انرژکس گلدن لایف Energe-X

انرژکس چیست؟

انرژکس مولتی ویتامین مینرال مخصوص آقایان می باشد که به افزایش انرژی بدن، مقابله با استرس، تقویت سیستم ایمنی و سم زدایی کبد کمک می کند.

ویتامین B کمپلکس (B-Complex)

ویتامین B کمپلکس محلول در آب است و معمولاً برای پیشگیری یا درمان سطح پایین ویتامین‌ های گروه B در بدن استفاده میشود. این ویتامین‌ ها به بدن در تولید انرژی و رشد و عملکرد سلول‌ ها کمک میکنند.

عوارض جانبی

B کمپلکس معمولاً به خوبی تحمل میشود. در صورت مشاهده علائم زیر، مصرف را آن قطع کنید.

· مشکلات تنفسی یا خس خس سینه
· تپش قلب
· تب یا احساس ناخوشی عمومی
· تورم غدد لنفاوی
· تورم صورت، لب‌ ها، دهان، زبان یا گلو
· مشکل در بلع
· خارش یا بثورات پوستی
· کهیر
· حالت تهوع یا استفراغ
· سرگیجه، احساس سبکی سر
· کرامپ معده
· درد مفاصل

هشدار ها و موارد احتیاط

در صورت شرایط زیر قبل از مصرف به پزشک خود اطلاع دهید

· بیماری سلیاک
· مصرف الکل
· رژیم غذایی گیاهخواری
· رژیم غذایی فاقد لبنیات
· جراحی کاهش وزن
· مشکلات کلیوی یا کبدی
· بیماری التهابی روده

 

ویتامین ث (Vitamin C)

ویتامین سی یک ویتامین ضروری  است که باید از طریق رژیم غذایی تامین شود. منابع آن شامل میوه‌ ها و سبزیجات تازه و مرکبات است.

بدن برای رشد و عملکرد صحیح به ویتامین سی نیاز دارد. این ویتامین نقش مهمی در عملکرد سیستم ایمنی بدن ایفا می‌کند. معمولا از ویتامین سی برای پیشگیری و درمان سرما خوردگی معمولی استفاده میشود.

عوارض جانبی

ویتامین سی برای بیشتر افراد بی‌ خطر است. در برخی افراد، ممکن است باعث عوارضی مانند گرفتگی معده، حالت تهوع، سوزش سر دل و سردرد شود. احتمال بروز این عوارض در دوز های بالاتر افزایش مییابد. مصرف بیش از ۲۰۰۰ میلی‌گرم در روز احتمالا ناامن است و ممکن است باعث سنگ کلیه و اسهال شدید شود.

هشدار ها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف ویتامین سی به صورت خوراکی در دوران بارداری در مقادیر حداکثر ۲۰۰۰ میلی‌ گرم در روز برای افراد ۱۹ سال به بالا و ۱۸۰۰ میلی‌گرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ سال، بی خطر است.

· نوزادان و کودکان:

ویتامین سی در صورت مصرف مناسب بی‌ خطر است. مصرف مقادیر بیشتر از ۴۰۰ میلی‌ گرم در روز برای کودکان ۱ تا ۳ سال، ۶۵۰ میلی‌گرم برای کودکان ۴ تا ۸ سال، ۱۲۰۰ میلی‌گرم برای کودکان ۹ تا ۱۳ سال و ۱۸۰۰ میلی‌گرم برای نوجوانان ۱۴ تا ۱۸ سال، خطرناک است.

· مصرف الکل:

افرادی که به طور منظم الکل مصرف میکنند، به ویژه افرادی که بیماری‌ های دیگری دارند، اغلب دچار کمبود ویتامین سی هستند.

· سرطان:

سلول‌ های سرطانی غلظت بالایی از ویتامین سی را جمع میکنند. بنابراین از مصرف ویتامین ث باید خودداری شود.

· بیماری مزمن کلیوی:

بیماری مزمن کلیه ممکن است خطر کمبود ویتامین سی را افزایش دهد. مکمل‌ های ویتامین سی همچنین ممکن است میزان اگزالات در ادرار برخی افراد را افزایش دهند. مقدار زیاد اگزالات در ادرار میتواند خطر نارسایی کلیه را در افراد مبتلا به بیماری کلیوی افزایش دهد.

· کمبود آنزیم G6PD:

مقادیر زیاد ویتامین سی میتواند باعث تخریب گلبول‌ های قرمز خون در افراد مبتلا به فاویسم شود. بنابراین از مصرف مقادیر بیش از حد ویتامین سی خودداری کنید.

· مصرف سیگار و تنباکو:

سیگار کشیدن و جویدن تنباکو سطح ویتامین سی را کاهش میدهد. بنابراین این افراد باید ویتامین سی بیشتری در رژیم غذایی خود مصرف کنند.

تداخلات دارویی

· استروژن‌ ها
· فلوفنازین
· داروهای شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· نیاسین
· وارفارین
· لووتیروکسین

· سالسیلات
· استامینوفن
· آلومینیوم
· آسپرین
· ایندیناویر

دوز مصرفی

· برای مردان ۱۹ سال به بالا: ۹۰ میلیگرم در روز
· برای زنان ۱۹ سال به بالا: ۷۵ میلی‌گرم در روز
· دوران بارداری: برای افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۸۵ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۸۰ میلیگرم در روز
· دوران شیردهی: افراد ۱۹ تا ۵۰ ساله، ۱۲۰ میلیگرم در روز و افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله، ۱۱۵ میلیگرم در روز

 

ویتامین ای ( Vitamin E)

ویتامین E یک ویتامین محلول در چربی است. این ویتامین در بسیاری از مواد غذایی از جمله روغن‌ های گیاهی، غلات، گوشت، مرغ، تخم مرغ و میوه‌ها یافت می شود.

