ماندن شریان‌ ها و کاهش خطر تصلب شرایین کمک می‌کند.

به خاطر داشته باشید که پس از مصرف مکمل کلاژن، سیستم گوارشی شما آن را به اسید های آمینه تجزیه می‌ کند. سپس بدن شما این اسید های آمینه را برای تشکیل پروتئین‌ های جدید ترکیب می‌ کند. این پروتئین‌ های جدید ممکن است حاوی همان اسید های آمینه موجود در مکمل مصرفی نباشند. بنابراین، صرف نظر از آنچه روی برچسب محصول نوشته شده، نمی‌توانید فواید آن را تنها به مناطق خاصی مانند پوست، مو یا مفاصل محدود کنید.

عوارض جانبی کلاژن

عوارض جانبی پودر، کپسول، مایع یا جوشان کلاژن نادر است. اگر باردار یا در دوران شیردهی هستید، بهتر است مصرف مکمل کلاژن را موقتاً متوقف کنید، زیرا هنوز تحقیقات کافی برای نتیجه‌گیری درباره ایمنی آن در این شرایط وجود ندارد.

دوز مصرفی

تحقیقات نشان می دهند که بزرگسالان می‌توانند با خیال راحت بین ۲.۵ تا ۱۵ گرم کلاژن در روز مصرف کنند.

کندروئیتین (Chondroitin )

سولفات کندروئیتین یک ماده شیمیایی موجود در غضروف انسان و حیوانات است. این ماده معمولاً به‌  صورت خوراکی و همراه با گلوکزامین یا سایر ترکیبات برای درمان استئوآرتریت (آرتروز) استفاده می‌شود. همچنین باعث تحریک سنتز کلاژن می شود و به ترمیم زخم کمک می کند.

عوارض جانبی

مصرف کندروئیتین تا ۶ سال بی‌ خطر در نظر گرفته می شود. اما ممکن است عوارضی مانند درد خفیف معده و تهوع ایجاد کند. عوارض دیگر شامل نفخ، اسهال و یبوست است.

موارد احتیاط ویژه و هشدارها

· بارداری و شیردهی:

اطلاعات کافی درباره بی‌ خطر بودن مصرف در این دوران وجود ندارد. بهتر است از مصرف آن خودداری کنید.

· آسم:

نگرانی وجود دارد که سولفات کندروئیتین ممکن است آسم را تشدید کند. در صورت ابتلا به آسم، با احتیاط مصرف شود.

تداخلات دارویی

· وارفارین:

وارفارین برای کاهش سرعت انعقاد خون استفاده می‌ شود. گزارش‌ هایی وجود دارد که مصرف همزمان کندروئیتین (به‌ویژه همراه با گلوکزامین) اثر وارفارین را افزایش داده و منجر به کبودی و خونریزی جدی می‌ شود. در صورت مصرف وارفارین، از مصرف سولفات کندروئیتین خودداری کنید.

دوز مصرفی

· در بزرگسالان معمولاً دوز ۸۰۰ تا ۱۲۰۰ میلی‌ گرم در روز برای حداکثر ۲ سال قابل استفاده است.

هیالورونیک اسید

هیالورونیک اسید یک ماده طبیعی است که در مایعات چشم و مفاصل یافت می‌شود. این ماده در مفاصل و سایر بافت‌ ها به عنوان ضربه‌ گیر و روان‌ کننده عمل می‌ کند.

عوارض جانبی

هیالورونیک اسید در صورت استفاده مناسب بی‌ خطر است. واکنش‌ های آلرژیک ممکن است رخ دهد اما نادر است.

احتیاط‌ های ویژه و هشدار ها

· بارداری:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای تعیین ایمنی هیالورونیک اسید در دوران بارداری وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کرده و از مصرف آن خودداری کنید.

· شیردهی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای تعیین ایمنی هیالورونیک اسید در دوران شیردهی وجود ندارد. مشخص نیست که آیا این ماده در شیر مادر ترشح می‌شود و چه تأثیری بر نوزاد ممکن است داشته باشد. بنابراین جانب احتیاط را رعایت کنید و از مصرف آن خودداری کنید.

تداخلات دارویی

در حال حاضر اطلاعاتی درباره تداخلات دارویی هیالورونیک اسید در دسترس نیست.