هیالورون سائور پلاس چیست؟

هیالورون سائور پلاس حاوی هیالورونیک اسید، کلاژن، بیوتین و ویتامین ث می باشد و منجر به آبرسانی پوست، بهبود چین و چروک و محافظت سلول ها در برابر استرس اکسیداتیو می شود.

ویتامین ث

ویتامین سی یک ویتامین ضروری  است که باید از طریق رژیم غذایی تامین شود. منابع آن شامل میوه‌ ها و سبزیجات تازه و مرکبات است.

بدن برای رشد و عملکرد صحیح به ویتامین سی نیاز دارد. این ویتامین نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی بدن ایفا می‌کند. همچنین به ساخت کلاژن و شفافیت پوست کمک می کند. به طور معمول از ویتامین سی برای پیشگیری و درمان سرما خوردگی معمولی نیز استفاده میشود.

عوارض جانبی

ویتامین سی برای بیشتر افراد بی‌ خطر است. در برخی افراد، ممکن است باعث عوارضی مانند گرفتگی معده، حالت تهوع، سوزش سر دل و سردرد شود. احتمال بروز این عوارض در دوز های بالاتر افزایش مییابد. مصرف بیش از ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز احتمالا ناامن است و ممکن است باعث سنگ کلیه و اسهال شدید شود.

هشدار ها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ویتامین سی به صورت خوراکی در دوران بارداری در مقادیر حداکثر ۲۰۰۰ میلی‌ گرم در روز برای افراد ۱۹ سال به بالا و ۱۸۰۰ میلی‌گرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ سال، بی خطر است.

· مصرف الکل:

افرادی که به طور منظم الکل مصرف میکنند، به ویژه افرادی که بیماری‌ های دیگری دارند، اغلب دچار کمبود ویتامین سی هستند.

· سرطان:

سلول‌ های سرطانی غلظت بالایی از ویتامین سی را جمع میکنند. بنابراین از مصرف ویتامین ث باید خودداری شود.

· بیماری مزمن کلیوی:

بیماری مزمن کلیه ممکن است خطر کمبود ویتامین سی را افزایش دهد. مکمل‌ های ویتامین سی همچنین ممکن است میزان اگزالات در ادرار برخی افراد را افزایش دهند. مقدار زیاد اگزالات در ادرار میتواند خطر نارسایی کلیه را در افراد مبتلا به بیماری کلیوی افزایش دهد.

· کمبود آنزیم G6PD:

مقادیر زیاد ویتامین سی میتواند باعث تخریب گلبول‌ های قرمز خون در افراد مبتلا به فاویسم شود. بنابراین از مصرف مقادیر بیش از حد ویتامین سی خودداری کنید.

· مصرف سیگار و تنباکو:

سیگار کشیدن و جویدن تنباکو سطح ویتامین سی را کاهش میدهد. بنابراین این افراد باید ویتامین سی بیشتری در رژیم غذایی خود مصرف کنند.

تداخلات دارویی

· استروژن‌ ها
· فلوفنازین
· داروهای شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· نیاسین
· وارفارین
· لووتیروکسین

· سالسیلات
· استامینوفن
· آلومینیوم
· آسپرین
· ایندیناویر

دوز مصرفی

· برای مردان ۱۹ سال به بالا: ۹۰ میلیگرم در روز
· برای زنان ۱۹ سال به بالا: ۷۵ میلی‌گرم در روز
· دوران بارداری: برای افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۸۵ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۸۰ میلیگرم در روز
· دوران شیردهی: افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۱۲۰ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۱۱۵ میلیگرم در روز

بیوتین

بیوتین (ویتامین B۷) ویتامینی است که در مواد غذایی مانند تخم‌ مرغ، شیر و موز یافت می‌ شود. کمبود بیوتین می‌ تواند موجب نازک شدن مو ها و بروز جوش‌ های صورت شود.

بیوتین بخش مهمی از آنزیم‌ های بدن است که مواد مختلفی مانند چربی‌ ها، کربوهیدرات‌ ها و دیگر مواد را تجزیه می‌ کنند.

بیوتین برای ریزش مو، ناخن‌ های شکننده و سایر موارد به کار می‌رود.

مکمل‌ های بیوتین ممکن است با نتایج برخی آزمایش‌ های خون تداخل ایجاد کنند. در صورت مصرف مکمل بیوتین و نیاز به انجام آزمایش خون، با پزشک خود مشورت کنید.

عوارض جانبی

بیوتین برای اکثر افراد تا دوز ۳۰۰ میلی‌ گرم در روز به مدت حداکثر ۶ ماه بی‌ خطر است. اما معمولاً در دوز های پایین‌تر (مانند ۲.۵ میلی‌گرم روزانه) استفاده می‌ شود.

ملاحظات و هشدارهای ویژه

· بارداری و شیردهی:

بیوتین در صورت استفاده به مقدار توصیه‌ شده در دوران بارداری و شیردهی، بی‌ خطر است.