ویتامین E یک ویتامین مهم برای عملکرد صحیح بسیاری از اندام های بدن است. همچنین یک آنتی اکسیدان نیز محسوب می شود.

عوارض جانبی

· ویتامین E در دوزهای کمتر از ۱۰۰۰ میلی گرم در روز بی خطر است. این مقدار معادل ۱۱۰۰ IU از نوع مصنوعی یا ۱۵۰۰ IU از نوع طبیعی است. خطر عوارض جانبی با دوزهای بالاتر افزایش می یابد. عوارض جانبی شامل حالت تهوع، خستگی، سردرد و خونریزی است.

هشدارها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری:

ویتامین E هنگامی که به مقدار توصیه شده روزانه مصرف شود، در دوران بارداری بی خطر است. بدون مشورت با پزشک خود در ۸ هفته اول بارداری مکمل ویتامین E مصرف نکنید. در مراحل بعدی بارداری، حداکثر مقدار توصیه شده ویتامین E برای افراد ۱۴-۱۸ سال ۸۰۰ میلی گرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میلی گرم است.

· شیردهی:

ویتامین E هنگامی که به مقدار توصیه شده روزانه مصرف شود، در دوران شیردهی بی خطر است. حداکثر مقدار توصیه شده در دوران شیردهی برای افراد ۱۴-۱۸ سال ۸۰۰ میلی گرم و برای افراد بالای ۱۸ سال ۱۰۰۰ میلی گرم است.

تداخلات دارویی

· سیکلوسپورین
· داروهای متابولیزه شونده توسط کبد
· دارو های شیمی درمانی (عوامل آلکیله کننده)
· داروهای ضد انعقاد خون
· نیاسین
· وارفارین

دوز مصرفی

مقدار مجاز توصیه شده روزانه (RDA) برای ویتامین E طبیعی در بزرگسالان ۱۵ میلی گرم (۲۲ IU)، در دوران بارداری ۱۵ میلی گرم (۲۲ IU) و در دوران شیردهی ۱۹ میلی گرم (۲۸ IU) است.

 

ویتامین د3 (Vitamin D3)

ویتامین D یک ویتامین ضروری است که به تنظیم کلسیم و فسفر در بدن کمک میکند. همچنین در حفظ تراکم استخوان نقش دارد. ویتامین D در ماهی، تخم مرغ و شیر غنی شده یافت می‌شود. همچنین هنگامی که پوست در معرض نور خورشید قرار میگیرد، در پوست ساخته میشود.

مکمل‌های ویتامین D معمولاً برای درمان و پیشگیری از کمبود ویتامین D، برای استخوان‌ های ضعیف و شکننده، پوسیدگی دندان، پسوریازیس و تب یونجه استفاده میشوند.

حفظ سطح ویتامین D بسیار مهم است. این کار را میتوان با مصرف روزانه ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ واحد ویتامین D یا سپری کردن ۱۵ تا ۳۰ دقیقه در روز زیر نور آفتاب انجام داد. افرادی که به اندازه کافی نور خورشید دریافت نمیکنند و افراد ۶۵ سال به بالا در معرض خطر بیشتری برای کمبود ویتامین D هستند.

عوارض جانبی

· ویتامین D در مقادیر توصیه شده بی خطر است.
· برخی عوارض مصرف بیش از حد ویتامین D شامل ضعف، خشکی دهان، حالت تهوع و استفراغ است.
· مصرف ویتامین D در طولانی مدت به مقدار بیش از ۴۰۰۰ واحد (۱۰۰ میکروگرم) در روز ممکن است موجب سمیت شود.

هشدارها و موارد احتیاط ویژه

· بارداری و شیردهی: ویتامین D در دوران بارداری و شیردهی در صورت استفاده کمتر از ۴۰۰۰ واحد (۱۰۰ میکروگرم) در روز بی خطر است.
· کودکان: ویتامین D در کودکان در مقادیر توصیه شده بی خطر است. مقادیر مجاز توصیه شده به شرح زیر است.
· نوزادان ۰-۶ ماه نباید بیش از ۱۰۰۰ واحد (۲۵ میکروگرم) در روز مصرف کنند.
· نوزادان ۶-۱۲ ماه نباید بیش از ۱۵۰۰ واحد (۳۷.۵ میکروگرم) در روز مصرف کنند.
· کودکان ۱-۳ سال نباید بیش از ۲۵۰۰ واحد (۶۲.۵ میکروگرم) در روز مصرف کنند.
· کودکان ۴-۸ سال نباید بیش از ۳۰۰۰ واحد (۷۵ میکروگرم) در روز مصرف کنند.
· کودکان ۹ سال و بالاتر نباید بیش از ۴۰۰۰ واحد (۱۰۰ میکروگرم) در روز مصرف کنند.

تداخلات دارویی

· کلسیپوترین
· دیگوکسین
· دیلیتیازم
· وراپامیل
· داروهای ادرارآور (تیازید)

· داروهای متابولیزه شونده توسط کبد
· آتورواستاتین
· آلومینیوم

دوز مصرفی

· RDA برای افراد ۱-۷۰ ساله، ۶۰۰ واحد (۱۵ میکروگرم) در روز و برای افراد ۷۱ سال به بالا، ۸۰۰ واحد (۲۰ میکروگرم) در روز است.
· در دوران بارداری و شیردهی، RDA معادل ۶۰۰ واحد (۱۵ میکروگرم) در روز است.

ویتامین D همچنین پس از قرار گرفتن در معرض آفتاب در پوست ساخته می‌شود. سپری کردن ۱۵-۳۰ دقیقه در روز زیر نور آفتاب برای حفظ سطح طبیعی ویتامین D در بیشتر افراد کافی است.

 

زینک (Zinc)

روی یک عنصر کمیاب ضروری است که معمولاً در گوشت قرمز، گوشت مرغ و ماهی یافت می‌شود و برای سلامت انسان ضروری است. بدن روی اضافی را ذخیره نمی‌کند، بنابراین باید از رژیم غذایی به دست آید. این ماده برای عملکرد سیستم ایمنی، التیام زخم، لخته شدن خون، عملکرد تیروئید و موارد بسیار دیگر مورد نیاز است. همچنین نقش کلیدی در حفظ بینایی دارد و ممکن است اثراتی ضد ویروس داشته باشد. مردم معمولاً از روی برای درمان کمبود روی، اسهال و بیماری ویلسون نیز استفاده می‌کنند. روی همچنین برای آکنه، دیابت، بی‌اشتهایی، سوختگی‌ها و بسیاری اهداف دیگر به کار می‌رود.

عوارض جانبی

هنگام مصرف خوراکی: روی در مقادیر حداکثر ۴۰ میلی‌گرم در روز بی خطر است. مصرف دوزهای بیشتر از ۴۰ میلی‌گرم در روز ممکن است جذب مس در بدن را کاهش دهد. مصرف دوز های بسیار بالای روی ممکن است باعث دل درد، استفراغ و بسیاری مشکلات دیگر شود.

هنگام استفاده روی پوست: استفاده از روی، روی پوست آسیب‌ دیده ممکن است باعث سوزش، گزگز، خارش و مور مور شدن شود.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

بارداری:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران بارداری بی خطر است. اما استفاده از آن در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران بارداری مصرف کنند.

شیردهی:

روی در صورت استفاده به میزان توصیه شده در دوران شیردهی بی خطر است. اما روی در صورت استفاده در دوزهای بالا ایمن نیست. افراد بالای ۱۸ سال نباید بیش از ۴۰ میلی‌گرم و افراد ۱۴ تا ۱۸ سال نباید بیش از ۳۴ میلی‌گرم روی در روز در دوران شیردهی مصرف کنند.

کودکان:

روی در صورت مصرف به میزان توصیه شده، بی خطر است. دوز روزانه روی نباید از ۴ میلیگرم در روز برای نوزادان ۰ تا ۶ ماهه، ۵ میلیگرم در روز برای نوزادان ۷ تا ۱۲ ماهه، ۷ میلیگرم در روز برای کودکان ۱ تا ۳ ساله، ۱۲ میلیگرم در روز برای کودکان ۴ تا ۸ ساله، ۲۳ میلیگرم در روز برای کودکان ۹ تا ۱۳ ساله و ۳۴ میلیگرم در روز برای افراد ۱۴ تا ۱۸ ساله تجاوز کند. در نوزادان، استفاده موضعی از روی بر روی پوست آسیب‌ دیده توصیه نمیشود.

اختلال مصرف الکل:

مصرف طولانی‌ مدت و بیش از حد الکل ممکن است توانایی بدن در جذب روی را کاهش دهد.

جراحی کاهش وزن: 

این جراحی جذب روی را کاهش میدهد و ممکن است خطر کمبود روی را افزایش دهد.

کمبود مس:

مصرف بیش از حد روی میتواند منجر به کمبود مس شود.

بیماری کلیوی:

مصرف کم روی در رژیم غذایی ممکن است خطر ابتلا به بیماری کلیوی را افزایش دهد. همچنین افراد مبتلا به بیماری کلیوی که تحت همودیالیز هستند، در معرض خطر کمبود روی بوده و ممکن است نیاز به مکمل‌ های روی داشته باشند.

گیاهخواری:

رژیم‌های گیاهخواری اغلب با جذب کمتر روی مرتبط هستند.

تداخلات دارویی

آنتی‌بیوتیک‌های کینولون با روی:

روی ممکن است میزان جذب این آنتی‌ بیوتیک ها را از روده کاهش دهد. مصرف همزمان روی با آنتی‌ بیوتیک‌ های کینولون ممکن است اثرات این آنتی‌ بیوتیک‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، آنتی‌ بیوتیک را حداقل ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مکمل‌ های روی مصرف کنید.

آنتی‌بیوتیک‌ های تتراسایکلین با روی:

روی می‌تواند میزان جذب تتراسایکلین‌ ها توسط بدن را کاهش دهد. مصرف روی به همراه تتراسایکلین‌ ها ممکن است اثرات تتراسایکلین‌ ها را کاهش دهد. برای جلوگیری از این تداخل، تتراسایکلین‌ ها را ۲ ساعت قبل یا ۴ تا ۶ ساعت پس از مصرف مکمل‌ های روی مصرف کنید.

سیس‌پلاتین

سفالکسین

دارو های AIDS (مهارکننده‌های اینتگراز)

آمی‌لوراید

دوز مصرفی

روی یک ماده مغذی ضروری است که در غذاهایی مانند گوشت قرمز، مرغ و ماهی یافت می‌شود. مقداری که باید به صورت روزانه مصرف شود، «مقدار مجاز توصیه شده روزانه» (RDA) نامیده می‌ شود و بر اساس سن به شرح زیر است:

زنان ۱۸ ساله: ۹ میلیگرم

زنان ۱۹ سال و بالاتر: ۸ میلیگرم

مردان ۱۸ سال و بالاتر: ۱۱ میلیگرم

بارداری: برای افراد ۱۸ ساله، ۱۳ میلیگرم و برای افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۱ میلیگرم

شیردهی: برای افراد ۱۸ ساله، ۱۷ میلیگرم و برای افراد ۱۹ سال و بالاتر، ۱۲ میلیگرم

در کودکان، RDA بستگی به سن دارد.