· کودکان:

مصرف خوراکی بیوتین برای کودکان بی‌ خطر است. دوزهای ۵ تا ۲۵ میکروگرم روزانه به‌ طور ایمن استفاده می شوند.

· بیماری ارثی بیوتینیداز (ناتوانی بدن در پردازش بیوتین):

افراد مبتلا به این بیماری ممکن است سطح بیوتین پایینی داشته باشند و نیاز به مکمل بیوتین داشته باشند.

· دیالیز کلیه:

افرادی که دیالیز کلیوی می‌ شوند ممکن است سطح بیوتین پایینی داشته باشند و نیاز به مکمل بیوتین داشته باشند.

· سیگار:

افراد سیگاری ممکن است سطح بیوتین پایینی داشته باشند و نیاز به مکمل بیوتین داشته باشند.

· آزمایش‌ های خون:

مصرف مکمل‌ های بیوتین ممکن است با نتایج بسیاری از آزمایش‌ های خون تداخل ایجاد کند. بیوتین می‌ تواند باعث نتایج کاذب شود. در صورت مصرف مکمل بیوتین، به‌ویژه اگر آزمایش خون دارید، به پزشک خود اطلاع دهید. ممکن است لازم باشد قبل از آزمایش خون، مصرف بیوتین را قطع کنید.

دوز مصرفی

· توصیه می‌ شود بزرگسالان روزانه ۳۰ میکروگرم بیوتین مصرف کنند.
· این مقدار در دوران بارداری نیز باید مصرف شود.
· در دوران شیردهی، روزانه ۳۵ میکروگرم باید مصرف شود.
· مقادیر توصیه‌ شده برای کودکان بسته به سن متفاوت است.

کلاژن

کلاژن پروتئینی است که برای سلامت مفاصل و خاصیت ارتجاعی یا کشسانی پوست ضروری است. این پروتئین در استخوان‌ ها، ماهیچه‌ ها و خون شما وجود دارد و حدود سه‌ چهارم پوست و یک‌ سوم پروتئین بدن را تشکیل می‌ دهد.

بدن شما به طور طبیعی با ترکیب اسید های آمینه که واحدهای سازنده پروتئین‌ های موجود در غذا هستند، کلاژن تولید می‌ کند. برای تولید کلاژن، بدن شما به موارد زیر نیاز دارد:

· پرولین: در سفیده تخم‌مرغ، لبنیات، کلم، قارچ و مارچوبه یافت می‌ شود.
· گلیسین: در پوست خوک، پوست مرغ، ژلاتین و انواع دیگر غذا های غنی از پروتئین وجود دارد.
· ویتامین ث: در مرکبات و فلفل دلمه‌ ای یافت می‌ شود.
· روی: در گوشت گاو، گوسفند، صدف‌ های خوراکی، نخود، عدس، لوبیا، شیر، پنیر و انواع آجیل و دانه‌ ها موجود است.
· مس: در پودر کاکائو، بادام هندی، دانه کنجد و عدس یافت می‌ شود.

با افزایش سن، کلاژن موجود در بدن تخریب می‌ شود و تولید مجدد آن برای بدن دشوارتر می‌گردد. به همین دلیل بسیاری از افراد به مصرف کلاژن روی می‌ آورند.

نقش کلاژن در بدن

کلاژن به بدن شما استحکام و ساختار می‌بخشد. با افزایش سن، حفظ سطوح طبیعی کلاژن دشوارتر می‌ شود. زیرا با گذشت زمان، بدن در جذب مواد مغذی لازم برای تولید کلاژن با مشکل مواجه می‌ شود.

با این حال، مصرف غذاهای غنی از کلاژن می‌ تواند به بدن در غلبه بر بخشی از این مشکل جذب کمک کند. این امر به حفظ استحکام و سلامت بدن با افزایش سن کمک می‌ نماید.

کلاژن همچنین:

· به انعقاد خون کمک می‌کند.
· در جایگزینی سلول‌ های مرده پوست نقش دارد.
· پوشش محافظتی برای اندام‌ ها ایجاد می‌کند.
· به رشد سلول‌ های جدید پوست کمک می‌نماید.

انواع کلاژن

بدن شما حاوی انواع مختلفی از کلاژن است. دانشمندان تاکنون ۲۹ نوع کلاژن را شناسایی کرده‌اند که پنج نوع اصلی آن عبارتند از:

· نوع یک:

به پوست، استخوان‌ ها، رباط‌ ها و تاندون‌ های شما استحکام می‌بخشد.

· نوع دو:

غضروف  را تشکیل می‌ دهد که از مفاصل شما پشتیبانی می‌کند.

· نوع سه:

در اندام‌زهای داخلی، رگ‌زهای خونی و ماهیچه‌زها یافت می‌شود.

· نوع چهار:

در برخی لایه‌ز های پوست وجود دارد.

· نوع پنج:

در قرنیه چشم و برخی لایه‌ های پوست و مو موجود است.