 

منیزیوم (Magnesium)

منیزیم یک ماده معدنی است که بدن شما برای عملکرد صحیح عضلانی به آن نیاز دارد. این ماده به صد ها فرآیند مهم بدن از جمله عملکرد عضلات و اعصاب کمک میکند همچنین به استحکام استخوان‌ها، سلامت قلب و تنظیم قند خون کمک می‌کند و در بالا نگه داشتن سطح انرژی بدن نقش دارد.

دوز مصرفی

مقادیر مجاز توصیه شده روزانه (RDA) برای منیزیم به این شرح است:
۱۹-۳۰ سال: ۴۰۰ میلی‌ گرم (مردان) و ۳۱۰ میلی‌ گرم (زنان)
۳۱ سال و بالاتر: ۴۲۰ میلی‌ گرم (مردان) و ۳۲۰ میلی‌ گرم (زنان)
بارداری: ۱۴-۱۸ سال: ۴۰۰ میلی‌ گرم ۱۹-۳۰ سال:۳۵۰ میلی‌ گرم ۳۱-۵۰ سال:۳۶۰ میلی‌ گرم
شیردهی: ۱۴-۱۸ سال: ۳۶۰ میلی‌ گرم ۱۹-۳۰ سال: ۳۱۰ میلی‌ گرم ۳۱-۵۰ سال: ۳۲۰ میلی‌ گرم
حداکثر سطح مصرف روزانه (UL) برای منیزیم برای افراد بالای ۸ سال و افراد باردار و شیرده، ۳۵۰ میلی‌ گرم است.

عوارض جانبی

منیزیم برای بیشتر افراد در صورت مصرف در محدوده ی مجاز، بیخطر است. دوز های کمتر از ۳۵۰ میلی‌ گرم در روز برای بیشتر بزرگسالان ایمن است. در برخی افراد، منیزیم ممکن است باعث ناراحتی معده، حالت تهوع، استفراغ، اسهال و عوارض جانبی دیگر شود. در صورت مصرف در مقادیر بسیار زیاد (بیشتر از ۳۵۰ میلی‌گرم در روز)، منیزیم ایمن نیست. دوزهای بالا ممکن است باعث تجمع بیش از حد منیزیم در بدن شود و عوارض جانبی جدی از جمله ضربان قلب نامنظم، فشار خون پایین، گیجی، کاهش سرعت تنفس، کما و مرگ را به دنبال داشته باشد.

هشدارها و احتیاط‌ های ویژه

بارداری و شیردهی:

منیزیم برای افراد باردار یا شیرده در صورتیکه که به صورت خوراکی در دوز های کمتر از ۳۵۰ میلیگرم در روز مصرف شود، ایمن است. مصرف خوراکی منیزیم در دوز های بالا میتواند باعث اسهال و افزایش سطح منیزیم در خون شود.

کودکان:

منیزیم برای بیشتر کودکان هنگامی که به‌صورت خوراکی و به‌ اندازه مصرف شود بیخطر است.حداکثر دوز مجاز منیزیوم در کودکان به شرح زیر است:

۶۵ میلیگرم برای کودکان ۱ تا ۳ سال

۱۱۰ میلیگرم برای کودکان ۴ تا ۸ سال

۳۵۰ میلیگرم برای کودکان بالاتر از ۸ سال

اعتیاد به الکل:

سوء مصرف الکل خطر کمبود منیزیم را افزایش میدهد.

اختلالات خون‌ ریزی:

به نظر میرسد منیزیم باعث کاهش سرعت لخته شدن خون می‌شود.

دیابت:

دیابت خطر کمبود منیزیم را افزایش میدهد.

بلوک قلبی:

مصرف دوز های بالای منیزیم در افراد مبتلا به بلوک قلبی خطرناک است.

تداخلات دارویی

لوودوپا/کاربیدوپا

آمینوگلیکوزیدها

کینولون‌ ها

آنتی‌بیوتیک‌ تتراسایکلین

بیس‌فسفونات‌ها

دارو های فشار خون (مسدودکننده‌ های کانال کلسیم)

شل‌ کننده‌ های عضلانی

دارو های ادرارآور (دیورتیک‌های نگهدارنده پتاسیم)

داروهای ضد انعقاد/ضد پلاکت

دیگوکسین (لانوکسین)

دارو های دیابت (سولفونیل اوره‌ ها)

تداخل آنتی‌اسید ها

گاباپنتین (نورونتین)

کتامین

سوولامر

 

منگنز (Manganese)

منگنز یک ماده معدنی ضروری برای عملکرد صحیح بدن است. این ماده در مواد غذایی مانند آجیل، غلات کامل و سبزیجات برگ‌دار یافت می‌ شود.

این ماده در بسیاری از فرآیند های شیمیایی از جمله متابولیسم کلسترول، کربوهیدرات‌ ها و پروتئین نقش دارد. همچنین در تشکیل استخوان نیز مؤثر است.

عوارض جانبی

· برای بزرگسالان ۱۹ سال و بالاتر، مصرف حداکثر ۱۱ میلی‌ گرم در روز ایمن است.

· منگنز اضافی در بدن می‌ تواند عوارض جدی از جمله مشکلات استخوانی و علائم مشابه بیماری پارکینسون (مانند لرزش) ایجاد کند.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

کودکان:

· حداکثر دوز مجاز روزانه در کودکان به شرح زیر است:
· ۱-۳ سال: ۲ میلی‌  گرم
· ۴-۸ سال: ۳ میلی‌ گرم
· ۹-۱۳ سال: ۶ میلی‌ گرم
· ۱۴-۱۸ سال: ۹ میلی‌ گرم

بارداری و شیردهی:

·حداکثر دوز مجاز روزانه در دوران بارداری و شیردهی به شرح زیر است:
· ۱۹ سال و بالاتر: ۱۱ میلی‌ گرم در روز
· زیر ۱۹ سال: ۹ میلی‌ گرم در روز

بیماری کبدی:

· بیماران با مشکلات کبدی مزمن در دفع منگنز مشکل دارند و این ماده می‌ تواند در بدن تجمع یافته و عوارض ایجاد کند.

کم‌خونی فقر آهن:

· این افراد منگنز را بیشتر جذب می‌ کنند، بنابراین باید مراقب مصرف بیش از حد باشند.

تداخلات دارویی

آنتی‌ بیوتیک‌ های کینولون:

· منگنز می‌ تواند به این آنتی‌ بیوتیک‌ ها در معده متصل شده و از جذب آن‌ها بکاهد. برای پیشگیری از این تداخل، مکمل منگنز را حداقل یک ساعت پس از مصرف آنتی‌ بیوتیک مصرف کنید.

آنتی‌بیوتیک‌ های تتراسایکلین:

· مشابه کینولون‌ ها، منگنز جذب این آنتی‌ بیوتیک‌ ها را کاهش می‌ دهد. مکمل را دو ساعت قبل یا چهار ساعت پس از آنتی‌ بیوتیک مصرف کنید.

دوز مصرفی

· مردان ۱۹ سال و بالاتر: ۲.۳ میلی‌ گرم در روز
· زنان ۱۹ سال و بالاتر: ۱.۸ میلی‌ گرم در روز

 

سلنیوم (Selenium)

سلنیوم یک ماده معدنی کمیاب ضروری است که در خاک، آب و برخی مواد غذایی یافت می‌ شود. این ماده نقش مهمی در بسیاری از فرآیند های بدن ایفا می‌ کند.

سلنیوم اثرات آنتی‌ اکسیدانی را در بدن افزایش می‌ دهد. گوشت خرچنگ، ماهی، مرغ و گندم معمولاً منابع غذایی خوبی هستند.

معمولاً از سلنیوم برای کمبود سلنیوم و کاهش خطر فشار خون بالا در دوران بارداری استفاده می‌ شود. همچنین برای سرطان پروستات، عوارض ناشی از دارو های استاتین، سطح کلسترول غیرطبیعی، آب مروارید و بسیاری شرایط دیگر نیز کاربرد دارد.

عوارض جانبی

· سلنیوم زمانی که به‌صورت کوتاه‌ مدت و در دوز های کمتر از ۴۰۰ میکرو گرم در روز مصرف شود، بی‌ خطر است.
· اما سلنیوم زمانی که در دوز های بالا یا برای مدت طولانی مصرف شود، ممکن است ایمن نباشد.
· مصرف دوز های بالای ۴۰۰ میکروگرم در روز می‌ تواند خطر ابتلا به مسمومیت با سلنیوم را افزایش دهد.
· مصرف دوز های پایین‌تر برای مدت طولانی می‌ تواند خطر ابتلا به دیابت را افزایش دهد.
· سلنیوم می‌ت واند باعث ناراحتی معده، سردرد و بثورات پوستی شود.
· دوزهای بالا می‌ توانند باعث ریزش مو، خستگی، حالت تهوع، استفراغ و کاهش وزن شوند.
· دوزهای بسیار بالا می‌ توانند منجر به نارسایی اندام و مرگ شوند.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

بارداری و شیردهی:

· سلنیوم زمانی که به‌صورت کوتاه‌ مدت و کمتر از ۴۰۰ میکروگرم در روز استفاده شود، بی‌خطر است.
· سلنیوم زمانی که به صورت خوراکی در دوز های بالای ۴۰۰ میکروگرم در روز مصرف شود، ایمن نیست. این دوز ممکن است باعث مسمومیت شود.

کودکان:

· سلنیوم زمانی که به صورت خوراکی و به میزان مناسب مصرف شود، بی خطر است.
· به نظر می‌ رسد سلنیوم در صورت استفاده کوتاه‌ مدت در دوزهای زیر بی‌ خطر باشد:
· نوزادان تا ۶ ماه: کمتر از ۴۵ میکروگرم روزانه
· نوزادان ۷-۱۲ ماه: کمتر از ۶۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۱-۳ سال: کمتر از ۹۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۴-۸ سال: کمتر از ۱۵۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۹-۱۳ سال: کمتر از ۲۸۰ میکروگرم روزانه
· کودکان ۱۴ سال به بالا: کمتر از ۴۰۰ میکروگرم روزانه

بیماری‌ های خود ایمنی:

سلنیوم ممکن است سیستم ایمنی را تحریک کند. افراد مبتلا به بیماری‌های خودایمنی مانند ام اس (MS)، لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)، آرتریت روماتوئید (RA) و سایرین باید از مصرف مکمل‌ های سلنیوم خودداری کنند.

همودیالیز:

سطح سلنیوم خون در افراد تحت همودیالیز ممکن است پایین باشد. برخی افراد ممکن است نیاز به مکمل سلنیوم داشته باشند.

کم‌کاری تیروئید (هیپوتیروئیدی):

مصرف سلنیوم می‌تواند کم‌ کاری تیروئید را به ویژه در افراد مبتلا به کمبود ید بدتر کند. در این صورت، باید ید را همراه با سلنیوم مصرف کنید.

سرطان پوست:

در افرادی که سابقه سرطان پوست غیرملانوما داشته‌ اند، استفاده طولانی‌ مدت از مکمل‌ های سلنیوم ممکن است خطر عود سرطان را کمی افزایش دهد. اگر سابقه سرطان پوست دارید، از مصرف طولانی‌ مدت مکمل‌ های سلنیوم خودداری کنید.

عمل جراحی:

سلنیوم ممکن است خطر خونریزی در حین و بعد از عمل را افزایش دهد. مصرف سلنیوم را حداقل ۲ هفته قبل از یک عمل برنامه‌ ریزی شده متوقف کنید.