مکمل‌ های کلاژن

بیشتر مکمل‌ های کلاژن حاوی انواع یک، دو و سه هستند که بخش عمده کلاژن بدن را تشکیل می‌دهند. این مکمل‌ها حاوی فرم قابل هضم کلاژن به نام پپتید های کلاژن یا کلاژن هیدرولیز شده هستند. این مکمل‌ ها از بافت گاو، خوک، مرغ یا ماهی تهیه می‌ شوند.

پپتید های کلاژن

از آنجایی که کلاژن به صورت کامل جذب نمی‌ شود، باید به اسید های آمینه یا پپتید های کوچکتر تجزیه شود. پپتید های کلاژن قطعات ریز کلاژن حیوانی هستند که در مکمل‌های کلاژن به اشکال مختلف مانند قرص یا پودر موجودند و از طریق دستگاه گوارش جذب می‌ گردند.

مکمل‌ های کلاژن می‌ توانند بخشی از نیاز روزانه پروتئین شما را تأمین کنند. کلاژن حاوی هشت مورد از نه اسید آمینه ضروری مورد نیاز بدن برای ساخت پروتئین است.

فواید کلاژن

· استحکام استخوان ها:

تحقیقات نشان داده که مصرف روزانه پودر کلاژن می‌ تواند به افزایش تراکم استخوان کمک کند.

· خاصیت ارتجاعی و آبرسانی پوست:

مکمل‌ های کلاژن باعث بهبود آبرسانی و الاستیسیته پوست در افراد مسن شده و ممکن است به کاهش چین و چروک کمک کنند.

· افزایش حجم موها:

در یک مطالعه، گروهی از زنان با مو های نازک شاهد افزایش قابل توجهی در حجم و ضخامت مو های خود پس از مصرف مکمل‌ های روزانه کلاژن بودند.

· ناخن‌های مستحکم:

یک مطالعه روی گروهی از زنان نشان داد که پس از تنها ۴ هفته مصرف روزانه مکمل کلاژن، رشد ناخن سریع‌ تر و شکستگی یا ترک ناخن کمتر شده است.

· کاهش درد آرتروز:

برای افراد مبتلا به آرتروز زانو، مکمل‌ های کلاژن به عنوان یک مسکن خفیف عمل کرده و عملکرد مفصل را بهبود می بخشند.

· افزایش توده عضلانی:

تحقیقات نشان می دهند مردانی که در طول یک برنامه ۱۲ هفته‌ ای تمرین قدرتی، مکمل پپتید کلاژن مصرف کنند، نسبت به سایرین افزایش بیشتری در توده و قدرت عضلانی خواهند داشت.

· سلامت قلب:

یک مطالعه کوچک روی افراد سالم نشان داد که پودر کلاژن به سالم‌ تر ماندن شریان‌ ها و کاهش خطر تصلب شرایین کمک می‌کند.

به خاطر داشته باشید که پس از مصرف مکمل کلاژن، سیستم گوارشی شما آن را به اسید های آمینه تجزیه می‌ کند. سپس بدن شما این اسید های آمینه را برای تشکیل پروتئین‌ های جدید ترکیب می‌ کند. این پروتئین‌ های جدید ممکن است حاوی همان اسید های آمینه موجود در مکمل مصرفی نباشند. بنابراین، صرف نظر از آنچه روی برچسب محصول نوشته شده، نمی‌توانید فواید آن را تنها به مناطق خاصی مانند پوست، مو یا مفاصل محدود کنید.

عوارض جانبی کلاژن

عوارض جانبی پودر، کپسول، مایع یا جوشان کلاژن نادر است. اگر باردار یا در دوران شیردهی هستید، بهتر است مصرف مکمل کلاژن را موقتاً متوقف کنید، زیرا هنوز تحقیقات کافی برای نتیجه‌گیری درباره ایمنی آن در این شرایط وجود ندارد.

دوز مصرفی

تحقیقات نشان می دهند که بزرگسالان می‌توانند با خیال راحت بین ۲.۵ تا ۱۵ گرم کلاژن در روز مصرف کنند.

هیالورونیک اسید

هیالورونیک اسید یک ماده طبیعی است که در مایعات چشم و مفاصل یافت می‌شود. این ماده در مفاصل و سایر بافت‌ ها به عنوان ضربه‌ گیر و روان‌ کننده عمل می‌ کند.

عوارض جانبی

هیالورونیک اسید در صورت استفاده مناسب بی‌ خطر است. واکنش‌ های آلرژیک ممکن است رخ دهد اما نادر است.

احتیاط‌ های ویژه و هشدار ها

· بارداری:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای تعیین ایمنی هیالورونیک اسید در دوران بارداری وجود ندارد. جانب احتیاط را رعایت کرده و از مصرف آن خودداری کنید.

· شیردهی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای تعیین ایمنی هیالورونیک اسید در دوران شیردهی وجود ندارد. مشخص نیست که آیا این ماده در شیر مادر ترشح می‌شود و چه تأثیری بر نوزاد ممکن است داشته باشد. بنابراین جانب احتیاط را رعایت کنید و از مصرف آن خودداری کنید.

تداخلات دارویی

در حال حاضر اطلاعاتی درباره تداخلات دارویی هیالورونیک اسید در دسترس نیست.