تداخلات دارویی

داروهای آرام‌ بخش (باربیتورات‌ها)

وارفارین (کومادین)

داروهای ضد انعقاد / ضد پلاکت

نیاسین

داروهای سرکوب‌ کننده سیستم ایمنی

قرص‌ های پیشگیری از بارداری

دوز مصرفی

سلنیوم یک ماده معدنی کمیاب ضروری است که در مواد غذایی از جمله گوشت خرچنگ، ماهی، مرغ و گندم یافت می‌شود.

· RDA برای همه افراد ۱۹ سال و بالاتر: ۵۵ میکروگرم در روز
· در دوران بارداری: ۶۰ میکروگرم در روز
· در دوران شیردهی: ۷۰ میکروگرم در روز
· در کودکان: RDA بستگی به سن دارد.

 

ید ( Iodine )

ید یک عنصر ضروری برای عملکرد غده تیروئید است. بدن انسان قادر به تولید ید نیست، بنابراین باید آن را از طریق رژیم غذایی دریافت کند. این ماده به برخی از مواد غذایی و همچنین به نمک خوراکی اضافه می‌ شود.

عوارض جانبی

مصرف ید تا حداکثر ۱۱۰۰ میکروگرم در روز بی‌ خطر است. مصرف مقادیر زیاد یا استفاده طولانی‌ مدت از ید ایمن نیست و می‌ تواند خطر عوارضی مانند مشکلات تیروئید را افزایش دهد. ید به مقدار زیاد می‌ تواند باعث ایجاد طعم فلزی در دهان، درد دندان و لثه، سوزش در دهان و گلو و ناراحتی معده شود.

هشدار ها و احتیاط‌ های ویژه

· بارداری و شیردهی:

مصرف خوراکی ید به میزان توصیه‌ شده بی‌ خطر است. اگر بالای ۱۸ سال سن دارید، بیش از ۱۱۰۰ میکروگرم ید در روز مصرف نکنید؛ اگر بین ۱۴ تا ۱۸ سال سن دارید، بیش از ۹۰۰ میکروگرم در روز مصرف نکنید. مصرف خوراکی ید در دوزهای بالا ایمن نیست و ممکن است باعث ایجاد مشکلات تیروئید در نوزاد شود.

· کودکان:

مصرف خوراکی ید در دوزهای مناسب بی خطر است. حداکثر دوز مجاز به شرح زیر است:

۲۰۰ میکروگرم در روز برای کودکان ۱ تا ۳ سال

۳۰۰ میکروگرم در روز برای کودکان ۴ تا ۸ سال

۶۰۰ میکروگرم در روز برای کودکان ۹ تا ۱۳ سال

۹۰۰ میکروگرم در روز برای نوجوانان

· اختلالات تیروئید:

استفاده طولانی یا دوز های بالای ید ممکن است برخی اختلالات تیروئید از جمله کم‌ کاری تیروئید، بزرگ شدن غده تیروئید (گواتر) یا تومور تیروئید را تشدید کند. همچنین، افراد مبتلا به بیماری خودایمنی تیروئید ممکن است به اثرات مضر ید حساس باشند.

تداخلات دارویی

· آمیودارون
· لیتیوم
· داروهای پرکاری تیروئید

دوز مصرفی

ید یک ماده مغذی ضروری است که در نمک ید دار، محصولات دریایی مانند جلبک، و همچنین تخم‌ مرغ و شیر گاو یافت می‌ شود. مقدار مجاز توصیه‌شده روزانه (RDA) برای آن به شرح زیر است:

· بزرگسالان: ۱۵۰ میکروگرم در روز
· در دوران بارداری: ۲۲۰ میکروگرم در روز
· در دوران شیردهی: ۲۹۰ میکروگرم در روز
مقادیر توصیه‌ شده برای کودکان بسته به سن متفاوت است.

 

کوآنزیم کیوتِن (Coenzyme Q10)

کوآنزیم کیوتِن (Coenzyme Q10) ماده‌ای شبه‌ ویتامین است که برای عملکرد بسیاری از اندام‌ های بدن ضروری است. این ماده به مقدار کم در گوشت و غذای دریایی یافت می‌ شود.

کوآنزیم کیوتِن به تأمین انرژی سلول‌ ها کمک می‌ کند و فعالیت آنتی‌اکسیدانی دارد. افراد مبتلا به بیماری‌ های خاصی مانند نارسایی قلبی، فشار خون بالا، پارکینسون، عفونت‌ های خونی و ایدز سطح پایین‌ تری از کوآنزیم کیوتِن دارند. از کوآنزیم کیوتِن برای شرایطی مانند نارسایی قلبی، میگرن، درد قفسه سینه و فشار خون بالا استفاده می شود.

عوارض جانبی

کو کیوتن ممکن است عوارض خفیفی مانند ناراحتی معده، بی‌ اشتهایی، حالت تهوع و اسهال ایجاد کند. همچنین در برخی افراد باعث بثورات پوستی آلرژیک می شود.

نکات احتیاطی و هشدار های ویژه

· بارداری:

مصرف در بارداری بی‌خطر است و از هفته بیستم بارداری به مدت دو بار در روز با خیال راحت قابل استفاده است.

· شیردهی:

اطلاعات کافی برای ایمنی مصرف کیوتن در این دوران وجود ندارد. محتاط باشید و از مصرف آن خودداری کنید.

· کودکان:

تحت نظارت متخصص، بی‌ خطر است.

تداخلات دارویی

· دارو های شیمی‌ درمانی (عوامل آلکیله‌ کننده)
· وارفارین (کومادین)

· داروهای فشار خون بالا

دوز مصرفی

بیشتر توسط بزرگسالان به میزان ۶۰ تا ۱۰۰۰ میلی‌گرم در روز به صورت خوراکی و تا ۱۲ هفته استفاده شده است. دوزهای بالاتر از ۱۰۰ میلی‌گرم در روز باید در طول روز تقسیم شوند تا عوارض جانبی کاهش یابد. همچنین در کرم‌ها و قطره‌های چشمی استفاده می‌شود. برای تعیین دوز مناسب برای شرایط خاص، با یک پزشک و یا داروساز مشورت کنید.

 

جنسینگ (Ginseng)

جنسینگ یک گیاه بوته‌ ای چوبی است که گاهی «جینسنگ سیبریایی» نامیده می‌ شود و به عنوان یک آداپتوژن استفاده می‌ شود.

آداپتوژن‌ ها دسته‌ای از مواد هستند که مقاومت بدن را در برابر عوامل استرس‌ زای فیزیکی، محیطی و عاطفی افزایش می‌دهند. همچنین حاوی ترکیبات شیمیایی متعددی است که بر مغز، سیستم ایمنی و برخی هورمون‌ ها اثر می‌ گذارند.

عوارض جانبی

· مصرف جنسینگ برای مدت حداکثر ۳ ماه احتمالاً بی‌ خطر است و معمولاً به خوبی تحمل می‌ شود.
· عوارض احتمالی شامل اسهال، ناراحتی معده و سردرد است.
· درباره ایمنی مصرف طولانی‌تر از ۳ ماه، اطلاعات کافی در دست نیست.

احتیاط‌ ها و هشدار های ویژه

· بارداری و شیردهی:

به دلیل عدم اطلاعات کافی، از مصرف این دارو خودداری شود.

· کودکان:

مصرف خوراکی آن برای نوجوانان (۱۷-۱۲ سال) به مدت حداکثر ۶ هفته بی‌ خطر است. درباره ایمنی مصرف بلندمدت یا در کودکان خردسال اطلاعات کافی وجود ندارد.

· بیماری‌ های قلبی:

ممکن است باعث تپش قلب، نامنظمی ضربان قلب یا افزایش فشار خون در افراد مبتلا به ناراحتی‌ های قلبی شود. در این شرایط فقط تحت نظر پزشک مصرف شود.

· بیماری‌ های حساس به هورمون (مانند سرطان پستان، سرطان رحم، سرطان تخمدان، اندومتریوز یا فیبروم رحم):

این فراورده اثراتی مشابه استروژن دارد. در صورت داشتن چنین شرایطی از مصرف آن پرهیز کنید.

تداخلات دارویی

1. دیگوکسین
2. دارو های متابولیزه شونده توسط کبد
3. ضد دیابت ها
4. ضد انعقاد ها
5. دارو های جابجا شونده توسط پمپ‌ های سلولی
6. سرکوب‌کننده های سیستم ایمنی

 

جینکو (Ginkgo biloba)

جینکو (Ginkgo biloba) درختی بزرگ با برگ‌ های بادبزنی شکل است. برگ‌ های آن معمولاً برای مشکلات حافظه و اضطراب به صورت خوراکی مصرف می‌ شوند و جریان خون را بهبود می‌بخشد. همچنین به عنوان یک آنتی‌ اکسیدان عمل کرده و تغییرات مغزی را کند می کند.

عوارض جانبی

ممکن است عوارض خفیفی مانند ناراحتی معده، سردرد، سرگیجه و واکنش‌ های آلرژیک پوستی ایجاد کند. همچنین نگرانی‌ هایی وجود دارد که ممکن است خطر کبودی و خونریزی یا آریتمی قلبی را افزایش دهد.

نکات احتیاطی و هشدار های ویژه

· بارداری:

مصرف خوراکی آن در بارداری ایمن نیست و ممکن است باعث زایمان زودرس یا خونریزی در حین زایمان شود.

· شیردهی:

اطلاعات کافی برای تعیین ایمنی مصرف در این دوران وجود ندارد. محتاط باشید و از مصرف آن خودداری کنید.

· کودکان:

عصاره برگ جینکو برای مصرف کوتاه‌ مدت بی‌ خطر است. هرگز به کودکان دانه جینکو ندهید.

· اختلالات خونریزی:

جینکو ممکن است این اختلالات را بدتر کند. در این صورت از جینکو استفاده نکنید.

· دیابت:

جینکو ممکن است در کنترل دیابت اختلال ایجاد کند. بنابراین قند خون خود را به دقت کنترل کنید.

· تشنج:

جینکو ممکن است باعث تشنج شود. اگر سابقه تشنج دارید، از آن استفاده نکنید.

· کمبود آنزیم G6PD:

جینکو ممکن است باعث کم‌ خونی شدید در این افراد شود. محتاط باشید و از مصرف آن خودداری کنید.

· ناباروری:

جینکو ممکن است در باروری اختلال ایجاد کند.

· جراحی:

جینکو ممکن است انعقاد خون را کند کند و باعث خونریزی بیش از حد شود. حداقل ۲ هفته قبل از عمل جراحی برنامه‌ ریزی شده مصرف آن را قطع کنید.

· حساسیت:

افرادی که به گیاهان مانند پیچک سمی، بلوط سمی، سماق سمی، پوست انبه یا روغن پوسته بادام هندی حساسیت دارند، ممکن است به جینکو نیز آلرژی داشته باشند.

تداخلات دارویی

· دارو های ضد انعقاد/ضد پلاکت و وارفارین

· داروهای ضد تشنج
· داروهای دیابت
· داروهای متابولیزه شونده توسط کبد
· ایبوپروفن
· ترازودون

دوز مصرفی

در بزرگسالان به میزان ۶۰ تا ۲۴۰ میلی‌ گرم در روز به صورت خوراکی و تا ۶ ماه قابل استفاده است.

 

تریبولوس (Tribulus)

تریبولوس (Tribulus) گیاهی است که به عنوان یک محرک جنسی شناخته می‌ شود و حاوی ترکیباتی است که ممکن است سطح برخی هورمون‌ ها را افزایش دهد. از تریبولوس برای اختلالات جنسی، ناباروری، درد قفسه سینه، پروستات استفاده می شود.

عوارض جانبی

مصرف آن در دوز ۷۵۰ تا ۱۵۰۰ میلی‌گرم روزانه و تا ۹۰ روز، برای بیشتر افراد بی‌ خطر است. عوارض جانبی معمولاً خفیف و ناشایع هستند و ممکن است شامل درد معده، گرفتگی و اسهال باشند. اطلاعات کافی درباره ایمنی مصرف بیش از ۹۰ روز در دسترس نیست.

نکات احتیاطی و هشدار های ویژه

· بارداری:

مصرف تریبولوس در بارداری ایمن نیست. مطالعات حیوانی نشان می‌ دهد ممکن است به رشد جنین آسیب برساند.

· شیردهی:

اطلاعات کافی برای تعیین ایمنی وجود ندارد. محتاط باشید و از مصرف آن خودداری کنید.

· جراحی:

تریبولوس ممکن است بر سطح قند خون و فشار خون تأثیر بگذارد و کنترل آن‌ ها را در حین و پس از عمل دشوار کند. حداقل ۲ هفته قبل از عمل جراحی برنامه‌ ریزی شده مصرف آن را قطع کنید.

تداخلات دارویی

· لیتیوم
· داروهای دیابت
· داروهای فشار خون بالا

دوز مصرفی

تریبولوس اغلب توسط بزرگسالان به میزان ۷۵۰ تا ۱۲۰۰ میلی‌ گرم در روز به صورت خوراکی و به مدت ۱۲ هفته قابل استفاده است.

دامیانا  (Damiana)

دامیانا یک درختچه وحشی است که از برگ و ساقه آن برای تهیه دارو استفاده می‌ شود. این گیاه حاوی ترکیباتی است که ممکن است سلامت معده را بهبود بخشد و زخم‌ها را کاهش دهد. همچنین ممکن است اثراتی شبیه به محرک های جنسی داشته باشد.

از دامیانا برای افسردگی، سوء هاضمه، چاقی، اختلال عملکرد جنسی و بسیاری شرایط دیگر استفاده می‌ شود.

نکات احتیاطی و هشدارهای ویژه

· بارداری و شیردهی:

اطلاعات قابل اعتماد کافی برای تعیین ایمنی دامیانا در دوران بارداری یا شیردهی وجود ندارد. محتاط باشید و از مصرف آن خودداری کنید.

· جراحی:

دامیانا ممکن است بر سطح قند خون تأثیر بگذارد و کنترل آن را در حین و پس از عمل جراحی دشوار کند. حداقل ۲ هفته قبل از یک عمل جراحی برنامه‌ ریزی شده، مصرف دامیانا را متوقف کنید.

تداخلات دارویی

· داروهای دیابت

 

خار مریم (MILK THISTLE)

خار مریم چه فوایدی برای کبد دارد؟

سیلیمارین از چسبیدن سموم به سلول‌ های کبدی جلوگیری می‌ کند. همچنین رادیکال‌ های آزاد را خنثی میکند؛ رادیکال های آزاد می‌ توانند به سلول‌ های سالم آسیب رسانده و منجر به بیماری شوند.

مطالعات نشان می‌ دهند که سیلیمارین به کاهش التهاب و ترمیم سلول‌ ها کمک می کند. این امر می‌ تواند به بهبود علائم بیماری‌ های کبدی مانند زردی، سیروز، سرطان کبد و کبد چرب بینجامد.

اگرچه در این زمینه به تحقیقات بیشتری نیاز است، اما سیلیمارین سابقه خوبی در درمان نوع خاصی از مسمومیت قارچی دارد. Amanita phalloides با نام متداول “کلاه مرگ” به خوبی شناخته می‌ شود. این قارچ مسئول بیشتر موارد مرگ‌ و میر ناشی از مصرف قارچ‌ های سمی در سراسر جهان در هر سال است. مصرف آن می‌ تواند منجر به آسیب کبدی و حتی نارسایی کبد شود. چندین مطالعه نشان می‌ دهند که سیلیمارین در درمان این سموم مفید بوده است.

نحوه ی مصرف

روزی 3 مرتبه قبل از غذا مصرف شود.

عوارض جانبی

به طور کلی، مصرف خار مریم در دوز های توصیه شده بی‌ خطر است. برخی افراد حالت تهوع، گاز معده، اسهال یا از دست دادن اشتها را گزارش داده‌ اند. سایرین نیز سردرد یا احساس خارش پس از مصرف آن را گزارش کرده‌ اند.

خار مریم می‌ تواند باعث یک واکنش آلرژیک شود، به خصوص اگر به سایر گیاهان در همین خانواده حساسیت داشته باشید. این گیاهان شامل اَمبروسیا (خار غلتان)، گل‌ های داودی، همیشه‌ بهار و کریزانتموم (داوودی) می باشند.
افرادی که دیابت دارند، قبل از مصرف خار مریم باید با پزشک خود مشورت کنند، زیرا ممکن است قند خون را کاهش دهد.
در صورت ابتلا به سرطان پستان، رحم یا تخمدان؛ اندومتریوز؛ یا فیبروم رحمی از مصرف آن خودداری کنید، زیرا می‌ تواند اثرات استروژن را تقلید کند. اگر باردار هستید یا شیر می‌دهید، قبل از مصرف خار مریم یا هر مکمل گیاهی دیگر با پزشک خود مشورت کنید.

 تداخلات دارویی

خار مریم ممکن است بر عملکرد برخی دارو ها تأثیر بگذارد، از جمله:

· دارو های دیابت
· دارو های هپاتیت C
· مترونیدازول
· دیازپام
· وارفارین
· سیرولیموس